Μπάρες-φονιάδες στους δρόμους

«Όλα έγιναν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει πώς βγήκε το αυτοκίνητό μου από τον δρόμο και πώς καρφώθηκε στις μπάρες. Για λίγες στιγμές δεν είχα αντιληφθεί ότι είχα χάσει το πόδι μου. Σήμερα το έχω πια αποδεχθεί. Είναι μια μόνιμη κατάσταση, η οποία ωστόσο θα είχε αποφευχθεί, αν οι μπάρες ήταν τοποθετημένες σωστά».
Πριν από δύο μήνες η 32χρονη Κατερίνα Μονιού κατευθυνόταν με το αυτοκίνητό της στην εθνική οδό από Ρέθυμνο προς Άγιο Νικόλαο, όταν ξαφνικά έχασε τον έλεγχο. Το όχημα σύρθηκε για λίγα μέτρα πάνω στις μεταλλικές μπάρες που είναι τοποθετημένες στην άκρη του οδοστρώματος και τελικά μια από αυτές, η οποία προεξείχε, καρφώθηκε διαγώνια από τη θέση του συνοδηγού, με αποτέλεσμα να της ακρωτηριάσει το αριστερό πόδι στο ύψος του αστραγάλου. Σήμερα, ακολουθεί ειδικό πρόγραμμα αποκατάστασης, ενώ της έχει τοποθετηθεί τεχνητό μέλος και ανυπομονεί να επιστρέψει στη δουλειά της και στις δραστηριότητές

ΕΓΚΛΗΜΑ

«Τα φθαρμένα μεταλλικά στηθαία στους αυτοκινητοδρόμους είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα», λένε οι εμπειρογνώμονες

της πριν από το ατύχημα. Το παράπονό της, ωστόσο, είναι πως δεν θα είχαν συμβεί όλα αυτά, αν η μπάρα ήταν βιδωμένη στην προβλεπόμενη από τους κανόνες ασφαλείας θέση. Ο δε πραγματογνώμονας που εξέτασε το σημείο του ατυχήματος διαπίστωσε πως οι μπάρες στο συγκεκριμένο σημείο ήταν τοποθετημένες ανάποδα. Πλέον έχει κινήσει νομικές διαδικασίες κατά των υπευθύνων, ενώ αντιμετωπίζει με ψυχραιμία το ενδεχόμενο να της ζητηθεί ακόμη και αποζημίωση για… φθορά δημόσιας περιουσίας. «Παίζουν με ζωές»
«Ο λόγος που είναι τοποθετημένες εκεί οι μπάρες είναι για να σου δώσουν μια ακόμα ευκαιρία να ζήσεις και όχι για να σου την αφαιρέσουν. Δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι, αλλά αυτό που με πειράζει όταν το φέρνω στη μνήμη μου είναι ότι, αν όλα ήταν όπως έπρεπε, θα είχα πραγματικά αυτή τη μία πιθανότητα να ζούσα όπως πριν. Η ζωή μου έχει αλλάξει αναγκαστικά, προσπαθώ και είμαι σίγουρη ότι θα βρω τον τρόπο να συνηθίσω. Πρέπει, όμως, να κινητοποιηθούν οι αρμόδιοι και επιτέλους να δείξουν περισσότερη υπευθυνότητα, γιατί εδώ παίζουμε με ανθρώπινες ζωές. Να φροντίσουν ώστε να μη βρεθεί κανείς άλλος σε αυτή τη θέση», σημειώνει η Κατερίνα Μονιού.

Τα μεταλλικά στηθαία τοποθετούνται στα όρια του οδοστρώματος με σκοπό να συγκρατούν τα οχήματα και να μην εκτρέπονται από τον δρόμο ή να περνούν στο αντίθετο ρεύμα, υποχρεώνοντάς τα έπειτα από τη σύγκρουση να κινούνται κατά μήκος τους, έτσι ώστε να μειώνονται οι πιθανότητες σοβαρού ατυχήματος. Συνήθως είναι εύκαμπτα, με στόχο να απορροφούν την ενέργεια της σύγκρουσης, ώστε να επιτυγχάνεται η μικρότερη δυνατή ζημιά τόσο στο όχημα όσο κυρίως στους επιβαίνοντες. Ωστόσο, οι ειδικοί επισημαίνουν πως σε πολλά σημεία του οδικού δικτύου υπάρχουν κακοτεχνίες, παραμορφώσεις ή άλλες παραλείψεις, με αποτέλεσμα να τα μετατρέπουν σε παγίδες θανάτου. Δεκάδες άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο σε διάφορα σημεία, ενώ και τα ποσοστά των ακρωτηριασμών διαρκώς αυξάνονται.

Οι φθορές σκοτώνουν
«Τα μεταλλικά στηθαία είναι κατασκευασμένα με συγκεκριμένη ελαστικότητα και έχουν τοποθετηθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να μοιράζεται η ενέργεια από την πρόσκρουση και να αποφεύγονται τα θανατηφόρα ατυχήματα. Ωστόσο, παρ΄ όλο που είναι μια κατασκευή που έχει σκοπό να σώσει ζωές, όταν παραμορφωθεί μπορεί να μετατραπεί σε θανάσιμο κίνδυνο. Είναι εγκληματικό να μην αντικαθίστανται αμέσως μετά από οποιαδήποτε φθορά παρουσιαστεί. Η αμέλεια ανήκει σε αυτούς που έχουν την ευθύνη της συντήρησής τους», δήλωσε στα «ΝΕΑ» ο συγκοινωνιολόγος του Ινστιτούτου Οδικής Ασφάλειας «Πάνος Μυλωνάς» κ. Νότης Παρασκευόπουλος.

«Σε κάθε σημείο που υπάρχει φθορά, οι μπάρες μετατρέπονται σε εγκληματικές παγίδες. Υπάρχουν, μάλιστα, περιπτώσεις που δεν αντικαθίστανται οι χτυπημένες μπάρες, αλλά απλώς επισκευάζονται. Δυστυχώς, στις περισσότερες περιπτώσεις οι επιδιορθώσεις γίνονται στη βάση της “στατιστικής του αίματος”. Επιπλέον, για να αποδοθεί η υπαιτιότητα του εκάστοτε υπευθύνου για την ασφάλεια του δρόμου, πρέπει να αποδειχθεί η κακοτεχνία, κάτι που πολλές φορές είναι δύσκολο έπειτα από ένα ατύχημα», αναφέρει ο δικηγόρος κ. Μιλτιάδης Σφουντούρης, ειδικός σε υποθέσεις τροχαίων ατυχημάτων. Οι διαδικασίες καταβολής αποζημιώσεων για αποκατάσταση των βλαβών και ηθική βλάβη, επισημαίνει, είναι ιδιαίτερα χρονοβόρες, ενώ οι πολίτες δεν έχουν την αίσθηση ότι δικαιώνονται.


«Να αναλάβουν τις ευθύνες τους»

«ΤΟΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΟ Φλεβάρη κατευθυνόμουν από την Άρτα προς τα Γιάννενα, όταν στο 24ο χλμ. της Εθνικής Οδού ένα όχημα που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση μπήκε στο δικό μου ρεύμα κυκλοφορίας και με ανάγκασε να βγω από τον δρόμο. Έπεσα πάνω στις μπάρες, οι οποίες στο ίδιο σημείο ήταν ήδη κομμένες από ατύχημα που είχε συμβεί τρεις μήνες πριν. Έχασα το αριστερό μου πόδι ακαριαία, ενώ από την πτώση του αυτοκινήτου μου σε χαράδρα 30 μέτρων χτύπησα άσχημα και το δεξί, με αποτέλεσμα να χάσω και αυτό.

Στο τέλος του ίδιου μήνα, στο σημείο αυτό έμαθα ότι δίπλωσε και μια νταλίκα. Τελικά, τις μπάρες τις έφτιαξαν μόλις πριν από 20 μέρες», δήλωσε στα «ΝΕΑ» ο 29χρονος Σταύρος Γκόνης, ο οποίος έχει κινηθεί δικαστικά κατά των υπευθύνων για τη διατήρηση της ασφάλειας στον δρόμο. «Δεν υπάρχει καμία αποζημίωση. Αυτό που θέλω, όμως, είναι να αναλάβουν όλοι τις ευθύνες που τους αναλογούν και να μεριμνήσουν ώστε να μη συμβαίνουν τέτοια δυστυχήματα», σημειώνει.