«Το μόνο που φοβάμαι είναι το βόλεμα»
«Αγαπημένο μου σκοτάδι, τόσα χρόνια είμαστε φίλοι, κάνε μια χάρη για μένα... κάλυψέ με από τον ήλιο», τραγουδάει η μις Χάρβεϊ στο «Dear Darkness» από το πρόσφατο άλμπουμ της, αλλά δεν διστάζει και έρχεται εδώ, μέσα στο κατακαλόκαιρο
Με δύναμη από το ροκ, η Πι Τζέι Χάρβεϊ εξελίχθηκε σε μία από τις πιο σημαντικές δημιουργούς της μουσικής σκηνής σήμερα. «Δεν έχω σταματήσει στιγμή να γράφω», λέει λίγο προτού έρθει για συναυλία
Κάπου στη μέση της συζήτησης και αφού είχα σιγουρευτεί, ρωτάω την Πι Τζέι Χάρβεϊ, αν αυτό που ακούγεται στο βάθος είναι γλάροι που πετάνε ή είναι η ιδέα μου. Είναι γλάροι, με διαβεβαιώνει η Πόλι Τζέι και συμπληρώνει την εικόνα: «Το σπίτι μου είναι μπροστά στη θάλασσα πάνω σε έναν γκρεμό- περιγράφει ένα ωραίο βρετανικό τοπίο. Μου αρέσει πολύ να περνάω ώρες εδώ».
Θέλει, λέει, να βρίσκεται όσο περισσότερο γίνεται στη φύση. «Αγαπώ πάρα πολύ τη φύση και τα ζώα. Σε βοηθούν, πιστεύω, να βλέπεις με μια προοπτική τον κόσμο». Ο ακροατής, από την άλλη, μπορεί να έχει όποια εικόνα θέλει για την Πόλι Τζέι και το ροκ. Μια σκληρή, επιβλητική, βιομηχανική ζώνη ή ένα άδειο δωμάτιο. Η Χάρβεϊ, μούσα του «εναλλακτικού» χώρου, είναι αερικό που περνάει μέσα από τοίχους. Με τον ίδιο ανώδυνο τρόπο που μεταμορφώθηκε από το άγριο θηλυκό με τις θυμωμένες ηλεκτρικές κιθάρες των 90΄s σε μια δυναμική ευαίσθητη δημιουργό. Υπάρχει κάποιο μυστικό εδώ;
«Αυτό που κάνω είναι πως δεν σταματάω καθόλου να γράφω. Διαβάζω και γράφω συνεχώς και αυτό είναι που παίρνει το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μου. Μελετάω πολύ, κάνω ένα είδος έρευνας δηλαδή, ενώ συνεχίζω πάντα να γράφω και να διαβάζω. Δεν έχω σταματήσει να κάνω εξάσκηση, πιστεύω πως ποτέ κανείς, στ΄ αλήθεια, δεν σταματά. Για μένα, η ποίηση και τα διαβάσματα είναι καύσιμο για να δημιουργώ». Έτσι έμαθε, μου εξηγεί.
Τα τραγούδια της έχουν κάτι από το μοιραίο και το ακραίο της ελληνικής τραγωδίας. Το σκέ
ΙΝFΟ
Η Ρ.J. Ηarvey, τη Δευτέρα 30 Ιουνίου, στο θέατρο Βadminton.
Εισιτήρια: 40, 55, 60, 80 ευρώ
φτεται… «Μπορεί, δεν ξέρω», απαντάει. «Όμως αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι μεγάλωσα με την ελληνική μυθολογία. Η μητέρα μου, όταν ήμουν μικρή, μου διάβαζε ιστορίες από τη μυθολογία. Μετά, μεγαλώνοντας και γνωρίζοντας τους μεγάλους δημιουργούς- Σαίξπηρ, Τ. Σ Έλιοτ…- ανοίγεται μπροστά σου ένας καινούργιος κόσμος.
Βρίσκω συγκλονιστικό πως ό,τι είχαν πει τότε, είναι σαν να το έχουν πει για τον κόσμο σήμερα». Στο βάθος και πάλι οι γλάροι.
Κεντρική φιγούρα στις μεγάλες ροκ σκηνές της Ευρώπης, συνεργασίες με τον Τζος Ομς, τον Νικ Κέιβ, τον Τζιμ Γουάιτ, τη Μαριάν Φέιθφουλ. Η Πι Τζέι ανήκει στην ελίτ των τραγουδοποιών με ένα κοινό που παρακολουθεί από κοντά κάθε της κίνηση. Οι εμφανίσεις της στο «Ρόδον» προ καιρού την έφεραν στην αγκαλιά του κοινού εδώ- «είναι μια πολύ ιδιαίτερη σχέση και πολύτιμη για εμένα», λέει για τους Έλληνες φαν. «Αυτήν τη φορά πρόκειται να είναι ένα διαφορετικό σόου. Θα είμαι μόνη στη σκηνή, μόνη σε όλα τα όργανα, με κομμάτια από το τελευταίο άλμπουμ αλλά και πολλά παλιότερα. Με ενδιαφέρει πολύ η εμπειρία του λάιβ και ο τρόπος που πετυχαίνεις την επαφή με τον κόσμο. Για τον καλλιτέχνη νομίζω ότι αυτή η στιγμή είναι μαγική».
Κατά τα άλλα δεν την πειράζει να ρισκάρει. «Αυτό θα το κάνω πάντα», λέει. «Θα ακολουθώ το ένστικτό μου για κάθε νέα πρόκληση. Το μόνο πράγμα που φοβάμαι είναι το να βολευτώ κάποια στιγμή. Ο μόνος μου φόβος είναι το βόλεμα. Τρέμω τη στιγμή που δεν θα μπορώ να ενθουσιαστώ με κάτι για να μπορέσω να περάσω τη συγκίνησή μου στο κοινό. Με κανέναν τρόπο δεν θέλω να επαναλάβω τον εαυτό μου. Φοβάμαι την επανάληψη».
Και ενώ οι γλάροι συνεχίζουν να πετάνε (σε μια παύση της κουβέντας ακούγονται ζωηρά), η Πι Τζέι σαν να διαβάζει τη σκέψη μου επιστρέφει: «… αλλά μη νομίσεις πως ζω μακριά από τον κόσμο, εδώ στην εξοχή. Μου αρέσει η ζωή στην πόλη, με τις προκλήσεις και τα ενδιαφέροντά της, ταξιδεύω πολύ, ψάχνω πράγματα…». Όπως; «Όπως πριν από λίγο καιρό που πήγα στο Παρίσι και ήταν καταπληκτικά, γιατί ανάμεσα σε άλλα είδα μια έκθεση φωτογραφίας του Ντέιβιντ Λιντς, που είναι από τους αγαπημένους μου σκηνοθέτες». Σε αυτό το σημείο αρχίσαμε να μιλάμε για τον Λιντς- και οι κουβέντες για τον Λιντς δεν έχουν τέλος.
Με μια ματιά
Γεννήθηκε στο Σόμερσετ της Αγγλίας Μεγάλωσε ακούγοντας μπλουζ, επηρεάστηκε από το punk και το grunge Ξεκίνησε στη μουσική μαζί με τους Ρ. Έλις και Σ. Βον (σαν ροκ τρίο)
Το 1995 κυκλοφορεί το πρώτο σόλο άλμπουμ της, «Τo Βring Υou Μy Love»- εμπορική επιτυχία με εγκωμιαστικές κριτικές Το 2001 ψηφίστηκε σαν η πρώτη από τις «πιο σημαντικές γυναίκες στο ροκ» σε ψηφοφορία των αναγνωστών τού «Q» Εμφανίστηκε σαν Μαρία Μαγδαληνή στην ταινία «Τhe Βook Οf Life» του Χαλ Χάρτλεϊ Δήλωσε στο «Spin»: «Μερικοί κριτικοί παίρνουν τόσο στην κυριολεξία τα τραγούδια μου, που ακούγοντας το “Down Βy the Water” πιστεύουν ότι όντως γέννησα ένα παιδί και το έπνιξα» Το «White Chalk» είναι το όγδοο στούντιο άλμπουμ της Link: http://www.pjharvey.net













