Ρήξη κορυφής

Φοβόταν σχέδιο ανατροπής του

Κίνηση ανοιχτής αμφισβήτησης του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου που θα στόχευε στην απομάκρυνσή του από την ηγεσία του κόμματος φοβόταν η Χαριλάου Τρικούπη. Αυτός ήταν και ο κύριος λόγος που οδήγησε τον κ. Παπανδρέου στην απόφασή του να κινηθεί άμεσα θέτοντας εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη.

Στην επιστολή του κ. Σημίτη είδανο κ. Παπανδρέου και το στενό του επιτελείο- την απαρχή μιας πραξικοπηματικής ενέργειας για την οποία, όπως λένε, είχαν τους τελευταίους μήνες συγκεκριμένες ενδείξεις. Μία από αυτές ήταν η δημόσια προτροπή πριν από λίγες μέρες του κ. Β. Κοντογιαννόπουλου- εκ των τακτικότερων συνομιλητών του κ. Σημίτηνα θέσει θέμα ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ. Σημαντικό ρόλο στο κλίμα καχυποψίας ήταν και οι δημοσκοπήσεις οι οποίες έδειχναν να μην εισπράττει το ΠΑΣΟΚ και ο κ. Παπανδρέου το κλίμα δυσφορίας των πολιτών κατά της κυβέρνησης εξαιτίας της ακρίβειας.

Αρχές Μαΐου, λίγες εβδομάδες μετά τον σοβαρό τραυματισμό του, ο Γιώργος Παπανδρέου άρχισε να επανέρχεται στην ενεργό δράση. Κατά τον κύκλο των επαφών του, πέραν των στενών συνεργατών του στους οποίους προφανώς περιλαμβάνονται ο Γ. Ραγκούσης, ο Ν. Αθανασάκης, ο Δ. Ρέππας και το δίδυμο Φ. Πετσάλνικος- Χ. Καστανίδης, ένα από τα βασικά ερωτήματα που έθετε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στους συνομιλητές του ήταν το ακόλουθο: Ο Σημίτης τι κάνει; Τι μαθαίνεις;

Στις περισσότερες περιπτώσεις εισέπραττε μια προφανή αμηχανία. Οι συνομιλητές του όχι πως δεν γνώριζαν «τι κάνει ο Σημίτης», αλλά δεν καταλάβαιναν την αιτία και την ουσία του ερωτήματος. Σε κάποιες άλλες, κυρίως αν μεταξύ των συνομιλητών του βρίσκονταν και στελέχη που είχαν κάποια επαφή με τον πρώην πρωθυπουργό, άκουγε τα αυτονόητα: «Βλέπει κόσμο, και συζητάει». Αυτό το «βλέπει κόσμο» και κυρίως το «συζητάει» φαίνεται πως έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου να αποπέμψει προχθές τον επί 8 χρόνια πρωθυπουργό της χώρας και πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κινήματος. Οι συνομιλητές του κ. Παπανδρέου αισθάνονται τώρα «σαν να άνοιξε ο ουρανός», γιατί είδαν καθαρά σε τι αποσκοπούσαν οι επίμονες ερωτήσεις του προέδρου του ΠΑΣΟΚ για τον προκάτοχό του. Αρκετοί επιβεβαιώνονται ως προς τις εκτιμήσεις τους, ότι ο Γ. Παπανδρέου ως αποδέκτης πλήθους πληροφοριών από διάφορες πλευρές- πολλοί υποστηρίζουν, και με θέρμη μάλιστα, ότι ο κ. Παπανδρέου είναι ίσως «ο καλύτερα ενημερωμένος πολιτικός αρχηγός για όσα εξελίσσονται στο παρασκήνιο»- είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο κ. Σημίτης όχι μόνο δεν έχει αποσυρθεί από τα κομματικά δρώμενα, αλλά

Στο κλίμα καχυποψίας συνέβαλαν και οι αρνητικές δημοσκοπήσεις για το ΠΑΣΟΚ

αντίθετα ενέτεινε την παρουσία του.

Άλλοι πάλι έχουν να θυμούνται- τώρα, μετά την αποπομπή- ότι το «ενδιαφέρον» του κ. Παπανδρέου για τον κ. Σημίτη και τις κινήσεις του εντοπίζεται τουλάχιστον στο τέλος του προηγούμενου χρόνου, όταν και πάλι το κλίμα για το ΠΑΣΟΚ ήταν όπως των προηγούμενων ημερών: κακές δημοσκοπήσεις, διεύρυνση της ψαλίδας υπέρ της Νέας Δημοκρατίας, αδυναμία του Γ. Παπανδρέου να εκμεταλλευτεί τη φθορά της κυβέρνησης, λάθη τακτικής, αδυναμία διαμόρφωσης συγκροτημένης πολιτικής πρότασης, αύξηση της δύναμης του Συνασπισμού.

Κριτική για την ηγεσία. Ήταν η εποχή που ο Κ. Σημίτης, ο οποίος όλο το προηγούμενο διάστημα ήταν εξαιρετικά προσεκτικός στην κριτική του, είχε αρχίσει να αφήνεται σε κρίσεις και σχόλια που αφορούσαν την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και τα λάθη της, όπως ότι ο Γιώργος δεν εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία την επομένη της νίκης του στις εσωκομματικές διαδικασίες να στείλει μήνυμα ενότητας στη βάση, καλώντας κοντά του τον Ε. Βενιζέλο και τον Κ. Σκανδαλίδη.

Περί τον Φεβρουάριο, ο κ. Σημίτης άρχισε και πάλι να εντείνει τις επαφές με στελέχη όλων των βαθμίδων και προελεύσεων. «Έπιανε κλίμα» λένε οι δικοί του. «Έφτιαχνε κλίμα» τον κατηγορούν οι του Γιώργου Παπανδρέου. Όντας αποφασισμένος να μην πάρει μέρος στο συνέδριο του Μαρτίου, προκειμένου να εκφράσει «με τον πιο έντονο και κατηγορηματικό τρόπο την απογοήτευσή του» για όσα του καταμαρτυρούσαν οι υποστηρικτές του Γ. Παπανδρέου αναφορικά με τη στάση του στην εσωκομματική διαμάχη για το προεδρικό αξίωμα, ο κ. Σημίτης διεύρυνε τον κύκλο επαφών του ουσιαστικά επιλέγοντας αυτό τον τρόπο της «συμμετοχής».

Ο Κ. Σημίτης, παρά τις εντεινόμενες φήμες ότι η επιστολή που έστειλε στον κ. Παπανδρέου για τη διαφωνία του σχετικά με το δημοψήφισμα για τη Συνθήκη τη Λισαβώνας δεν ήταν παρά το σήμα για να κινηθούν κατά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ δυνάμεις ανατροπής του, δεν έκανε τίποτε περισσότερο απ΄ ό,τι έκανε και το προηγούμενο διάστημα. Εξακολουθούσε να βλέπει κόσμο. Να συζητάει με στελέχη και να διατυπώνει άποψη. Και για το ΠΑΣΟΚ, και για τον πρόεδρό του. Με την υποσημείωση ότι «δεν θέλω να ανακατεύομαι, αλλά αυτά που γίνονται είναι ενοχλητικά».

Βασικά για όσους είχαν την ευκαιρία να μιλήσουν μαζί του το προηγούμενο διάστημα, μία ήταν η σταθερή θέση του κ. Σημίτη: η πλήρης αποστροφή του για τον Κ. Καραμανλή και την κυβέρνηση. Δεν μπορεί να διανοηθεί, λένε συνεργάτες του, ότι αυτή η κυβέρνηση εξακολουθεί όχι απλώς να προηγείται του ΠΑΣΟΚ αλλά και να παραμένει στην εξουσία. Και γι΄ αυτό, προσθέτουν, επιρρίπτει μεγάλο μέρος της ευθύνης στον Γ. Παπανδρέου.

Το «αφεντικό». Στη Χαρ. Τρικούπη θεωρούν ότι η προχτεσινή εξέλιξη μπορεί να μην ανατρέπει τους σχεδιασμούς των «συνωμοτών», αποδεικνύει όμως «ποιος είναι το αφεντικό» στην υπόθεση. Έχοντας μάθει πλέον να περιμένουν, δίνουν «ραντεβού τον Σεπτέμβριο». Και ο Κώστας Σημίτης ετοιμάζεται για τις καλοκαιρινές του διακοπές…
«Σημάδια» και στην παρέμβαση Κοντογιαννόπουλου

Σημάδια του σχεδίου «ανατροπής» του κ. Παπανδρέου από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ είδε το περιβάλλον του προέδρου του Κινήματος τις τελευταίες ημέρες σε αρθρογραφία εφημερίδων που ουσιαστικά διέβλεπαν νέες εκλογικές ήττες.

Καταλυτική ήταν όμως σύμφωνα με συνεργάτες του Γ. Παπανδρέου η παρέμβαση του προσωπικού φίλου του κ. Σημίτη, Βασίλη Κοντογιαννόπουλου, ο οποίος μέσα σε τρεις ημέρες ζήτησε ευθέως από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να αποχωρήσει από την ηγεσία. Ο κ. Κοντογιαννόπουλος πάντως αρνείται στις ιδιωτικές του συζητήσεις ότι δέχεται επιρροές από τον κ. Σημίτη ή ότι αποτελεί μέρος ενός συντονισμένου σχεδίου εξουδετέρωσης του κ. Παπανδρέου.


Σενάρια ότι η ανταρσία θα εκδηλωνόταν το φθινόπωρο

O πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος ποτέ δεν είδε με καλό μάτι αυτές τις συνεχείς επαφές Σημίτη με στελέχη, είναι πλέον βέβαιος ότι ο κ. Σημίτης απεργάζεται σχέδια για την ανατροπή του. Ήδη, εδώ και δέκα ημέρες, στελέχη προσκείμενα στον Γ. Παπανδρέου είχαν θέσει σε κυκλοφορία «σενάρια συνωμοσίας», σύμφωνα με τα οποία ένας αριθμός κορυφαίων στελεχών, σε συνεργασία με τον κ. Σημίτη, θα δημιουργούσε συνθήκες απομάκρυνσης του κ. Παπανδρέου από την εξουσία και με μεταβατικό πρόεδρο τον κ. Σημίτη, θα οδηγούσε το κόμμα σε έξι μήνες στην εκλογή νέας ηγεσίας. Τα σενάρια υποστήριζαν- και υποστηρίζουν- ότι ο χρόνος εκδήλωσης της ανταρσίας θα ήταν το φθινόπωρο, «ώστε το ΠΑΣΟΚ να πάει στις (πιθανόν διπλές) εκλογές του επόμενου χρόνου με νέο αρχηγό».


Σε τεντωμένο σχοινί το ΠΑΣΟΚ

Βαρύ κλίμα διαμόρφωσαν χθες στο ΠΑΣΟΚ οι δημόσιες παρεμβάσεις του Αλέκου Παπαδόπουλου και του Έκτορα Νασιώκα με τις οποίες ουσιαστικά έθεσαν υπό αμφισβήτηση την απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου να διαγράψει τον Κ. Σημίτη, επιτείνοντας την εικόνα ρήξης στο εσωτερικό του Κινήματος.

Μάλιστα έως το απόγευμα υπήρχε έντονη φημολογία- η οποία καλλιεργούνταν διακριτικά και από τη Χαριλάου Τρικούπη- πως ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εξέταζε ακόμη και το ενδεχόμενο να αποπέμψει από την Κοινοβουλευτική Ομάδα τους δύο «διαφωνούντες» βουλευτές.

Ο κ. Παπανδρέου ενημερώθηκε στη διάρκεια της περιοδείας του στην Αχαΐα και την Ηλεία για το περιεχόμενο των δηλώσεων των κ.κ. Παπαδόπουλου και Νασιώκα και, σύμφωνα με πληροφορίες, «ένιωσε οργή» διότι, όπως εξηγούσε σε συνεργάτες του, τα δύο στελέχη επέτειναν την εσωστρέφεια στο εσωτερικό του Κινήματος.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ορισμένοι εκ των συνεργατών του συνέστησαν στον κ. Παπανδρέου να αντιμετωπίσει το ζήτημα με ψυχραιμία διότι το περιεχόμενο των δηλώσεων των δύο βουλευτών «δεν δικαιολογεί διαγραφές», ωστόσο ο ίδιος αντέτεινε ότι εάν δεν πάρει μέτρα, τότε τις επόμενες ημέρες μπορεί το ΠΑΣΟΚ να βρεθεί αντιμέτωπο με ένα συντεταγμένο κίνημα αμφισβήτησης.

Ο Αλέκος Παπαδόπουλος, ο οποίος σημειωτέον είχε έρθει σε σύγκρουση με τον Γ. Παπανδρέου αλλά και το «προεδρικό περιβάλλον» στη μάχη για την ανάδειξη ηγεσίας, με αφορμή όσα ακούστηκαν περί «υπονομευτών» με λιτή του δήλωση ανέφερε χθες το πρωί: «Με τον κ. Σημίτη έχω κατά το παρελθόν διαφωνήσει και συγκρουστεί. Θεωρώ όμως ότι στις προηγμένες δημοκρατίες οι πρωθυπουργοί αποτελούν μέρος των θεσμών και της ιστορίας τους και δεν διαγράφονται». Υπενθυμίζεται ότι ο Αλέκος Παπαδόπουλος, πρώην υπουργός των κυβερνήσεων Σημίτη, είχε έρθει σε ρήξη και με τον πρώην πρωθυπουργό ο οποίος μάλιστα τον είχε αποπέμψει- μέσω Κίνας- από το υπουργείο Υγείας, εξέλιξη που τον οδήγησε στην απόφαση να μην είναι και πάλι υποψήφιος βουλευτής. Την ανακάλεσε όμως το 2004 μετά την επιμονή του Γιώργου Παπανδρέου να τον συμπεριλάβει στα ψηφοδέλτια.

Αναλόγου περιεχομένου δήλωση διένειμε χθες και ο βουλευτής Λάρισας του ΠΑΣΟΚ Έκτορας Νασιώκας επισημαίνοντας μεταξύ άλλων ότι με την κίνησή του ο κ. Παπανδρέου υπονομεύει την ενότητα: «Οι πρώην πρωθυπουργοί δεν διαγράφονται. Είναι κομμάτι της ιστορίας της παράταξης και της χώρας. Η ενότητα του κόμματος δεν ενισχύεται με διαγραφές».

Και ο Ν. Αλευράς. Επίσης, ο Νάσος Αλευράς, βουλευτής της Α΄ Αθηνών, με δήλωσή του επισημαίνει ότι «η ιστορία και η προσφορά του Κώστα Σημίτη ασφαλώς και δεν μπορούν να διαγραφούν» και προσθέτει με νόημα ότι η «ενότητα οικοδομείται με διάλογο και σεβασμό των απόψεων και όχι με τη σιωπή ή την απειλή της επιβολής πειθαρχικών μέτρων».

Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπακωνσταντίνου όταν ρωτήθηκε χθες για τις δηλώσεις των τριών βουλευτών απάντησε εμμέσως ότι κάθε συζήτηση που συντηρεί τα εσωκομματικά «μάς αποσπά από τον στόχο μας, που είναι να απαλλαγεί η χώρα από την κυβέρνηση της Ν.Δ.». Όταν δε ρωτήθηκε εάν τα στελέχη έχουν τη δυνατότητα να εκφράζουν τις απόψεις τους, απάντησε συναινετικά με την επισήμανση ότι αυτό οφείλουν να το κάνουν συντεταγμένα.

Σιωπή κορυφαίων. Πάντως, τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ επέλεξαν και χθες τον δρόμο της σιωπής αποφεύγοντας να πάρουν θέση για τις εσωτερικές εξελίξεις στο κόμμα. Είναι ενδεικτικό ότι πέραν της κ. Διαμαντοπούλου που τήρησε ίσες αποστάσεις από τις δύο πλευρές, στελέχη όπως οι κ.κ. Βενιζέλος, Πάγκαλος, Χρυσοχοΐδης και Β. Παπανδρέου δεν αναφέρθηκαν στη διαγραφή Σημίτη. Μόνο ο Πέτρος Ευθυμίου συνέστησε να «στραφούμε όλοι στη λογική ότι μπορεί να υπάρξει συνεννόηση, παρά στη λογική ότι θα μείνουμε σε αποκλεισμούς» αποκλείοντας διασπαστικές κινήσεις στο ΠΑΣΟΚ.


Γιατί το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν ανακάμπτει, παρά τη μεγάλη φθορά της Ν.Δ.

Το ασαφές ιδεολογικο-πολιτικό στίγμα του ΠΑΣΟΚ και η μη στέρεη στρατηγική του σε συνδυασμό με την ιστορική φθορά που μεταφέρει από την κυβερνητική θητεία είναι μερικοί από τους λόγους για τους οποίους το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν ανακάμπτει, παρά τη μεγάλη φθορά της Ν.Δ., όπως καταγράφουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις. Κάποιοι εκτιμούν ωστόσο ότι υπό προϋποθέσεις η κίνηση του Γ. Παπανδρέου απέναντι στον Κ. Σημίτη μπορεί να σημάνει την επιστροφή του Κινήματος στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής.

Το ΠΑΣΟΚ θεωρείται απροετοίμαστο να αποτελέσει μια αξιόπιστη λύση
Ενώ η κυβέρνηση βρίσκεται στο χαμηλότερο σημείο από το 2004 έως σήμερα, το ΠΑΣΟΚ αδυνατεί να δημιουργήσει τη δική του δυναμική. Οι πολίτες θεωρούν ότι είναι απροετοίμαστο να αποτελέσει μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση.

Αμφισβητείται η ενότητά του. Η πολιτική του στρατηγική δεν είναι καθόλου στέρεη. Η ψυχολογία του πολιτικού του χώρου βρίσκεται στο ναδίρ, όπως εκφράζεται στις πολύ δυσμενείς παραστάσεις νίκης. Παρ΄ όλα αυτά, το ΠΑΣΟΚ έχει τις δυνατότητες μιας ουσιαστικής ανάκαμψης γιατί το ευνοεί το γενικότερο κοινωνικο-οικονομικό κλίμα και η απουσία άλλων εναλλακτικών λύσεων σε κυβερνητικό επίπεδο. Ίσως αυτή τη στιγμή η πρώτιστη ευθύνη της ηγεσίας του θα πρέπει να είναι η διαμόρφωση μιας πραγματικής λειτουργικής ενότητας που θα γίνει η βάση μιας νικηφόρας προοπτικής.

Ασαφές ιδεολογικο-πολιτικό στίγμα και μη στέρεη στρατηγική
Η κρίση του ΠΑΣΟΚ είναι συνάρτηση τριών παραγόντων: α) του «ασαφούς» και αμφίσημου ιδεολογικο-πολιτικού στίγματος που διαθέτει στη σημερινή συγκυρία, β) της «ιστορικής» φθοράς που μεταφέρει από την κυβερνητική του θητεία, κυρίως της περιόδου 2000-2004 και γ) της φθοράς του πολιτικού του προσωπικού, που διαμόρφωσε έντονα «καθεστωτικά» χαρακτηριστικά. Το αποτέλεσμα που προκύπτει έως σήμερα δεν δικαιώνει τον ίδιο τον πρόεδρο και τους υποστηρικτές του. Ίσως, η χθεσινή κίνηση του Γ. Παπανδρέου απέναντι στον Κ. Σημίτη να σημάνει μια «επιστροφή» του ΠΑΣΟΚ στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής, υπό τον όρο ότι θα συνοδευτεί και από σημαντικές έμπρακτες τομές στην πολιτική και την ιδεολογία του.

Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει αντιληφθεί τις ευθύνες που του αναλογούν
Από τις μειωμένες προσδοκίες που δημιουργούνται από το φαινόμενο της «ακινητοποίησης του πολιτικού εκκρεμούς», βλάπτονται εξίσου αμφότεροι οι φορείς του δικομματισμού. Αναλογικά, όμως, περισσότερο βλάπτεται εκείνος που φέρει την ευθύνη της παραγωγής και της διαχείρισης προσδοκιών. Αυτή η ευθύνη ανήκει εξ ορισμού στην αξιωματική αντιπολίτευση, πολλώ δε μάλλον όταν αυτή τοποθετείται στον χώρο της Κεντροαριστεράς. Παρ΄ όλα αυτά, το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να συμπεριφέρεται ωσάν να μην μπορεί να αντιληφθεί ούτε τις ευθύνες που του αναλογούν ούτε τα μέτρα με τα οποία κρίνεται από την κοινή γνώμη. Το κυριότερο: μοιάζει σαν να μην καταλαβαίνει ότι απομακρύνθηκε από την εξουσία για να ανασυνταχθεί ως μία δυνάμει καλύτερη κυβέρνηση. Όχι για να μεταβληθεί σε μία προβληματική αντιπολίτευση.


Ο κύκλος των χαμένων εκσυγχρονιστών

Το περασμένο Σάββατο επιστρέφοντας από την Ηλεία ο Βασίλης Κοντογιαννόπουλος έκανε στάση για καφέ σε ένα αναψυκτήριο της Εθνικής Οδού λίγο έξω από τα διόδια της Κορίνθου. Κάποιος τον χτύπησε στην πλάτη, κι όταν εκείνος γύρισε, αντίκρυσε τον Γιώργο Παπανδρέου. «Βασίλη, τι είναι αυτά που γράφεις;» ρώτησε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναφερόμενος στη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει την ίδια ακριβώς ημέρα ο κ. Κοντογιαννόπουλος σε απογευματινή εφημερίδα ζητώντας από τον Γ. Παπανδρέου να φύγει από την ηγεσία του κόμματος.

Ο Βασίλης Κοντογιαννόπουλος και ο Νίκος Μπίστης είναι από τα πιο κοντινά πρόσωπα στον πρώην πρόεδρο του Κινήματος. Ο πρώτος πρόσφατα αμφισβήτησε ανοιχτά τις πολιτικές επιλογές του Γιώργου Παπανδρέου, ο δεύτερος χαρακτήρισε αψυχολόγητη και βλαπτική για την ενότητα της παράταξης την αποπομπή Σημίτη
O Βασίλης Κοντογιαννόπουλος τού απάντησε ότι είναι υποχρεωμένος να λέει αυτά που πιστεύει και από την πλευρά του ο κ. Παπανδρέου επιχειρηματολόγησε γιατί το ΠΑΣΟΚ θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές. Το στέλεχος δεν διεγράφη ούτε το Σάββατο ούτε την περασμένη Τρίτη, όταν «ξαναχτύπησε» με νεώτερες δηλώσεις του κατά της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, παρά το γεγονός ότι πίσω από τις παρεμβάσεις του η Χαριλάου Τρικούπη έβλεπε δάκτυλο Σημίτη.

Είναι γεγονός ότι ο πρώην υφυπουργός του ΠΑΣΟΚ διατηρεί στενότατες προσωπικές και πολιτικές σχέσεις με τον Κώστα Σημίτη. Λέγεται μάλιστα ότι η απόφασή του να ενταχθεί στο ΠΑΣΟΚ μετά την καρατόμησή του από τον Κώστα Καραμανλή είχε μία και μοναδική αιτία: την παρουσία του Κώστα Σημίτη στο τιμόνι του ΠΑΣΟΚ. Ο ίδιος αρνείται με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι οι καυστικές του επισημάνσεις περί ελλείμματος ηγεσίας στη Χ. Τρικούπη γίνονται σε συνεννόηση με τον πρώην πρωθυπουργό. «Είναι αστεία όσα λέγονται» επισημαίνει στα «ΝΕΑ» κι εξηγεί όσον αφορά την κριτική του στάση απέναντι στον Γ. Παπανδρέου ότι «προσπαθεί να μιμηθεί σε λαϊκισμό τον ΣΥΝ». Παρ΄ όλα αυτά προσθέτει: «Δεν λειτουργώ υπό την επιρροή κανενός». Ωστόσο, υπερασπίστηκε με πάθος τη θέση του κ. Σημίτη κατά του δημοψηφίσματος λέγοντας ότι «επιτέλους κάποια στιγμή το ΠΑΣΟΚ πρέπει να καταδείξει τη σχέση του με την Ευρωπαϊκή Ένωση».

Η Χαριλάου Τρικούπη θεωρεί πως πίσω από τις βολές του Β. Κοντογιαννόπουλου υπάρχει δάκτυλος Σημίτη

Όλοι οι άνθρωποι του πρώην προέδρου

O Βασίλης Κοντογιαννόπουλος δεν είναι το μοναδικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ που ταυτίζεται πολιτικά με τον κ. Σημίτη. Στη Χαριλάου Τρικούπη θεωρούν ότι ο πρώην υφυπουργός Εσωτερικών Νίκος Μπίστης πίνει νερό στο όνομα του πρώην πρωθυπουργού. Άλλωστε οι σχέσεις του Κώστα Σημίτη με την Ανανεωτική Εκσυγχρονιστική Κίνηση της Αριστεράς (ΑΕΚΑ) της οποίας ηγείτο ο κ. Μπίστης οδήγησαν το σημερινό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου στο ΠΑΣΟΚ. Ο Νίκος Μπίστης ουδέποτε έκρυψε την εκτίμησή του προς το πρόσωπο του πρώην πρωθυπουργού. Ήταν μάλιστα από τους πρώτους που βγήκαν δημοσίως και υπεράσπισαν τις θέσεις του στη διαμάχη για το δημοψήφισμα. Μόλις έγινε γνωστή η αποπομπή του κ. Σημίτη ο Ν. Μπίστης έσπευσε να χαρακτηρίσει αψυχολόγητη την ενέργεια του Γ. Παπανδρέου διαπιστώνοντας ότι βλάπτει την ενότητα του ΠΑΣΟΚ.

Ομοίως ο πρώην τσάρος της οικονομίας Γιάννος Παπαντωνίου κατήγγειλε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ για την απόφασή του να διαγράψει τον κ. Σημίτη. Ο επίσης αποπεμφθείς κ. Παπαντωνίου, αν και δεν ανέπτυξε ποτέ προσωπικές σχέσεις με τον κ. Σημίτη, ταυτίστηκε μαζί του πολιτικά κυρίως σε θέματα οικονομίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πιστός σημιτικός θεωρείται και ο διάδοχος του κ. Παπαντωνίου στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας Νίκος Χριστοδουλάκης. Η αδυναμία του να επανεκλεγεί βουλευτής τού έχει στερήσει το τελευταίο διάστημα τη δυνατότητα να παραθέτει τις απόψεις του δημοσίως, ωστόσο η πολιτική του συγγένεια με τον κ. Σημίτη είναι γνωστή σε όλο το ΠΑΣΟΚ.

Στο κλαμπ των υποστηρικτών του κ. Σημίτη ανήκει και ο Χρίστος Βερελής. Ο πρώην υπουργός ταυτίστηκε με τις τελευταίες κυβερνήσεις του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ, ενώ είναι από τα ελάχιστα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που υπερασπίζουν με πάθος το έργο των κυβερνήσεων Σημίτη και τη συνεισφορά προσωπικά του πρώην πρωθυπουργού.

Από τους πρώτους που έσπευσαν να εκφράσουν τη διαφωνία τους με τη διαγραφή Σημίτη ήταν ένας ακόμη εκσυγχρονιστής υπουργός, ο βουλευτής Λάρισας Έκτωρ Νασιώκας επισημαίνοντας ότι η ενότητα του κόμματος δεν ενισχύεται με διαγραφές.

Πολύ κοντά στον πρώην πρωθυπουργό εξακολουθεί να βρίσκεται και ο πρώην γραμματέας του Υπουργικού Συμβουλίου Σωκράτης Κοσμίδης. Ο κ. Κοσμίδης δεν είναι πλέον βουλευτής, ωστόσο στο ΠΑΣΟΚ άπαντες γνωρίζουν πως η μόνη χάρη που είχε ζητήσει ο κ. Σημίτης από τον Γ. Παπανδρέου όταν ο δεύτερος συγκροτούσε το ψηφοδέλτιο Επικρατείας του 2004 ήταν να εντάξει τον κ. Κοσμίδη σε αυτό.

Το κύριο χαρακτηριστικό όλων αυτών των στελεχών είναι ότι με εξαίρεση τον Χρ.

Βερελή και τον Έκτωρα Νασιώκα δεν είναι πλέον μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας ΠΑΣΟΚ, επομένως όπως σχολιάζουν στελέχη του Κινήματος ακόμη και αν το ήθελαν δεν θα μπορούσαν να στηρίξουν θεαματικά τον πρώην πρωθυπουργό.


Το χρονικό της υπόγειας κόντρας

Από το βράδυ της 6ης Ιανουαρίου 2004 που ο κ. Γ. Παπανδρέου πήρε το δαχτυλίδι της διαδοχής από τον κ. Κ. Σημίτη μέχρι την προχθεσινή αποπομπή του δεύτερου από τον πρώτο, οι σχέσεις των δύο ανδρών πέρασαν από
σαράντα κύματα. Παρά τις καλές σχέσεις που για μεγάλα χρονικά διαστήματα φαινόταν ότι είχαν, στην πραγματικότητα υπήρχε πάντα καχυποψία και οι κινήσεις τού ενός έμπαιναν στο μικροσκόπιο από τον άλλο.
Η στάση του πρώην πρωθυπουργού στην εκλογή προέδρου και η αποχή του από το Συνέδριο ήταν οι τελευταίες πράξεις πριν από τη σύγκρουση που πολλοί τη θεωρούσαν προδιαγεγραμμένη.

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2004
Το δαχτυλίδι
Στις 6 Ιανουαρίου 2004, μετά τον εορτασμό των Θεοφανίων, ο Κώστας Σημίτης παραδίδει το δαχτυλίδι της διαδοχής στον Γιώργο Παπανδρέου. Η «παράδοση» δεν γίνεται όμως στη Χαριλάου Τρικούπη, αλλά στο σπίτι του πρώην πρωθυπουργού επί της οδού Αναγνωστοπούλου. Τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ υποδέχονται με ενθουσιασμό την αλλαγή ηγεσίας, ενώ αιχμές για τον τρόπο που γίνεται η διαδοχή αφήνει μόνο ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Επίσης, ο πρώην υπουργός Γ. Πασχαλίδης με την απόφασή του να σχολιάσει κάποιες κινήσεις του κ. Παπανδρέου δέχεται τα πυρά του Μαξίμου, που με διαρροές καταδικάζει τις δηλώσεις του πρώην εκσυγχρονιστή υπουργού ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2004
Υπόθεση Πόρτο Καρράς
Ο μήνας του μέλιτος στις σχέσεις ΣημίτηΠαπανδρέου είχε βραχεία διάρκεια. Περί τα τέλη Ιανουαρίου κι εν μέσω προεκλογικής περιόδου σκάει στη Βουλή η υπόθεση του Πόρτο Καρράς και ο Γ. Παπανδρέου, που τύποις δεν έχει εκλεγεί ακόμη πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, σε μία επιχείρηση… καθαρά χέρια αφήνει εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας 10 στελέχη του κόμματος. Ο Κ. Σημίτης, που βρίσκεται για προεκλογική ομιλία στη Λάρισα, διαφωνεί με την απόφαση Παπανδρέου αλλά οι αντιρρήσεις του δεν κάμπτουν τον διάδοχό του. Η υπόθεση Πάχτα ήταν η αφορμή για να κλονιστούν οι σχέσεις των δύο ανδρών ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2007
Εκλογή προέδρου
Το ρήγμα διευρύνθηκε μετά τη νέα εκλογική ήττα του ΠΑΣΟΚ.

Μία ημέρα μετά τις εκλογές ο πρώην πρωθυπουργός υποδέχεται στο γραφείο του, στην οδό Ακαδημίας, τον συνδιεκδικητή της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο και τα σενάρια φουντώνουν. Ακολουθεί η εκρηκτική συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, στην οποία ο κ. Παπανδρέου ζήτησε ψήφο εμπιστοσύνης.

Στην ίδια συνεδρίαση ο κ. Σημίτης, σχηματίζοντας πηγαδάκι με τον κ. Βενιζέλο και υποστηρικτές της υποψηφιότητάς του, ακούστηκε να λέει ότι «το βράδυ μπορούμε να εκλέξουμε νέο πρόεδρο Κοινοβουλευτικής Ομάδας».

Ακολούθησε μια νέα περίοδος σιωπής και αποχής. Ο κ. Σημίτης δεν παρέστη καν στο Εθνικό Συμβούλιο, ενώ με επιστολή του προς τον τότε γραμματέα Νίκο Αθανασάκη άφηνε αιχμές για την κομματική διαδικασία υπαινισσόμενος ότι κάποιοι προσπαθούν να κατασκευάσουν ενόχους στο ΠΑΣΟΚ. Το ίδιο έπραξε και στην Εθνική Συνδιάσκεψη ΜΑΡΤΙΟΣ 2004
«Γιώργο, άλλαξέ τα όλα»
Μετά το απογοητευτικό για το ΠΑΣΟΚ αποτέλεσμα της εκλογικής αναμέτρησης της 7ης Μαρτίου 2004 ο Γ. Παπανδρέου εκμυστηρεύεται στους συνεργάτες του ότι ήταν λάθος του που αποδέχτηκε την αρχηγία πριν από τις εκλογές. Αποφασίζει να αποστασιοποιηθεί από το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ και αποφεύγει τις αναφορές στο έργο Σημίτη, επιχειρώντας να υλοποιήσει το σύνθημα «Γιώργο, άλλαξέ τα όλα». Ο πρώην πρωθυπουργός, διαπιστώνοντας τις αποστάσεις Παπανδρέου, επιλέγει μια μακρά περίοδο σιωπής, ένδειξη της ενόχλησής του για τη μη προβολή του έργου που επιτελέστηκε κατά την οκταετή διακυβέρνησή του ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2005
Ευθύνες στον Γιώργο
Ο Κ. Σημίτης λύνει τη σιωπή του γραπτώς τον Νοέμβριο του 2005 παρουσιάζοντας το βιβλίο του «Πολιτική για μία δημιουργική Ελλάδα 1996-2004», στο οποίο αφήνει αιχμές για τη νέα ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και εμμέσως πλην σαφώς επιρρίπτει την ευθύνη της ήττας στον διάδοχό του. Ο Γ. Παπανδρέου, που παρίσταται κατά την παρουσίαση του βιβλίου, δηλώνει λακωνικά πως «η Ιστορία θα κρίνει».

Ακολουθεί παρατεταμένη περίοδος παγωμάρας και από τις δύο πλευρές, οι οποίες περιορίζονται απλώς να «διαρρέουν» ότι μεταξύ των δύο ανδρών υπάρχει πραγματική φιλία και οι σχέσεις τους είναι άριστες ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2007
Όχι σε κυβερνητικό πόστο
Τον Σεπτέμβριο 2007 και ενώ ο Γ. Παπανδρέου δήλωνε ότι θα αξιοποιήσει τον προκάτοχό του σε περίπτωση που το ΠΑΣΟΚ επανέλθει στην εξουσία, και μόλις δύο ημέρες πριν από τις εκλογές, ο Κώστας Σημίτης επιλέγει να δημοσιοποιήσει τηλεφώνημά του προς τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ με το οποίο τού διαμηνύει να μη χρησιμοποιεί το όνομά του και ότι δεν επιδιώκει κανένα αξίωμα. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας και ενώ ακολουθεί ένα ακόμη έντονο τηλεφώνημα μεταξύ Σημίτη και Παπανδρέου, ο πρώην πρωθυπουργός εμφανίζεται στην εξέδρα της προεκλογικής συγκέντρωσης του Κινήματος στο Πεδίον του Άρεως στο πλευρό του Γ. Παπανδρέου ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2007
Ούτε στο συνέδριο
Ο κ. Σημίτης επέλεξε να μην παραστεί ούτε στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Επικαλούμενος ειλημμένες υποχρεώσεις του στην Ιταλία ως μέλους επιτροπής σοφών για την Ευρωπαϊκή Ένωση απέφυγε τη συμμετοχή του στην ανώτατη κομματική διαδικασία.

ΙΟΥΝΙΟΣ 2008 Το προτελευταίο χτύπημα ήλθε όταν έγινε γνωστό ότι ιδρύει νέο όμιλο προβληματισμού (δημοσιεύτηκε η απόφαση και στο ΦΕΚ), για να ακολουθήσει η προχθεσινή αυστηρή επιστολή με την οποία εξέφραζε τη διαφωνία του στην απόφαση για τη διενέργεια δημοψηφίσματος αναφορικά με την ευρωπαϊκή μεταρρυθμιστική συνθήκη