ΔΡΟΜΟΙ

Από την αρχή…
… η Κενί Αρκανά δεν φοβήθηκε να δείξει ποια είναι. Η μουσική της νεαρής ράπερ από τη Μασσαλία είναι κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωσίν της: οργισμένη και μαχητική. Είναι η απάντηση σε έναν βίαιο κόσμο, που δεν θα πάψει να είναι βίαιος όσο οι άνθρωποι θα εξακολουθούν να δείχνουν την ίδια τυφλή υπακοή. Ποιος είναι ο τίτλος της νέας της δουλειάς; «Ανυπακοή», φυσικά.

Στον κόσμο…
… της ραπ δεν υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες που να στέλνουν πολιτικά μηνύματα και που ταυτόχρονα να αξίζει κανείς να τους ακούσει. Όμως, στη Γαλλία, αυτό το μουσικό είδος είχε μεγάλη άνθηση από τότε που έγιναν οι ταραχές στα υποβαθμισμένα προάστια της χώρας, πριν από δύο χρόνια. Η Αρκανά, ίσως η καλύτερη σε αυτό το μουσικό ρεύμα, μίλησε στην εφημερίδα «Ουμανιτέ» για εκείνους που την κατηγορούν ότι η μουσική της είναι ακραία. «Ήθελα πολύ να κάνω ένα άλμπουμ με θέμα την ανυπακοή», λέει. «Να κάνω τους ανθρώπους να σκεφτούν για τις έννοιες της υπακοής και της ανυπακοής. Δεν θεωρώ πως είμαι εξτρεμίστρια. Είμαι ρεαλίστρια. Είμαι όσο εξτρεμίστρια ήταν και ο Γκάντι. Συχνά, οι άνθρωποι μπερδεύουν τον εξτρεμισμό με τη βία». Ο λόγος που αποφάσισε «να ζητήσει» ανυπακοή είναι επειδή πιστεύει πως στην εποχή που ζούμε είναι επιτακτική ανάγκη να ανακτήσουμε τη ζωή μας και να ξαναμάθουμε να σκεφτόμαστε μόνοι μας. «Είναι εύκολο να υπακούει κάποιος σε έναν ηγετίσκο, χωρίς καν να μπαίνει στον κόπο να σκέφτεται μόνος του», λέει. «Κάποια στιγμή πρέπει να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε αν αυτό που κάνουμε είναι σωστό. Αν δεν είναι, ας πάψουμε πια να δείχνουμε υπακοή. Αν θέλουμε να ανακτήσουμε τη σκέψη μας, πρέπει να δώσουμε μεγάλη σημασία στην ανυπακοή. Αν αρχίσουμε να σκεφτόμαστε μόνοι μας, ίσως τότε αυτός ο κόσμος να γίνει διαφορετικός. Αυτό το σύστημα δεν βρίσκεται σε αρμονία ούτε με εμάς ούτε με τον πλανήτη μας. Όποιον κι αν ρωτήσεις, κανείς δεν του έχει εμπιστοσύνη. Γιατί λοιπόν να συνεργαζόμαστε με αυτό;».

Η ακρότητα…
… είναι κι αυτή μέσα στο παιχνίδι. Όπως κι η ουτοπία. «Ποιος είναι όμως πιο ουτοπιστής;» αναρωτιέται η Αρκανά. «Αν είμαι εγώ, τότε τι είναι αυτοί που πιστεύουν ότι μπορούν να εξακολουθούν να ζουν σε ένα σύστημα που αδιαφορεί εντελώς για τον άνθρωπο, τον πλανήτη και το περιβάλλον; Τι είναι αυτοί που έχουν τα μάτια καρφωμένα στα οικονομικά μεγέθη και νομίζουν ότι αυτή είναι η πραγματικότητα του κόσμου; Πιστεύω πως είμαι απλώς μια ιδεαλίστρια, επειδή έχω πιο μεγάλα ιδεώδη από αυτά που μας προτείνει το σύστημα».

Από τα 26 της…
…. χρόνια, η νεαρή Μασσαλιώτισσα με την αργεντίνικη καταγωγή, τα 12 τα έζησε αγκαλιά με τη ραπ. Αισθάνεται πως δεν μπορεί να την αποχωριστεί. Κι όταν τη ρωτούν γιατί, εκείνη αποκρίνεται: «Η ραπ είναι η τέχνη εκείνων που δεν έχουν τίποτα».