[ ΡΙΠΕΣ ] Υποκρισία

ΤΟ σκάνδαλο Ζίμενς κλονίζει στα θεμέλιά του την αξιοπιστία του πολιτικού μας συστήματος. Και όσοι ενδεχομένως πιστεύουν ότι στο τέλος θα αποκομίσουν πολιτικά οφέλη απατώνται οικτρά.

ΕΙΝΑΙ προφανές ότι προϋπόθεση οποιασδήποτε απόπειρας εξυγίανσης είναι η πλήρης διαλεύκανση της υπόθεσης και η παραπομπή στη Δικαιοσύνη όλων όσων εμπλέκονται. Σε αντίθετη περίπτωση απλώς θα ενισχυθεί η αίσθηση της ιδιότυπης ασυλίας που απολαμβάνουν οι πολιτικοί.

Η υπόθεση αυτή του μαύρου πολιτικού χρήματος ωστόσο είναι φανερό ότι αποτελεί και τη χρεοκοπία συνολικά του συστήματος, με το οποίο επιχειρήθηκε να κατοχυρωθεί η διαφάνεια στον δημόσιο βίο και στα οικονομικά των κομμάτων.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για ένα σύστημα που στηρίζεται στην υποκρισία με δρακόντειες πλην ανεφάρμοστες διατάξεις τις οποίες όλοι σε όλα τα κόμματα- φυσικά και οι ηγεσίες- γνωρίζουν ότι καταπατώνται.

ΑΥΤΟ το σύστημα πρέπει να αλλάξει εκ βάθρων. Από το επίπεδο του απλού βουλευτή που χρειάζεται να ξοδέψει μια περιουσία για να εκλεγεί ώς το κόμμα που ουσιαστικά δεν ελέγχεται οικονομικά και φυσικά ώς τις κρατικές προμήθειες που εξακολουθούν να καλύπτονται από πέπλο αυθαιρεσίας.

ΚΡΙΤΗΡΙΟ των αλλαγών θα πρέπει να είναι η διαφάνεια, ακόμα και αν αυτό σημαίνει λιγότερες απαγορεύσεις.

Γιατί είναι προτιμότερο να ξέρουμε, για παράδειγμα, ποιος συνεισέφερε τι σε ποιον και αναλόγως να κρίνουμε από το να βγάζουμε εκτός νόμου τέτοιες δοσοληψίες, οι οποίες όμως θα συνεχίζονται υπογείως.

ΜΑΖΙ με τη διαφάνεια θα πρέπει να κατοχυρωθεί και η ισότητα απέναντι στον νόμο. Γιατί βέβαια με το σημερινό καθεστώς η δικαστική έρευνα στην πράξη αδυνατεί να ελέγξει την πολιτική εξουσία.

ΕΝΙΣΧΥΕΤΑΙ και αναπαράγεται έτσι η πεποίθηση ότι στην Ελλάδα υπάρχουν δύο μορφές Δικαιοσύνης. Μία για τους πολιτικούς και μία άλλη, πολύ διαφορετική, για τους πολίτες!