Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Η τέχνη διάλογο απεργάζεται

Προς Φοίβη Αθηναίου Με τον Δικηγορικό Σύλλογο Καλαμάτας, 129 δικηγόροι μαζί με τους συνοδούς μας πήγαμε μια τρήμερη εκδρομή στο Ναύπλιο, την Ερμιόνη, τις Σπέτσες, την Ύδρα και στο Θέατρο Επιδαύρου (Σάββατο 12/7/2008) για να παρακολουθήσουμε την κωμωδία του Αριστοφάνη «Βάτραχοι», σε «διασκευή»-«σκηνοθεσία» Δημήτρη Λιγνάδη.

Περάσαμε όμορφα και ευχάριστα, εκτός από την οδυνηρή εμπειρία που βιώσαμε (υπέστημεν) οι περισσότεροι από εμάς, αφού κυριολεκτικά απογοητευθήκαμε με την απαράδεκτη αυτή παράσταση. Κρίμα για το Εθνικό Θέατρο, για την Επίδαυρο, για τον… Πολιτισμό και για την κατάντια των νεοελλήνων, που στην πλειονότητά τους αποδέχθηκαν την «ποδοσφαιροποίηση»-«μπουζουκοποίηση» και τον ευτελισμό των προγόνων μας, των αξιών, των αρχών, των παραδόσεών μας, των θρησκευτικών μας συναισθημάτων, του ελληνικού Πνεύματος, της Ιστορίας μας, των μεγάλων τραγωδών, ποιητών, κωμωδιογράφων, μουσικών (ακόμη και των ελάχιστων από τους σύγχρονους).

Κρίμα, που στον βωμό της δήθεν διαφοροποίησης και του δήθεν «εκσυγχρονισμού» για το εύκολο κέρδος, με ιδιοτέλεια και προκλητικότητα, προς χάριν της ατομικής προβολής τους και με τη δήθεν «τέχνη» τους και τις έωλες «προσεγγίσεις» τους, απαξιώνουν και ισοπεδώνουν τα πάντα, «διασυνδετική αδεία»!!! Κρίμα, που με τη διαστρέβλωση, τη διαστροφή, την ποταπότητα, κατορθώνουν και επιπλέουν ως «φελλοί» στο τέλμα και τα λύματα της σύγχρονης απαραδέκτου, διεφθαρμένης, «βρωμερής» αναξιοκρατίας και των θλιβερών εκπροσώπων της, όλοι αυτοί οι άσχετοι, ανάξιοι, θρασείς, ασύδοτοι «ψευτοκουλτουριάρηδες» και «παράγοντες».

Κρίμα για τους καταξιωμένους ηθοποιούς, που «αναγκάστηκαν» να παίξουν σε μια τέτοια παράσταση- και μάλιστα επάνω σε καγκελόφρακτο δάπεδο-χώρο της Ορχήστρας, ο οποίος ήταν στρωμένος με πράσινη μοκέτα, που εξουδετέρωνε την περίφημη ακουστική του θεάτρου. Ενός θεάτρου με απαράδεκτα συντηρημένο- παραμελημένο περιβάλλοντα χώρο, όπου ταλαιπωρείται ο προσερχόμενος θεατής να προσεγγίσει τις κερκίδες, ενώ κατά την αποχώρηση κινδυνεύει η σωματική του ακεραιότητα, εκτός από τα απαράδεκτα-ασυντήρητα-επικίνδυνα πέτρινα ή χωμάτινα αναχώματα-σκαλιά και από την έλλειψη επαρκών και κατάλληλα τοποθετημένων φωτιστικών σωμάτων.

Ντροπή για την κατάντια των νεοελλήνων, και κυρίως για όλους εκείνους τους χειροκροτητές, που «εκτονώθηκαν»- όπως, ίσως, επιδίωκαν και οι συντελεστές αυτού του κατασκευάσματος-συνονθυλεύματος που παρουσιάστηκε και υπομείναμε να δούμε- με τρόπο παρεμφερή εκείνου με τον οποίο εκτονώνεται και ο όχλος στα γήπεδα, τα στάδια, τις υπαίθριες συγκεντρώσεις. Ακόμη και με αλαλαγμούς φθηνού υπαίθριου θεάματος, στο οποίο καλείται ο θεατής να συμμετάσχει σε… ψηφοφορίες επιδοκιμασίας ή αποδοκιμασίας, για να αισθανθεί και ο ίδιος κολακευμένο και αναπόσπαστο μέλος του σώματος, στο οποίο συμμετέχει και μάλιστα με το προνόμιο της «φωνακλάδικης» ψήφου, που οι «συντελεστές» τού παραχωρούν «τιμώντας» τον και παροτρύνοντάς τον να προβεί στους ανάλογους αλαλαγμούς!!!

Ντροπή για όλους αυτούς που, στο άκουσμα μιας κοινότοπης και ανόητης-άσχετης βωμολοχίας, έχασκαν και χαχάνιζαν βοερώς- οι περισσότεροι μάλιστα παρασυρόμενοι από τους πλησίον τους, για να μην υστερήσουν σε ένταση!

Μπράβο, τέλος, στα υπερχίλια άτομα που σηκωθήκαμε και φύγαμε πριν από το τέλος της… «παράστασης». Μιας «παράστασης» που αποτελεί ύβριν, γιατί απάδει στον Αριστοφάνη, στον χώρο της Επιδαύρου, στην ιστορία του Εθνικού Θεάτρου, στους Έλληνες, στον ελληνικό Πολιτισμό!!!

Άλκης Δ. Λαντζούνης, δικηγόρος παρ΄ Αρείω Πάγω, Καλαμάτα Δεν ξέρω για εσάς, αγαπητέ Άλκη, αλλά προσωπικώς με χαροποιεί ιδιαιτέρως που τόσα μίση και πάθη έχουν ξεσηκωθεί με αφορμή μια θεατρική παράσταση, αντί για το βρακί της κάθε αοιδού ή εξώλης και προώλης των πρωινάδικων και μεσημερινάδικων.

Αυτό θα πει πως ακόμη υπάρχει ελπίς σε τούτο τον τόπο. Γιατί ακόμη παθιαζόμαστε με παράγωγα Τέχνης. Άλλωστε, αυτός δεν είναι ο σκοπός της Τέχνης; Να υποδαυλίζει διάλογο, συζήτηση, ευγενή αντιπαράθεση;


Δεν ξεβρωμίζεις την κόπρο του Αυγεία, μετρ;

Αν είναι για να μας τα πάρει κανονικά ο Μr. Ηorsehat (της απογραφής!) παρέα με τον φίλο του τον δήμαρχο Αθηναίων (που μόνον τα εισπρακτικά τον ενδιαφέρουν, πάντα σε βάρος των πολιτών), γίνονται πολυμήχανοι. Τι κι αν μπλοκάρουν (με ουρές) τις Εφορίες για τα χρωστούμενα- από το 1982, παρακαλώ- σε κλήσεις της περιούσιας Δημοτικής Αστυνομίας; Τι κι αν είναι παράνομο και δεν υπάρχει πουθενά αλλού στην «αγαπημένη» τους κατά τα άλλα Ευρωπαϊκή Ένωση προηγούμενο να μπλοκάρεις την εξόφληση φόρου και τη φορολογική ενημερότητα για «χρωστούμενα» δε καετιών στον δήμο; Το εντυπωσιακό μάλιστα είναι, όπως γράφουν και αναγνώστες, πως οι «λυπητερές» έρχονται σε ανθρώπους που έχουν χρόοοοοονια πουλήσει το αυτοκίνητό τους και κυρίως από τον Δήμο Αθηναίων- λες και άλλοι δήμοι δεν υπάρχουν.

Δεν αφήνουν τα παράνομα «μπλοκαρίσματα» οι τετραπέρατοι, που μόνον κακό έχουν φέρει στους δημότες, να πιάσουν καμιά σκούπα, που η Αθήνα είναι πιο βρώμικη από ποτέ; Εεεεεεε;


Είναι μακρύς ο αποχαιρετισμός

Αγαπητή Ρhoebe Αλήθεια, η Νάνα Μούσχουρη δεν θα μας αποχαιρετούσε με τις δύο συναυλίες της στο Ηρώδειο; Έτσι δεν λέει; Γιατί είδαμε λοιπόν πρόταση για το Ηρώδειο τον Σεπτέμβριο που περιελάμβανε και την ίδια (άλλο αν πολύ σοφά κόπηκε);

Θα μακρύνει πολύ αυτός ο αποχαιρετισμός;

Περιμένω σχόλια. Αρετή Νικολάου Όσο έχω φωνή θα σου τραγουδάωωωωω, που έλεγε και η Βίσση, αγαπητή Αρετή. Τ ώρα για το όσο-δενέχω-φωνή, θα σας γελάσω. Ρ ωτήστε την ασταμάτητη- προ ουδενόςΝάνα!