«Ονειρεύομαι να σου πω “Μαμά, μαμίτα, ποτέ πια δεν θα ξανακλάψεις για μένα”», έγραφε στα τέλη του 2007 απευθυνόμενη στη μητέρα της. Το όνειρο της 46χρονης Γαλλοκολομβιανής πολιτικού Ινγκρίντ Μπετανκούρ έγινε πραγματικότητα: Αργά τη νύχτα (ώρα Ελλάδος) αγκάλιασε τη μητέρα της αμέσως μετά την άφιξή της σε στρατιωτικό αεροδρόμιο στην Μπογκοτά.
Στις πρώτες δηλώσεις που έκανε, η Μπετανκούρ, ευχαρίστησε τον κολομβιανό στρατό και χαρακτήρισε το γεγονός ότι είναι ελεύθερη ως ένδειξη πως είναι εφικτή η ειρήνευση στη χώρα. «Πιστεύω ότι αυτό είναι μια ένδειξη για την ειρήνη στην Κολομβία, ότι μπορούμε να επιτύχουμε την ειρήνευση», δήλωσε.
Ηείδηση της απελευθέρωσής της έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία. Οι ελπίδες για την απελευθέρωση της Μπετανκούρ είχαν αναζωπυρωθεί από τις αρχές της χρονιάς: ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί και ο Βενεζουελάνος Ούγκο Τσάβες είχαν αναλάβει επανειλημμένως πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση, όμως κάθε προσπάθεια γεφύρωσης του χάσματος μεταξύ των ανταρτών των Ενόπλων Επαναστατικών Δυνάμεων της Κολομβίας (FΑRC) και του προέδρου της χώρας Αλβάρο Ουρίμπε
Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ
Πράκτορες των υπηρεσιών πληροφοριών του στρατού «διείσδυσαν» στις τάξεις των ανταρτών των FΑRC
έμοιαζε να πέφτει στο κενό. Και ξαφνικά, χθες το βράδυ, ο Κολομβιανός υπουργός Άμυνας Χουάν Μανουέλ Σάντος ανακοίνωσε σε έκτακτη συνέντευξη Τύπου πως ο στρατός της χώρας είχε διασώσει στη νότια επαρχία Γκουαβιάρε 15 ομήρους των Ενόπλων Επαναστατικών Δυνάμεων της Κολομβίας (FΑRC)- ανάμεσά τους τρεις Αμερικανοί εργαζόμενοι στο αμερικανικό υπουργείο Άμυνας που είχαν απαχθεί τον Φεβρουάριο του 2003 έπειτα από συντριβή του αεροσκάφους τους, ένδεκα Κολομβιανοί και… η Ινγκρίντ Μπετανκούρ! «Αν είναι αλήθεια, τότε είναι τα ωραιότερα νέα της ζωής μου», δήλωσε από το Παρίσι ο γιος της Μπετανκούρ, Λορέντζο. Για «απέραντη ευτυχία» έκανε λόγο η αδελφή της, Αστρίντ. Ευτυχία ανάμεικτη με ανησυχία, αφού μήνες τώρα, οι πληροφορίες ήθελαν την υγεία της 
«Οι πρώτες λέξεις μου θα είναι για να εκφράσω πόσο χαρούμενοι είμαστε», δήλωσε ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος ευχαρίστησε τον ομόλογό του της Κολομβίας Αλβάρο Ουρίμπε και κάλεσε τους αντάρτες να εγκαταλείψουν «τον παραλογισμό του ένοπλου αγώνα».
«Ο θάνατος φαίνεται σαν μια γλυκιά λύση»
● Η ΙΝΓΚΡΙΝΤ ΜΠΕΤΑΝΚΟΥΡ άρχισε την πολιτική καριέρα της ως βουλευτής αφού μοίρασε στους δρόμους της Μπογκοτά προφυλακτικά με το σύνθημα «η διαφθορά είναι το ΑΙDS της κοινωνίας μας, ας προφυλαχτούμε».
● ΔΕΧΘΗΚΕ ΑΠΕΙΛΕΣ κατά της ζωής της και αναγκάστηκε επανειλημμένως να αποχωριστεί τα δύο παιδιά της, τη Μελανί και τον Λορέντσο, ηλικίας 22 και 19 ετών σήμερα, ώστε να είναι ασφαλή στη Γαλλία κοντά στον πατέρα τους και πρώτο σύζυγό της Φαμπρίς Ντελουά.
● ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΑΠΗΓΑΓΑΝ οι FΑRC, στις 23 Φεβρουαρίου του 2002, έδινε προεκλογικό αγώνα για την προεδρία της χώρας. Μαζί της απήχθη και η υποψήφια αντιπρόεδρος Κλάρα Ρόχας, η οποία αφέθηκε τελικά ελεύθερη στις 10 Ιανουαρίου του 2008. Τρεις ημέρες αργότερα, η Ρόχας επανενώθηκε με τον Εμανουέλ, το αγοράκι που είχε γεννήσει ενόσω ήταν όμηρος και το οποίο είχε σταλεί κρυφά σε κολομβιανό ίδρυμα δύο χρόνια νωρίτερα.
● ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 2003 η οικογένεια της Μπετανκούρ δεν είχε καμία απόδειξη ότι παρέμενε στη ζωή. Η απόδειξη ήρθε τελικά με ένα γράμμα που έγραψε η Μπετανκούρ απευθυνόμενη στη μητέρα της, στις 24 Οκτωβρίου του 2007- ένα πολυσέλιδο γράμμα που έγινε βιβλίο και κυκλοφορεί, μαζί με την απάντηση των παιδιών της, και στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Ωκεανίδα.
● ΣΤΟ ΓΡΑΜΜΑ αυτό η Μπετανκούρ περιέγραφε τον Γολγοθά που ζούσε μέσα στην πυκνή ζούγκλα: «Μαμίτα, είναι πολύ δύσκολες αυτές οι στιγμές. Σωματικά δεν είμαι καλά. Δεν τρώω πια, έχω χάσει την όρεξή μου, τα μαλλιά μου πέφτουν τούφες τούφες. Δεν έχω διάθεση για τίποτα (…) Όλα αυτά κάνουν τον θάνατο να φαίνεται σαν μια γλυκιά λύση».
● ΤΟΣΟ ΤΟ ΣΥΝΤΟΜΟ βίντεό της που είχε δοθεί τότε στη δημοσιότητα όσο και οι μαρτυρίες τεσσάρων πρώην μελών του Κολομβιανού Κονγκρέσου που αφέθηκαν ελεύθεροι τον Φεβρουάριο, επιβεβαίωναν πως η υγεία της Μπετανκούρ είχε επιδεινωθεί επικίνδυνα. Αυτή η γεμάτη ζωή και αυτοπεποίθηση γυναίκα είχε μετατραπεί σε σκιά του εαυτού της, καταβεβλημένη από την Ηπατίτιδα Β, τις τροπικές δερματικές ασθένειες και την κατάθλιψη. Κατά βάθος, ωστόσο, κράτησε και το όνειρο και την ελπίδα.
