Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Μία πηγή, ένας μοχλός

ΥΠΑΡΧΕΙ ένας αθέατος λογαριασμός του προϋπολογισμού που τα έσοδά του τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανίσει εκρηκτική άνοδο προσφέροντας κάθε μήνα ζεστό χρήμα στο δημόσιο ταμείο. Πρόκειται για λογαριασμό που θεσπίστηκε το 1975 αλλά η δημοσιονομική του επιτυχία φάνηκε πολύ αργότερα. Συγκεκριμένα, με την έναρξη της ενταξιακής πορείας της Ελλάδας στην ΟΝΕ στα μέσα της περασμένης δεκαετίας, όταν άρχισε η ξέφρενη πορεία δανεισμού των νοικοκυριών λόγω της ραγδαίας πτώσης των επιτοκίων.

Όλες οι οικογένειες που δανείστηκαν για την αγορά σπιτιού ή για την ικανοποίηση καταναλωτικών αναγκών εισφέρουν κάθε χρόνο στον κρατικό προϋπολογισμό μέσω του ειδικού λογαριασμού 128/75. Αν έχουν πάρει στεγαστικό δάνειο το επιτόκιό τους είναι προσαυξημένο λόγω του ειδικού λογαριασμού κατά 0,12 της μονάδας, ενώ αν έχουν λάβει καταναλωτικό δάνειο ή έχουν εκδώσει πιστωτική κάρτα πληρώνουν καπέλο στο επιτόκιό τους 0,6 της μονάδας.

Από το περασμένο καλοκαίρι που ξέσπασε η πιστωτική κρίση, τα νοικοκυριά πληρώνουν κάθε μήνα πολύ περισσότερα σε σχέση με το παρελθόν για να εξυπηρετούν τα χρέη τους. Η οικοδομή έχει «κάτσει» στερώντας οξυγόνο από την οικονομία. Ο πληθωρισμός έχει ξεφύγει ροκανίζοντας το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών. Το οικονομικό επιτελείο μπορεί όμως να παρέμβει στην κατάσταση αυτή. Αντί να σχεδιάζει νέους φόρους που θα αφαιρέσουν πολύτιμους πόρους από το σύστημα της οικονομίας, θα μπορούσε να ανακουφίσει και τα νοικοκυριά και να δώσει μερικές ανάσες στην οικονομία. Ο συγκεκριμένος λογαριασμός εισφέρει πολλά στον κρατικό προϋπολογισμό. Για να ανακουφίσει λίγο τα νοικοκυριά θα μπορούσε να αναστείλει τις εισπράξεις του μέχρι να πέσουν τα επιτόκια. Θα μπορούσε, επίσης, να αυξήσει την έκπτωση του φόρου για την αγορά πρώτης κατοικίας με στεγαστικό δάνειο.

Θα έχει έτσι τουλάχιστον ένα άλλοθι γι΄ αυτούς που την κατηγορούν- όχι άδικα- ότι έχει αναλάβει ρόλο θεατή απέναντι στον κατήφορο της οικονομίας και στις πιέσεις που δέχονται οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί.