«Είναι πολλοί μπλεγμένοι στην Ελλάδα»

Στα μαλακά έπεσε ο Ράινχαρτ Σίκατσεκ, αρχιτέκτονας και διαχειριστής των μαύρων ταμείων, μέσω των οποίων διοχετεύονταν οι μίζες της Ζίμενς. Το Εφετείο Μονάχου τού επέβαλε διετή φυλάκιση με τριετή αναστολή και χρηματικό πρόστιμο 108.000 ευρώ, ενώ στη διάρκεια της δίκης αρκετές ήταν οι αναφορές στην Ελλάδα.

«Δεν είμαι σίγουρος ότι στην Ελλάδα θέλουν να διαλευκανθεί η υπόθεση» λέει ο Σίκατσεκ στα «ΝΕΑ» μετά την έκδοση της απόφασης στη δίκη του Μονάχου. Γιατί; «Διότι είναι πάρα πολλοί εκείνοι που είναι μπλεγμένοι στην υπόθεση αυτή», περιορίζεται να πει. Άλλωστε οι μίζες της Ζίμενς στην Ελλάδα δεν περιορίζονται χρονικά στη λειτουργία των μαύρων ταμείων από το 2000 και μετά. «Μίζες στην Ελλάδα δίνονταν και πολύ πριν από μένα», σημειώνει ο Σίκατσεκ.

Στη διάρκεια της δίκης έγιναν συχνές αναφορές στην ελληνική πτυχή του σκανδάλου και στο το 10% του τζίρου της Ζίμενς Ελλάς που πήγαινε για μίζες, και κάθε είδους «χρήσιμες πληρωμές». Ο συνήγορος του Σίκατσεκ Ούβε φον Σάαλφελντ ερωτηθείς σχετικά είπε ότι «η Ζίμενς Ελλάς είχε την άδεια να διαθέτει το 10% του τζίρου της ανώνυμα για κάθε είδους ανάγκες. Τα ποσά αυτά δεν πήγαιναν μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε όλα τα Βαλκάνια για τα οποία ήταν υπεύθυνη». Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία που έδωσε ο Σίκατσεκ στις αρχές. Ο διευθυντής της Ζίμενς Ελλάς έπαιρνε το 2% απευθυνόμενος απευθείας στα κεντρικά του Μονάχου. Το υπόλοιπο πήγαινε στις εξωχώριες εταιρείες του διευθυντή της Ζίμενς Com Πρόδρομου Μαυρίδη.

Στα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η Εισαγγελία Βέρνης που ερευνά επίσης την υπόθεση υπάρχει και έμβασμα από τις εταιρείες που διαχειριζόταν ο Μαυρίδης για λογαριασμό διευθυντικού στελέχους ανταγωνιστικής εταιρείας, της Vodafone. Ο ίδιος ο Σίκατσεκ δηλώνει άγνοια για τους τελικούς αποδέκτες της μίζας. Πήγαιναν για τις λεγόμενες «χρήσιμες δαπάνες και ό,τι και να σημαίνει αυτό» λέει. Περισσότερα δεν θέλει να πει ο Σίκατσεκ. Θα έκανε την άδειά του στην Ελλάδα, αλλά, όπως λέει, τώρα τον ξέρει ο καθένας, πρέπει να κρατηθεί σε απόσταση.

Ένοχος για 49 περιπτώσεις
Ο Σίκατσεκ κρίθηκε ένοχος για απιστία σε 49 περιπτώσεις, στις οποίες διοχετεύτηκαν 49 εκατ. ευρώ για μίζες της Ζίμενς μέσα από ένα «σύστημα οργανωμένης ανευθυνότητας», όπως είπε ο πρόεδρος Πέτερ Νολ στην αιτιολόγηση της απόφασης. Μετά το 1998, όταν ποινικοποιήθηκε στη Γερμανία η δωροδοκία και στο εξωτερικό, ο κατηγορούμενος ανέπτυξε στη βάση του ισχύοντος τότε στην εταιρεία συστήματος δωροδοκιών την ιδέα των εικονικών συμβολαίων, για να διοχετεύονται λεφτά από τη Ζίμενς σε διάφορους λογαριασμούς, προκειμένου να διατεθούν «όπου δει» ως «χρήσιμες δαπάνες».

Ο Σίκατσεκ λειτούργησε με την εντολή των ανωτέρων του που πήρε στη «συνωμοτική συνάντηση των πέντε», μεταξύ άλλων και του προϊσταμένου του Μίχαελ Κουτσενρόιτερ, στο γερμανικό εστιατόριο «Αlter Wirt» στο προάστιο Φόρστενριντ του Μονάχου, το φθινόπωρο του 2002. Έκτοτε ο Σίκατσεκ είχε τον απόλυτο έλεγχο στο σύστημα των μαύρων ταμείων και λειτουργούσε εντελώς αυτόνομα. Αυτό κατά τον πρόεδρο στοιχειοθετεί και την ενοχή του για απιστία εις βάρος της εταιρείας. Μπορεί στο εδώλιο του κατηγορουμένου να ήταν ο Σίκατσεκ και όχι η Ζίμενς, για λογαριασμό της οποίας στήθηκε το σύστημα των μαύρων ταμείων, αλλά ο πρόεδρος Νολ καυτηρίασε με σκληρές διατυπώσεις τη συμπεριφορά των ανώτερων κλιμακίων της Ζίμενς. Ακόμη και το τμήμα καταπολέμησης της διαφθοράς στην εταιρεία αδράνησε ή το πολύ «προσπάθησε να σβήσει μια πυρκαγιά με το ποτηράκι της οδοντόβουρτσας». Άλλωστε και ο ίδιος ο Σίκατσεκ «δεν ήταν κάποιος μικρολογιστής». Ήταν ένα σημαντικό στέλεχος με διευθυντικές αρμοδιότητες. Δεν λειτούργησε με πρόθεση να βλάψει την εταιρεία, αλλά παραβίασε τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη θέση του. Ενδεικτική εδώ είναι η δυσκολία να επιστραφούν τα χρήματα.

«Αυτή τη στιγμή υπάρχουν έξι εκατομμύρια στην Ελβετία και κανείς δεν ξέρει πώς θα ΄ρθούν πίσω» είπε ο πρόεδρος του δικαστηρίου.