[ Διαστάσεις ] Μια καρδιά από την Τζενίν

Ανάμεσα στις εκατοντάδες τραγικές ιστορίες με πρωταγωνιστές παιδιά που έχασαν τη ζωή τους στην ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση, εκείνη του μικρού Αχμέντ Χατίμπ δικαιούται αναμφίβολα μια ξεχωριστή θέση.

O 13χρονος Αχμέντ τραυματίστηκε σοβαρά το 2005 στην πόλη Τζενίν της Δυτικής Όχθης από τη σφαίρα ενός Ισραηλινού στρατιώτη, ο οποίος τον πέρασε για ελεύθερο σκοπευτή. Έπειτα από λίγες ημέρες ο μικρός Παλαιστίνιος έχασε τη μάχη για τη ζωή. Και παρά τον πόνο του, ο πατέρας του συμφώνησε να δωρίσει τα όργανα του γιου του για να σωθούν παιδιά στο Ισραήλ. Από την καρδιά, το συκώτι, τους πνεύμονες και τους νεφρούς του Αχμέντ σώθηκαν συνολικά πέντε παιδιά. Αυτή η ιδιαίτερη ιστορία καταγράφεται στο ντοκιμαντέρ «Μια καρδιά από την Τζενίν»μια γερμανοϊσραηλινή παραγωγή- το οποίο προβάλλεται αυτές τις ημέρες στην Ιερουσαλήμ. «Δεν έχει να κάνει με Εβραίους ή Άραβες. Σε αυτά τα παιδιά είδα το δικό μου παιδί», είπε ο πατέρας του Αχμέντ, Ισμαήλ Χατίμπ, μετά την πρεμιέρα.

Σήμερα η καρδιά του Αχμέντ χτυπάει στο στήθος του Σαμάχ Γκαντμπάν, ενός όμορφου Δρούζου μουσουλμάνου εφήβου από το Βόρειο Ισραήλ. Ένας από τους νεφρούς του Αχμέντ έσωσε τη ζωή του Μοχάμεντ Καμπούα, ενός μικρού βεδουίνου που ζει στην έρημο Νετζέβ, στο νότιο Ισραήλ, και δεν σταμάτησε στιγμή να χαμογελά στον φακό της κάμερας. Δύο μικροί Ισραηλινοί, που επίσης εξακολουθούν να ζουν χάρη στα όργανα του Αχμέντ, προτίμησαν να μην αποκαλύψουν τα ονόματά τους. Με τον άλλον νεφρό του Αχμέντ σώθηκε η Μένουα Λέβινσον, ένα κοριτσάκι δύο ετών μιας οικογένειας υπερορθόδοξων Εβραίων από την Ιερουσαλήμ. Αλλά εκεί βρίσκεται το πρώτο σκοτεινό κομμάτι του ντοκιμαντέρ. Ο πατέρας της Μένουα δεν διστάζει να δηλώσει ότι θα προτιμούσε έναν Εβραίο δωρητή και ότι δεν θα επιτρέψει ποτέ στην κόρη του να κάνει παρέα με Άραβες, για να μην έχει «κακές επιρροές».

Οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ δεν επιμένουν στην ελπίδα εις βάρος της πραγματικότητας. Στο τέλος της ταινίας καταγράφουν το περυσινό ταξίδι του Χατίμπ και του αδελφού του για να συναντήσουν στο Ισραήλ τα παιδιά που σώθηκαν από τα όργανα του Αχμέντ. Το αποκορύφωμα είναι η συνάντηση με τον υπερορθόδοξο Λέβινσον, ο οποίος, κάπως αδέξια, ζητάει συγγνώμη για την προηγούμενη συμπεριφορά του και ευχαριστεί τον Χατίμπ, αλλά δείχνει να μην έχει καταλάβει τίποτε για τη ζωή στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη. Ένας από τους δύο σκηνοθέτες της ταινίας, ο Μάρκους Βέτερ, λέει ότι η οικογένεια Λέβινσον άρχισε να εγκαταλείπει την αρχική της μισαλλοδοξία στη διάρκεια των γυρισμάτων. Και στην τελευταία σκηνή αποφάσισε να δείξει τη μικρή Μένουα να κάνει ανέμελα τραμπάλα σε μια παιδική χαρά. «Αυτό είναι το μήνυμά μας για την ελπίδα», υποστηρίζει ο Βέτερ. «Αυτό το μικρό κορίτσι έχει τη δύναμη να αλλάξει τα πράγματα».