[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Εδώ τα καλά νέα!

ΟΤΑΝ ΕΞΙ κρατούμενοι νεαροί λαμβάνουν μέρος στις Πανελλήνιες Εξετάσεις διεκδικώντας μια θέση στην επιστημονική κοινότητα, έχουμε λόγο να χαμογελάμε. Να λέμε πως αυτό το πολυπρόσωπο κράτος, που μας εκπλήσσει συχνά δυσάρεστα, μας επιφυλάσσει και πολύ καλές στιγμές. Παιδιά, τα οποία από κάποια κακή συγκυρία οδηγήθηκαν στη φυλακή, άρπαξαν την ευκαιρία της γνώσης που ίσως να μην είχαν ποτέ σε συνθήκες ελευθερίας και μας έδωσαν ένα καλό μάθημα. Μας δίδαξαν τη θέληση, τη δίψα για καλή ζωή.

Παράλληλα όμως τα έξι αυτά νεαρά παιδιά, καθώς και εκείνα που έδωσαν τα προηγούμενα χρόνια την ίδια μάχη, μας απέδειξαν έμπρακτα πως όταν ο σωφρονισμός δεν χάνει τον προσανατολισμό του, έχει θετικά αποτελέσματα. Όταν η φυλακή δεν είναι εκτροφείο εγκληματιών, όταν το σύστημα δεν κάνει τους κακούς χειρότερους και τους καλούς κακούς, όταν οι κρατούμενοι δεν αντιμετωπίζονται σαν ξοφλημένοι, τότε μπορούμε να αναφερόμαστε σε «σωφρονιστικά καταστήματα», χωρίς τον κίνδυνο να θεωρηθούμε αιθεροβάμονες. Η έννοια του σωφρονισμού δεν είναι ταυτόσημη με την τιμωρία. Και το κίνητρο της μείωσης της ποινής κατά το ήμισυ που έδωσε ο κ. Χατζηγάκης στους ανήλικους κρατουμένους που παρακολουθούν το σχολείο σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ευτελές.

Αντίθετα φέρνει τα παιδιά πιο κοντά σ΄ έναν ευγενή στόχο. Τον αγγίζουν και έτσι προχωρούν. Η καλή αυτή είδηση- είναι αλήθεια- πέρασε σχεδόν απαρατήρητη. Και όχι μόνο λόγω της εγνωσμένης διαστροφής του επαγγέλματος που τρέφεται καλύτερα από τα κακά νέα.

Ακρίβεια, Siemens, γάμος ομοφυλοφίλων μονοπώλησαν τον προβληματισμό της κοινωνίας, που ασφαλώς αντικατοπτρίζεται στον Τύπο. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως αν είχε ξεσπάσει κάποια σοβαρή εξέγερση κρατουμένων δεν θα τύγχανε της ανάλογης δημοσιότητας. Γιατί αν στις φυλακές Αυλώνα οι κρατούμενοι βρήκαν στόχο στη μάθηση, στις άλλες φυλακές αγωνίζονται για ένα κρεβάτι, ένα φάρμακο, λίγο χαρτί τουαλέτας. Και όταν αποφυλακιστούν (αν προλάβουν)

συνεχίζουν πολλές φορές ό,τι άφησαν ημιτελές. Για να ανταποδώσουν έξω την εκδικητικότητα που ένιωσαν μέσα. Ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης ζητούν. Και οι πολιτισμένες κοινωνίες έχουν υποχρέωση να τους τις παράσχουν. Για να βγαίνουν λίγο καλύτεροι… Τόσο απλά!