[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Παντελής Μπουκάλας

(ο αρθρογράφος, για τα… πλυντήρια της Ζίμενς)

Πολλοί ξενίστηκαν λοιπόν, όταν πρωτοπληροφορήθηκαν από τις εφημερίδες και τα ηλεκτρονικά Μέσα την επιμονή της Ζίμενς να προσφέρει σε πολιτικούς πλυντήρια και στεγνωτήρια.

Οι χορηγοί, εκτός από γενναιόδωροι, είναι βέβαια και ξύπνιοι. Μπορούσαν να υποθέσουν ότι ένα καλό πλυντήριο θα ήταν απολύτως χρήσιμο για να πλυθούν συνειδήσεις, να φύγουν επιτέλους από πάνω τους οι λεκέδες που αφήνουν οι ηθικές αναστολές και η παλιομοδίτικη εμμονή σε ιδέες και αξίες· αν μάλιστα χρησιμοποιήσεις δίκην απορρυπαντικού τη σκόνη που κυκλοφορεί συσκευασμένη με την εμπορική ονομασία «σιγά, εγώ θα πιαστώ κορόιδο;», τα αποτελέσματα είναι εξαιρετικά. Δεν χρειάζονται πια παρά δυο-τρία λεπτά στο στεγνωτήριο και μια νέα συνείδηση είναι έτοιμη να μπει στην αγορά.

Αλλά δεν εξαντλείται εδώ η χρησιμότητα των πλυντηρίων. Κάθαρση δεν μας υπόσχεται, για τριακοστή πέμπτη φορά τα τελευταία πέντε χρόνια, η πολιτική ηγεσία της χώρας; Ιδού. Η εταιρεία προσφέρει όλον τον απαραίτητο τεχνικό εξοπλισμό. Και τι διεκδικεί; Να την ανακηρύξουμε τιμητικά «εθνικό χορηγό καθάρσεως», α, και να της δώσουμε και μερικά καλά συμβόλαια.

Αλλά αυτά θα τα έπαιρνε ούτως ή άλλως.

(«Η Καθημερινή»)