[ Δρόμοι ]

Στη μέση…
… της άνοιξης, οι νύχτες γίνονται τόσο σύντομες που ακόμη και τα μουσεία δεν λένε να κλείσουν τις πόρτες τους. Μια τέτοια νύχτα, μια «λευκή νύχτα», θα κρατήσει αύριο στο πόδι δυο χιλιάδες μουσεία σε σαράντα χώρες της Ευρώπης, καθώς θα ξημερώνει η ημέρα που όλα τα μουσεία του κόσμου θα έχουν την τιμητική τους.

Με είσοδο…
… και εκδηλώσεις δωρεάν, τα μουσεία θα προσελκύσουν το κοινό τους για να απολαύσει εκθέσεις, διαλέξεις, συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις. Άραγε, πώς θα γιορτάσει την παγκόσμια ημέρα των μουσείων η Αθήνα; Να πώς την είχε φανταστεί αυτή τη γιορτή ο Βρετανός συγγραφέας Κρίστοφερ Χίτσενς, στο βιβλίο του για τα «Ελγίνεια Μάρμαρα»: «Στην τελετή για τα εγκαίνια του νέου μουσείου της Ακρόπολης, οι Καρυάτιδες συναντιούνται ξανά όλες μαζί και τα άλλα αγάλματα ξαναβρίσκουν την αρμονική θέση που τους πρέπει. Ο πρόεδρος της ελληνικής Βουλής υποδέχεται τον πρόεδρο της Βουλής των Κοινοτήτων ή ίσως και τον πρωθυπουργό και επισήμως τον ευχαριστεί για την επιμέλεια με την οποία οι Βρετανοί φρόντισαν τον θησαυρό και για την αξιοπρεπή επιστροφή του. Στις πολιτείες και τα χωριά της Ελλάδας και στις ελληνικές ταβέρνες σε όλον τον κόσμο επικρατεί το πνεύμα της ελληνικής φιλοξενίας και από κανένα Βρετανό δεν ζητούν να πληρώσει τον λογαριασμό». Είναι κρίμα που δεν ήρθε ακόμη η ημέρα για το ελληνικό γλέντι που είχε φανταστεί και ελπίσει ο Κρίστοφερ Χίτσενς. Μένουμε με την ίδια πικρία που είχε νιώσει κάποτε και ο Λουί Ντιπρέ.

Ο Γάλλος…
… ζωγράφος και περιηγητής έγραφε: «Σφίγγεται η καρδιά μου όταν αναλογίζομαι πως πριν από εκατόν πενήντα χρόνια και λιγότερο, το θαύμα αυτό της αρχιτεκτονικής ήταν ανέπαφο και ότι μια οβίδα των Βενετών άνοιξε το πρώτο ρήγμα. Κατέστρεψαν τόσο πολλά στον Παρθενώνα, αφαίρεσαν τόσα έργα, έσπασαν τόσα μέλη του, που νομίζει κανείς ότι βρίσκεται σε λατομείο. Βέβηλα χέρια έχουν αφαιρέσει μέρος των γλυπτών που το υποβάσταζαν. Δεν σώθηκε ούτε το Πανδρόσειο: μια από τις Καρυάτιδες που χρησιμεύουν ως στήριγμα της στοάς, αρπάχτηκε από τον λόρδο Έλγιν. Οι Έλληνες, με τη ζωηρή φαντασία τους, λένε ότι τη νύχτα ακούγονται βόγκοι και ότι οι αδελφές της, που μαζί τους έμεινε επί αιώνες, θρηνούν τον χωρισμό τους».

Η λαϊκή…
… παράδοση λέει πως τις νύχτες οι μαρμαρωμένες κόρες θρηνούν απαρηγόρητες για την αρπαγή της αδελφής τους. «Πολλοί κάτοικοι κάτω από το κάστρο τις άκουγαν τις μαρμαρωμένες κόρες να κλαίνε τη νύχτα για την αδελφή τους που τους την πήραν» («Παραδόσεις», Νικολάου Πολίτη). Τη νύχτα των μουσείων, όταν πια θα έχουν κοπάσει οι κρότοι από τα πυροτεχνήματα, όσοι μπούμε στον κόπο να ανηφορίσουμε μέχρι την Ακρόπολη, ας στήσουμε αυτί. Ίσως να ακούσουμε τον θρήνο των πέντε αδελφών να ενώνεται κάτω από τον νυχτερινό αττικό ουρανό με τον λυγμό του Τζούλη και της Μελίνας.