Για ασφάλεια, καθήστε στον διάδρομο!

Είναι το ερώτημα που απασχολεί όσους φοβούνται τα αεροπλάνα, τη στιγμή της επιβίβασης: «Ποια είναι η ασφαλέστερη θέση για να καθήσουμε;» Μία ενδελεχής μελέτη, που βασίστηκε σε 105 αεροπορικά δυστυχήματα και στις μαρτυρίες 2.000 επιζώντων, έδωσε επιτέλους την απάντηση.

O καλύτερος τρόπος σωτηρίας σε ένα αεροπλάνο που φλέγεται είναι να καθόμαστε σε μια θέση που αφενός θα βρίσκεται δίπλα στον διάδρομο και αφετέρου θα απέχει το πολύ δύο σειρές από την έξοδο κινδύνου. Σύμφωνα με τη μελέτη που πραγματοποίησαν στη Βρετανία η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας με το Πανεπιστήμιο του Γκρίνγουιτς, αρκετές πιθανότητες επιβίωσης έχουν όσοι κάθονται στον διάδρομο και μάλιστα σε απόσταση δύο έως πέντε σειρών από την έξοδο κινδύνου. Οι πιο επικίνδυνες θέσεις είναι αυτές που βρίσκονται από την έκτη σειρά και πάνω από την έξοδο κινδύνου. Πιο τυχεροί είναι, επίσης, οι επιβάτες των μπροστινών θέσεων, καθώς έχουν 65% πιθανότητες

ΣΤΑ ΜΠΡΟΣΤΙΝΑ ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ

«Τυχεροί» και οι επιβάτες των μπροστινών θέσεων σύμφωνα με τους μελετητές 105 αεροπορικών δυστυχημάτων και τις μαρτυρίες 2.000 επιζώντων

επιβίωσης, σε αντίθεση με τους επιβάτες των πίσω θέσεων για τους οποίους οι πιθανότητες πέφτουν στο 53%. Στις θέσεις του διαδρόμου οι πιθανότητες επιβίωσης είναι 64%, ενώ το ποσοστό για όσους κάθονται στα παράθυρα ή στη μέση είναι 58%.

Σύμφωνα με τους διεθνείς κανονισμούς, στα αεροσκάφη πρέπει να πραγματοποιούνται δοκιμές εκκένωσης, προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι όλοι οι επιβάτες μπορούν να βγουν σε 90 δευτερόλεπτα, όταν οι μισές έξοδοι είναι μπλοκαρισμένες. Ωστόσο, από τη μελέτη αποδείχθηκε ότι το τεστ δεν είναι αποτελεσματικό, γιατί δεν λαμβάνει υπόψη τη συμπεριφορά του κόσμου σε περίπτωση κινδύνου και τους «κοινωνικούς δεσμούς» μεταξύ των επιβατών. Όπως προέκυψε από τις μαρτυρίες 2.000 επιζώντων, σε συνθήκες πραγματικού κινδύνου, πολλοί επιβάτες καθυστερούν να βγουν από το αεροπλάνο για να βοηθήσουν συγγενείς ή φίλους. Αντίθετα, όσοι ταξιδεύουν με συναδέλφους τους επικεντρώνονται πολύ περισσότερο στον εαυτό τους. Μια άλλη αδυναμία του τεστ είναι ότι οι επιβάτες σε συνθήκες πραγματικού κινδύνου είναι πολύ λιγότερο συνεργάσιμοι με το πλήρωμα. Το ένστικτο της επιβίωσης οδήγησε συχνά κάποιους επιβάτες να πηδήξουν ακόμη και πάνω από τα καθίσματα.


«Οικογένειες και ηλικιωμένοι κοντά στην έξοδο»

ΕΝΑ ΑΠΟ τα συμπεράσματα της μελέτης είναι ότι οι αεροπορικές εταιρείες πρέπει να αλλάξουν την πολιτική τους στον τρόπο που διαθέτουν τις θέσεις. Όπως σημειώνει ο Ρόμπερτ Γκίφορντ, μέλος της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής, «οι πιθανότητες να σωθεί κάποιος δεν πρέπει να εξαρτώνται από τη δυνατότητά του να πληρώνει για να πάρει μια θέση κοντά στην έξοδο ή από το γεγονός ότι κάνει κράτηση της θέσης ον λάιν, μια υπηρεσία που προσφέρουν πλέον πολλές εταιρείες». Όπως προσθέτει, οι αεροπορικές εταιρείες θα πρέπει να τοποθετούν οικογένειες και ηλικιωμένους κοντά στην έξοδο, ενώ στις πτυσσόμενες θέσεις της εξόδου θα είναι καλύτερα να κάθονται μόνο οι εκείνοι οι επιβάτες που έχουν τη μυϊκή δύναμη αν χρειαστεί να ανοίξουν την πόρτα.