[ Πρόσωπα ] Πλήγμα για το μέλλον του πλανήτη

Ο πρόεδρος Λούλα της Βραζιλίας κατηγορείται ότι προτάσσει την οικονομία εις βάρος του Αμαζονίου. Η παραίτηση της υπουργού Περιβάλλοντος Μαρίνα Σίλβα χαρακτηριζόταν χθες ως πλήγμα για το ίδιο το μέλλον του πλανήτη.

Oι υλοτόμοι και οι κτηματίες επικράτησαν τελικά στη μάχη με τη «φύλακα- άγγελο του Αμαζονίου», όπως είχε χαρακτηρίσει η Γκρινπίς τη Σίλβα όταν ανέλαβε τα υπουργικά καθήκοντά της πριν από πέντε χρόνια. «Η Εξοχότητά σας ήταν μάρτυρας της αυξανόμενης αντίστασης που συνάντησε η ομάδα μας σε σημαντικούς τομείς της κυβέρνησης και της κοινωνίας», έγραψε η υπουργός στην επιστολή παραίτησης που απηύθυνε στον Λούλα, αναφερόμενη στις προσπάθειές της να προστατέψει το τροπικό δάσος, οι οποίες εμποδίστηκαν από ισχυρά επιχειρηματικά λόμπι. Τα λόμπι αυτά κατάφεραν να την απομονώσουν μέσα στην κυβέρνηση, η Σίλβα έχασε τις ψηφοφορίες για την εισαγωγή γενετικά τροποποιημένων σπόρων, για την κατασκευή ενός νέου πυρηνικού σταθμού και για έργα υποδομής, μεταξύ των οποίων δύο μεγάλα υδροηλεκτρικά φράγματα κι ένας νέος δρόμος μέσα στο τροπικό δάσος. Η χαριστική βολή ήρθε με την ανάθεση της περιβαλλοντικής έγκρισης των ενεργειακών προγραμμάτων σε άλλον υπουργό.

Η Σίλβα γεννήθηκε πριν από 50 χρόνια στο βραζιλιάνικο κρατίδιο Άκρε της Αμαζονίας και δούλεψε ως συλλέκτρια καουτσούκ δίπλα στον Τσίκο Μέντες, τον υπερασπιστή της Αμαζονίας που δολοφονήθηκε το 1988 από τους τσιφλικάδες. Το όνομά της ήταν το πρώτο που ανακοίνωσε ο Λούλα για την κυβέρνησή του όταν ανέβηκε στην εξουσία, το 2003. Δεύτερο από τα ένδεκα παιδιά μιας φτωχής οικογένειας, η Σίλβα δούλευε από μικρή στις φυτείες και γράμματα έμαθε μόλις στα 14 της. Συνεργάστηκε με τον Μέντες για την ίδρυση ενός εργατικού συνδικάτου και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργατών του καουτσούκ. Το 1990 εξελέγη βουλευτής με το Κόμμα των Εργαζομένων του Λούλα και το 1994, σε ηλικία μόλις 36 ετών, έγινε η νεαρότερη γερουσιαστής της χώρας. Το τροπικό δάσος του Αμαζονίου είναι οι πνεύμονες ολόκληρου του πλανήτη και αφορά όλη την ανθρωπότητα, αφού, αν χαθεί, χάνεται η μάχη εναντίον της κλιματικής αλλαγής. Εξέχοντα μέλη του οικολογικού κινήματος, όπως ο Ζοζέ Μαρί Καρντόσο ντα Σίλβα της οργάνωσης Conservation Ιnternational, δήλωσαν πως η παραίτηση της Σίλβα «είναι μια καταστροφή για την κυβέρνηση Λούλα που, αν είχε κάποια διεθνή αξιοπιστία στα οικολογικά ζητήματα, την όφειλε στην υπουργό Μαρίνα». Από την άλλη όμως, όπως επισημαίνει σε κύριο άρθρο του ο «Ιντιπέντεντ», είναι εύκολο για τα πλούσια έθνη να καταδικάζουν μια αναδυόμενη οικονομία που υποκύπτει σε εμπορικές πιέσεις και εγκαταλείπει την προστασία του περιβάλλοντος. Ο Αμαζόνιος είναι μια πολύτιμη φυσική πηγή για όλο τον κόσμο και πρέπει όλοι να μοιραστούμε το κόστος για τη σωτηρία του- όχι μόνον η αναπτυσσόμενη Βραζιλία.