Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Δυσθεώρητο το χρέος

ΟΙ ΦΟΡΟΙ και ο πληθωρισμός συνήθως τραβούν τα φώτα της δημοσιότητας όταν αυξάνονται. Και στα δύο μέτωπα η κυβέρνηση όχι μόνο δεν έχει επιδείξει επιτυχίες, αλλά αντίθετα έχει εμφανίσει κακή διαγωγή. Οι φόροι- πλην αυτών των επιχειρήσεων και των μεγαλοϊδιοκτητών ακινήτων- αυξήθηκαν, ενώ και στο μέτωπο του πληθωρισμού οι κυβερνητικές επιδόσεις για την ενίσχυση του ανταγωνισμού και την καταπολέμηση των καρτέλ και των συνθηκών που παράγουν ακρίβεια μόνο ικανοποιητικές δεν μπορούν να χαρακτηριστούν. Υπάρχει όμως ένας, συνήθως λιγότερο εμφανής, δείκτης επιτυχίας της οικονομικής πολιτικής στον οποίο όχι μόνο τα πήγε άσχημα η κυβέρνηση, αλλά παίρνει βαθμό πολύ κάτω από τη βάση. Είναι το δημόσιο χρέος. Παρά τη δραστική αύξηση της φορολογίας για τους πολλούς, παρά την παροχή αυξήσεων στους μισθούς στο όριο ή και κάτω από τον πληθωρισμό, παρά τις- με στιβαρό ύφος- εξαγγελίες για περικοπή της σπατάλης, η κυβέρνηση αύξησε την τελευταία τετραετία το δημόσιο χρέος κατά 35% ή 63 δισ. ευρώ! Τι σημαίνει αυτό; Ότι σε κάθε νοικοκυριό προστέθηκε την τελευταία τετραετία επιπλέον δημόσιο χρέος 11.500 ευρώ. Κάποιοι θα πουν ότι πρόκειται για δημόσιο χρέος, για το χρέος της κυβέρνησης. Μόνο που ο κρατικός προϋπολογισμός είναι ουσιαστικά όλοι οι φορολογούμενοι. Το δημόσιο χρέος, που αγγίζει πλέον δυσθεώρητα ύψη, θα απαιτεί όλο και περισσότερο από το οικονομικό προϊόν που παράγεται από τους εργαζομένους και τις επιχειρήσεις για την εξυπηρέτησή του. Οι επόμενες γενιές, χωρίς να ευθύνονται γι΄ αυτό, θα κληθούν να πληρώσουν έναν βαρύ λογαριασμό. Με φόρους, λιγότερες κοινωνικές παροχές και εκπτώσεις στο επίπεδο διαβίωσής τους.