«Ζάχαρη» χωρίς θερμίδες

Ένας μικρός θάμνος που φυτρώνει στη Βορειοδυτική Παραγουάη ίσως αποδειχθεί μια πολύ καλή εναλλακτική καλλιέργεια για την Ελλάδα αλλά και ένα υγιεινό γλυκαντικό τόσο για τη βιομηχανία τροφίμων όσο και την Ιατρική.

Η στέβια, με την επιστημονική ονομασία Stevia rebaudiana bertoni, που είναι το παραδοσιακό γλυκαντικό των αυτοχθόνων Γκουαρανών, είναι 300 φορές πιο γλυκιά από τη ζάχαρη αλλά το μυστικό της είναι ότι δεν έχει ούτε μία θερμίδα. Είναι ήδη δημοφιλές γλυκαντικό στην Κίνα, η οποία μάλιστα έχει ξεπεράσει την Παραγουάη σε παραγωγή στέβιας, καθώς καλλιεργεί σήμερα στέβια σε 200.000 στρέμματα, ενώ οι καλλιέργειες στην Παραγουάη περιορίζονται στα 15.000 στρέμματα, παρά την εκρηκτική ανάπτυξη της αγοράς.

Από την Παραγουάη και την Κίνα ήρθε και στην Ελλάδα το… μαγικό για μία λεπτή σιλουέτα γλυκαντικό. Ήδη σε τέσσερα δημοτικά διαμερίσματα

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ

Το φυτό έχει ικανοποιητική ανάπτυξη, μικρές απαιτήσεις σε νερό και αποτελεί εναλλακτική καλλιέργεια για τους αγρότες της Θεσσαλίας

του Νομού Καρδίτσας καλλιεργείται πειραματικά το φυτό στέβια με βασικό στόχο και σκοπό να το γνωρίσουν οι παραγωγοί. Πιο συγκεκριμένα, αγρότες από τα χωριά Λεοντάρι, Άμπελο, Καρποχώρι και Μητρόπολη έχουν τη δυνατότητα να καλλιεργήσουν τη στέβια.

Το πρόβλημα με το νερό
«Δέχθηκα να συμμετάσχω στο πειραματικό αυτό στάδιο γιατί πρέπει να βρεθούν άλλες καλλιέργειες εκτός από τα καπνά, το βαμβάκι, τα τεύτλα και το καλαμπόκι. Καλλιέργειες που δεν θα έχουν μεγάλες απαιτήσεις σε νερό και μεγάλο κόστος παραγωγής. Ήδη το πρόβλημα με το νερό είναι πολύ μεγαλύτερο φέτος και πιστεύω ότι τα επόμενα χρόνια θα χειροτερέψει. Μέχρι σήμερα το φυτό ανταποκρίνεται πολύ καλά, έχει ικανοποιητική ανάπτυξη, πολύ μικρές απαιτήσεις σε νερό, είναι πολυετές και περιμένουμε να δούμε τι αποδόσεις θα έχει», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Παναγιώτης Ματαράγκας, αγρότης από τη Μητρόπολη Καρδίτσας, χωριό στο οποίο η πειραματική καλλιέργεια της στέβιας έχει προχωρήσει σε μισό στρέμμα.

Συμπληρώνει δε, ότι δεν χρειάστηκε μέχρι σήμερα, λίγες ημέρες πριν από τη συγκομιδή του, τίποτα άλλο εκτός από λίγο νερό και «μάλιστα μόνο τις πρώτες ημέρες που το φυτέψαμε για να δημιουργήσει ριζικό σύστημα. Αν οι αποδόσεις είναι ικανοποιητικές πιστεύω ότι θα βοηθήσουν τέτοιες εναλλακτικές καλλιέργειες το μέλλον των αγροτών της Θεσσαλίας».

Χρηματοδότηση της καλλιέργειας
Όπως τονίζει ο αρμόδιος αντινομάρχης Καρδίτσας, κ. Μιχάλης Καρατσιώρης, στα πλαίσια της προσπάθειας εξεύρεσης εναλλακτικών καλλιεργειών η Νομαρχία Καρδίτσας χρηματοδοτεί το πρόγραμμα της πειραματικής καλλιέργειας στέβιας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. «Θα υπολογιστεί το κόστος και η οικονομικότητα της νέας καλλιέργειας, για να δούμε κατά πόσο η στέβια αποτελεί τη νέα εναλλακτική λύση για τους αγρότες μας και να στηρίξει τόσο το εισόδημα όσο και την απασχόληση εκείνων που θα εγκαταλείψουν την καπνοκαλλιέργεια».

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ενδείξεις για ανεπιθύμητες δράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό. Αντιθέτως, έρευνες του Πανεπιστημίου της Ασουνσιόν στην Παραγουάη έχουν δείξει ότι η στέβια διαθέτει αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και αντιβακτηριδιακές ιδιότητες. Πλεονέκτημα είναι επίσης και η κρυσταλλική γλυκιά ουσία της στέβιας, η οποία δεν αλλάζει μορφή ακόμη και σε θερμοκρασία έως και 200 βαθμών Κελσίου, ιδιότητα που επιτρέπει τη χρήση της στη μαγειρική, σε αντίθεση με τη συνθετική ασπαρτάμη.


300 φορές πιο γλυκιά από τη ζάχαρη

Η ΣΤΕΒΙΑ (λατ. Stevia rebaudiana) είναι ένα μικρό βότανο που φυτρώνει στη Βορειοδυτική Παραγουάη και αποτελεί παραδοσιακό γλυκαντικό των αυτοχθόνων Γκουαρανών. Αποτελεί πηγή χρήσιμων φυσικών χημικών ουσιών, όπως η στεβιοσίδη και η χλωροφύλλη (φυσική χρωστική)

κ.ά. Είναι 300 φορές πιο γλυκιά από τη ζάχαρη, χωρίς καθόλου θερμίδες, ενώ μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ενδείξεις για ανεπιθύμητες δράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό. Τα φύλλα της χρησιμοποιούνται ως χλωρά ή ξηρά, τριμμένα ή αλεσμένα.

Οι μεγαλύτεροι χρήστες της στεβιοσίδης (που υπάρχει στη στέβια) είναι η βιομηχανία τροφίμων, ποτών αλλά χρησιμοποιείται και στη ζαχαροπλαστική (υποκαθιστά τη ζάχαρη και την πράσινη χρωστική) και την Ιατρική (για τους διαβητικούς). Σε ορισμένες χώρες (ΗΠΑ.

κ.α.) επιτρέπεται μόνο ως διαιτητικό συμπλήρωμα, ενώ σε άλλες (Ιαπωνία από το 1971, Βραζιλία κ.α.) ως υποκατάστατο της ζάχαρης, ως συμπλήρωμα διατροφής και ως διαιτητικό συμπλήρωμα. Στη στέβια αποδίδονται επιπλέον ιδιότητες όπως αντιυπερτασικές, αντιβακτηριακές και αντιοξειδωτικές.