e-ξεσηκωμός για τα κολέγια
«Κάθε μέσο, εάν υπάρχει ένα φλέγον θέμα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Έτσι και το Facebook, παρ΄ όλο που θεωρείται ένα μέσο καθαρά διασκέδασης, αποδεικνύεται ότι μπορεί να σηκώσει σοβαρά θέματα, όπως είναι η εκπαίδευσή μας», λέει στα «ΝΕΑ» ο νεαρός Ανδρέας Μπενάκης.
Μετέχει στον ιντερνετικό ξεσηκωμό εναντίον των κολεγίων, που όλο και εντείνεται εν όψει της σημερινής συζήτησης της ρύθμισης του κ. Ευρ. Στυλιανίδη για τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων των κολεγίων.
«Τον Σεπτέμβριο θα μας βρουν μπροστά τους για το θέμα αυτό», δήλωναν φοιτητές για την απόφαση της κυβέρνησης να νομιμοποιήσει μέσα στο καλοκαίρι την αναγνώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων των κολεγίων. «Πρόκειται για μία μεγάλη απειλή για τους αποφοίτους των δημόσιων πανεπιστημίων, δεδομένου ότι μιλάμε για μία ήδη κορεσμένη αγορά εργασίας που δεν μπορεί να απορροφήσει τους πτυχιούχους των ΑΕΙ και ΤΕΙ. Τώρα θα διεκδικούν τις ίδιες θέσεις και απόφοιτοι κολεγίων,
FΑCΕΒΟΟΚ
Αριθμούσε 1.280 μέλη μέχρι χθες το γκρουπ για τη μη αναγνώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των κολεγίων
οι περισσότεροι από τους οποίους δεν έχουν φοιτήσει για περισσότερα από τρία χρόνια», υποστηρίζει στα «ΝΕΑ» ο 25χρονος Ανδρέας, πολιτικός μηχανικός.
Κάποιοι, όπως ο Ανδρέας, δεν περίμεναν μέχρι τον Σεπτέμβριο για να ξεσηκωθούν. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, στη δημοφιλή ιντερνετική κοινωνία δικτύωσης, το Facebook, έχει δημιουργηθεί ήδη ένα γκρουπ, τα μέλη του οποίου φωνάζουν «Όχι στην αναγνώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των κολεγίων και των Εργαστηρίων Ελευθέρων Σπουδών (ΕΕΣ)». Ο ιντερνετικός ξεσηκωμός μάλιστα θεωρείται ιδιαίτερα επιτυχημένος αφού σε διάστημα μόνολίγων ημερών τα μέλη του γκρουπ αυξήθηκαν με γεωμετρική πρόοδο. Μέχρι χθες το βράδυ, οι χρήστες είχαν φτάσει τους 1.280. «Περίμενα να έχει ανταπόκριση το θέμα από τον Σεπτέμβριο, που οι περισσότεροι φοιτητές και απόφοιτοι θα είχαν επιστρέψει στις βάσεις τους από τις διακοπές. Αυτή τη συμμετοχή σίγουρα δεν την είχα προβλέψει. Μέρα με τη μέρα ο αριθμός των μελών πολλαπλασιάζεται. Αυτό που είναι ενθαρρυντικό πάντως είναι το γεγονός ότι μέσα στο καλοκαίρι οι νέοι είμαστε σε εγρήγορση», λέει η 23χρονη Τζίνα Σιδέρη, φοιτήτρια στο ΤΕΙ Αθήνας, στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων, η οποία είναι η δημιουργός του γκρουπ.
Στις συζητήσεις μεταξύ των μελών, αυτό που τονίζεται είναι ότι «δεν έχουμε πρόβλημα με τα παιδιά που επιλέγουν για διάφορους λόγους τα κολέγια και τις σχολές ελευθέρων σπουδών. Δική μας απαίτηση είναι πρώτα απ΄ όλα να δοθεί προτεραιότητα στα δημόσια πανεπιστήμια, να αναγνωριστούν τα δικά μας πτυχία και επαγγελματικά δικαιώματα».
Μαγνήτης για 30.000 υποψηφίους τον χρόνο
ΜΕΧΡΙ και 30.000 υποψηφίους θα οδηγήσει τα επόμενα χρόνια ετησίως στα κολέγια η κατάσταση στην οποία έχει φτάσει, χρόνια τώρα, η δημόσια Ανώτατη Εκπαίδευση. Κατ΄ αρχήν, είναι η υποχρηματοδότηση και τα δεκάδες διαλυμένα περιφερειακά τμήματα των ΤΕΙ – χωρίς υποδομές, προσωπικό, φοιτητική μέριμνα και επαγγελματικά δικαιώματα σπουδών.
Έπειτα, είναι η «στρόφιγγα» της εισαγωγής των υποψηφίων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση που κλείνει με τη βάση του «10»- 41.000 θέσεις στα ΑΕΙ-ΤΕΙ κόπηκαν μέσα στα τρία τελευταία χρόνια- το κόστος σπουδών κατά τη μετάβαση από το Λύκειο στο Πανεπιστήμιο καθώς και το κόστος εισαγωγής σε ΑΕΙΤΕΙ εκτός τόπου μόνιμης κατοικίας, μαζί με την αναντιστοιχία προσφοράς και ζήτησης θέσεων εισακτέων σε συγκεκριμένες σχολές. Το τοπίο αλλάζει δραματικά στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση ανοίγοντας τις πόρτες και τα παράθυρα στα «Κολέγια».
Σήμερα στην Ελλάδα λειτουργούν περίπου 30 κολέγια, από τα οποία 17, με περίπου 11.000 σπουδαστές, συνεργάζονται με ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Έξι ιδρύματα, με περίπου 8.000 σπουδαστές, πιστοποιούνται από αμερικανικούς οργανισμούς, ενώ άλλοι 1.000
σπουδαστές βρίσκονται σε ιδιωτικές εκπαιδευτικές επιχειρήσεις, που δραστηριοποιούνται κυρίως χωρίς συνεργασίες.
Ο τζίρος
Από το 1989 έχουν αποφοιτήσει από τα «κολέγια» περίπου 25.000. Ο τζίρος από τα δίδακτρα που καταβάλλει το σύνολο των σπουδαστών για την απόκτηση προπτυχιακού ή μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών- «Κολέγια» προσεγγίζει τα 110 εκατ. ευρώ ετησίως, αλλά εκτιμάται ότι η αναγνώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των πτυχιούχων θα οδηγήσει σε υπερδιπλασιασμό του τζίρου φθάνοντας περίπου τα 220 εκατ. ευρώ.
Ιδιαίτερα από το 2006 και μετά αυξάνεται σταθερά η ζήτηση στα «Κολέγια», καθώς το φιλί της ζωής δίνει η κατάσταση στην οποία το ΥΠΕΠΘ έχει οδηγήσει τα δημόσια Πανεπιστήμια, η μείωση δηλαδή του αριθμού των εισακτέων των βασικών σχολών του Λεκανοπεδίου και κυρίως οι χιλιάδες υποψήφιοι που αποκλείστηκαν τα δύο τελευταία χρόνια με τη βάση του 10. Ο στόχος
Οι υποψήφιοι που δεν πετυχαίνουν την εισαγωγή τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση αποτελούν τον πρώτο αλλά όχι και τον μοναδικό στόχο της ιδιωτικής μεταλυκειακής εκπαίδευσης. Ένας δεύτερος στόχος είναι οι υποψήφιοι οι οποίοι θα πετύχουν μεν την είσοδό τους σε κάποιο ΑΕΙ-ΤΕΙ, όμως, περισσότερο από κάθε άλλη φορά δεν θα πετύχουν στην τριτοβάθμια σχολή της προτίμησής τους ή σε σχολή του τόπου μόνιμης διαμονής τους.
Από το 2005 και μετά, πάνω από 20.000 υποψήφιοι εισάγονται κάθε χρόνο σε ΑΕΙ-ΤΕΙ εκτός μόνιμης κατοικίας με υψηλό ιδιωτικό κόστος καθώς η φοιτητική μέριμνα δεν καλύπτει πάνω από το 10% όσων έχουν ανάγκη.
«Υποβαθμίζουν τα πανεπιστήμια» ΩΣ ΑΠΕΙΛΗ για το μέλλον του βλέπει ο 26χρονος Νίκος Δαλάκης την αναγνώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων στα κολέγια. Έγινε την περασμένη εβδομάδα μέλος στο αντίστοιχο διαδικτυακό γκρουπ στο Facebook. «Σπούδασα στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας Μηχανικός Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης. Το πτυχίο όμως αυτό δεν μου δίνει επαγγελματικά δικαιώματα παρά μόνο για να αναλαμβάνω χωροταξικές και περιβαλλοντικές μελέτες. Τα ελάχιστα επαγγελματικά δικαιώματα με ανάγκασαν να κάνω μεταπτυχιακό και αυτή τη στιγμή να φοιτώ για ένα δεύτερο πτυχίο, αυτό του Αγρονόμου – Τοπογράφου Μηχανικού, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, που μου δίνει τη δυνατότητα από την επόμενη κιόλας ημέρα της αποφοίτησής μου να ανοίξω τη δική μου επιχείρηση».
Το ότι θα έχουν αναγνωρισμένα επαγγελματικά δικαιώματα οι απόφοιτοι των κολεγίων, το θεωρεί αδικία.
«Θέλουν να υποβαθμίσουν τα δημόσια πανεπιστήμια και να ανεβάσουν τα ιδιωτικά κολέγια. Τα περισσότερα παιδιά όμως μπαίνουν στη διαδικασία των Πανελλαδικών, φοιτούν 4- 5 χρόνια στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας, οι οικογένειες κάνουν οικονομικές θυσίες γι΄ αυτές τις σπουδές και στο τέλος κινδυνεύουν να μείνουν άνεργα γιατί κάποιος με 2 χρόνια σπουδές θα τους πάρει τη θέση».














