Φοίβη Αθηναίου
Είναι φωτομοντάζ, αλλά θα μπορούσε να είναι αλήθεια έτσι που η οικοδομή παραμένει ο βασικότερος κλάδος οικονομικής ανάπτυξης. Αν στο τέλος τη γλιτώσει και η Ακρόπολη, καλά θα ΄ναι
Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα
Με το τουφέκι
Διαμαρτύρονται αναγνώστες για μείωση δρομολογίων τις τελευταίες μέρες στα λεωφορεία και τα τρόλεϊ.
Περνούν λιγότερα και είναι σχεδόν πάντα τίγκα. Να ΄ναι λόγω Σαββατοκύριακου; Αλλά πολλά Σαββατοκύριακα είναι καλύτερα από τις καθημερινές, γιατί δεν έχει και κίνηση, οπότε τα μέσα μεταφοράς τρέχουν. Ας μην είμαστε μεμψίμοιροι και ας περιμένουμε λίγο ακόμα πριν από τις οριστικές κρίσεις. Αλλά αν συνεχιστεί το πράγμα θα σημαίνει ότι κανονίστηκαν άσχημα οι άδειες. Και ως γνωστόν, οι επιβάτες δεν παίρνουν άδεια…
Φοίβη
Η λογοκρισία ζει…
Αγαπητή μου κυρία Φοίβη, καλή σου μέρα Έχει δίκιο ο λατρευτός μας Λευτέρης Παπαδόπουλος που συχνά γράφει ότι είμαστε κράτος της πλάκας… Πέρασαν σαράντα ένα χρόνια, αν δεν με απατά η μνήμη μου, που ακούγαμε τον εκφωνητή του ραδιοφώνου να λέει το «Αποφασίζομεν και διατάσσομεν», μετά τη δύση του ηλίου απαγορεύεται η κυκλοφορία στους δρόμους… Στρατηγός Ζαγοριανάκος. Θέλω να ξεχάσω την εποχή του γύψου… Φοίβη μου. Αλλά τα γαλάζια παιδιά μάς ξαναγυρίζουν χρόνια πίσω στον σκοταδισμό. Μερικά παραδείγματα:
α) Για την αναγκαστική παύση των εκπομπών του εκλεκτού δημοσιογράφου κ. Στέλιου Κούλογλου- «Θεματική βραδιά» και «Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα» – που δεν άρεσαν στον πολυμορφωμένο κ. Παναγόπουλο, πρόεδρο της ΕΡΤ…
β) Για το βιβλίο της Έρσης Σωτηροπούλου «Ζιγκ-Ζαγκ στις νεραντζιές» που το απέσυραν από τις σχολικές βιβλιοθήκες… Ενώ το ίδιο βιβλίο τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας, αλλά κάποιος δικαστής Μονομελούς το θεώρησε «πορνογραφικό». Για το ίδιο βιβλίο από το έτος 2001 ο βουλευτής της Ν.Δ. κ. Πέτρος Τατούλης ζητούσε την απόσυρσή του ως «πορνογραφικού». Αλλά αργότερα ζητεί συγγνώμη…
Φοίβη μου, αυτό είναι ένα γερό χτύπημα για τη δημοκρατία μας. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. μας γύρισε χρόνια πίσω, ήρθε να μας υπενθυμίσει ότι στην Ελλάδα μας η λογοκρισία «ποτέ δεν πεθαίνει».
Πού να πάει η Ελλάδα μας μπροστά κύριε Πρωθυπουργέ με τέτοιους συνεργάτες…
Με εκτίμηση Γιώργος Θεοδωρόπουλος Ελσίνκι Φινλανδίας ΥΓ: Γι΄ αυτό ξηλώσανε και τις νεραντζιές από την οδό Κανάρη Φοίβη μου; Βρήκανε αφορμή… από το βιβλίο;
Μπορεί τώρα και οι νεραντζιές από μόνες τους να θεωρούνται πορνογραφικές. Αρχίζει η γνωριμία με γλυκό νεραντζάκι και καταλήγει σε Σόδομα και Γόμορρα. Και κάτι τέτοια ο μπουρλοτιέρης Κανάρης (νομίζουμε ότι) δεν μπορεί να τα ανεχτεί. Πέρα από την πλάκα όμως, το γεγονός είναι ότι αυτή η κυβέρνηση ελίσσεται με θαυμαστό τρόπο προσπαθώντας και τους ακραίους της να μη δυσαρεστεί, και τους μετριοπαθείς να μην τους τρομάζει με ακροδεξιές θέσεις. Κι όλα αυτά με επικοινωνιακά τεχνάσματα ή επιβολή σιωπητηρίου. Φυσικά δεν μπορεί να τα ελέγχει κι όλα. Τόσα καλοθρεμμένα στόματα είναι αυτά. Να μην ξεχαστούν και να αμολήσουν και καμιά παρόλα; Αυτό που θα σας έλεγα εν κατακλείδι είναι ότι στην πραγματικότητα αυτή η κυβέρνηση θα έπρεπε όχι μόνο να μην πολεμάει το βιβλίο, αλλά να το κάνει σημαία. Ζιγκ ζαγκ δεν κάνει κι αυτή συνέχεια; Αλλά πώς τα καταφέρνει βρε παιδί μου και μένει πάντα στο ίδιο μέρος…
Ωραία βόλτα
Αγαπητή Φοίβη, Προτείνω μια βόλτα από τον Σαίξπηρ ώς τον Αριστοφάνη, μια και η σελίδα σου παραμένει ανήσυχη παρά το κατακαλόκαιρο. «Στα ρεύματα της διαφθοράς τούτου του κόσμου, μπορεί της αμαρτίας το χρυσωμένο χέρι να παραπετάει το δίκιο και της παρανομίας τα λάφυρα συχνά θα δεις να εξαγοράζουνε τον νόμο» (Σαίξπηρ).
Αφιερωμένο στους βουλευτές και στους υπουργούς της «επικράτειας» για το «έσχες» χωρίς το «πόθεν»! Πέρασε λοιπόν και αυτό το «έσχες» χωρίς το «πόθεν» μαζί με τα σκάνδαλα στα ράφια της ιστορίας. Έτσι, για το αίσχος του «έσχες» χωρίς το «πόθεν» δεν μίλησε πάλι κανείς.
Πανίσχυρη η εξουσία τρίβει τα χέρια της μαζί με τους έχοντες, διαπιστώνοντας πως το ταλαίπωρο κοπάδι στριμώχνεται για μια ανάσα στις παραλίες με δανεικά. Ούτε μυαλό κότας δεν μας αναγνωρίζουν!
Δηλαδή μια οικεία στο Καπανδρίτι είναι το ίδιο με μια υπόγα-οικεία στην Κυψέλη! Κάτοικος της επικράτειας και εγώ, κάθομαι στον καναπέ παρέα με τον Αριστοφάνη, χαμογελώ και αποθησαυρίζω.
Πώς να αντιμετωπίσεις χωρίς να τρελαθείς και με ποιον τρόπο άραγε τα παιχνίδια της πιο ανελέητης και πιο προκλητικής κυβέρνησης από το 1830! Ακόμα και το κατακαλόκαιρο ήταν για αυτούς… μια κάποια λύση.
«Χόρταινε, χόρταινε με λόγια. Κάποτε θα σταματήσεις πια και θα φανείς σαν κώλος άπλυτος που δεν προφταίνει να καθαρίσει τη βρωμιά του» (Αριστοφάνης). Πολίτης του καναπέ, κατά κόσμον Σάσα Βενιέρη Αθήνα Τι κακό έχει η Κυψέλη; Θάλασσα αυτοί (χωρίς δανεικά), λαοθάλασσα οι υπόλοιποι. Και ρομαντικά. Στην μπανιέρα δυο-δυο, και στην υπόγα δέκα-δέκα. Δεν πρόκειται για κυψέλη, αλλά για μελίσσι ολόκληρο, που όμως, όπως λένε οι σοφοί, δεν έχει επίγνωση της δύναμής του. Η πανίσχυρη εξουσία που έχει επίγνωση της αδυναμίας της προτιμά να μένει αδρανής και να αρωματίζεται. Διότι όπως έλεγε και πάλι ο (κατά Διονύση Καψάλη) τρομερός Ουίλιαμ σε ένα σονέτο του, «στις πράξεις πάντα και τα πιο γλυκά πικρίζουν/ όζουν χειρότερα οι κρίνοι που σαπίζουν».














