Μούχλα, φύλλα και ρίζες τα νέα όπλα της ιατρικής

Η ιατρική επιστρέφει στις ρίζες της- αλλά και στις φλούδες, τη μούχλα και τα φύλλα. Οι φαρμακοβιομηχανίες αναζητούν και πάλι θεραπείες προερχόμενες από υλικά που αναπτύσσονται στη φύση.
Σε ένα εργαστήριο κοντά στη σιδηροτροχιά του φουτουριστικού τρένου μαγνητικής αιώρησης της Σαγκάης, δεκάδες επιστήμονες μελετούν πώς θα μετατρέψουν φάρμακα που περιγράφονται σε κινεζικά κείμενα γραμμένα πριν από 2.000 χρόνια σε σύγχρονες δυτικές ιατρικές θεραπείες. Το Ινστιτούτο Ιατρικών Υλικών της Σαγκάης (SΙΜΜ), το οποίο ιδρύθηκε στη δεκαετία του 1930 και την τελευταία δεκαετία έχει ενισχυθεί μέσω της συνεργασίας

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

Η δημιουργία και η εξέλιξη της ασπιρίνης ως παυσίπονου άρχισε ιστορικά από τη φλούδα της ιτιάς

του με διεθνείς φαρμακευτικές εταιρείες, είναι ένας από τους πολλούς οργανισμούς που ευελπιστούν σε νέες ιατρικές ανακαλύψεις εμπνευσμένες από την αρχαία γνώση.

Θεωρητικά η έλξη που ασκεί η προοπτική να μελετηθούν τα φυσικά συστατικά που χρησιμοποιούνται σε παραδοσιακούς πολιτισμούς για να αναπτυχθούν σύγχρονα φάρμακα είναι σαφέστατη, επισημαίνει ο Άντριου Τζακ στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». Η προσέγγιση αυτή οδήγησε στην εμφάνιση σημαντικών θεραπειών. Η ανάπτυξη της ασπιρίνης ως παυσίπονου, ξεκίνησε ιστορικά από τη φλούδα της ιτιάς, ενώ το artemether, που χορηγείται κατά της ελονοσίας, προήλθε από ένα κινεζικό φυτό που χρησιμοποιούνταν επί αιώνες ως θεραπεία για τους πυρετούς.

Οι δυσκολίες
Στην πράξη όμως, η προσαρμογή τέτοιων ουσιών στη δυτική ιατρική αποδείχθηκε δύσκολη. Πρώτον, ε πειδή μεγάλο μέρος αυτής της ιατρικής γνώσης χάθηκε και εξακολουθεί να χάνεται με τον εκσυγχρονισμό, ιδιαίτερα στους αφρικανικούς και λατινοαμερικανικούς πολιτισμούς όπου τίποτε δεν ήταν γραπτό. Δεύτερον, επειδή όπου υπάρχουν κείμενα και συνεχής πρακτική, όπως στην ινδική αγιουρβεδική και στην κινεζική παραδοσιακή ιατρική, χρησιμοποιούνται συστατικά φυτών που περιέχουν ένα περίπλοκο μείγμα διαφορετικών και συχνά ασταθών ουσιών, σε ποικίλες συγκεντρώσεις, τα οποία μπορεί να δρουν σε διαφορετικές ασθένειες-στόχους σε ένα πρόσωπο. Η δυτική φαρμακευτική βιομηχανία δουλεύει, αντιθέτως, απομονώνοντας συστατικά που ενεργούν σε έναν και μόνο στόχο και διασφαλίζοντας ότι μπορούν να αναπαραχθούν με ασφάλεια και να ελεγχθούν ενδελεχώς όσον αφορά την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητά τους.


Οι μύκητες και ο πατέρας του LSD

Ο ΑΛΦΡΕΝΤ ΧΟΦΜΑΝ, ο Ελβετός χημικός που πρώτος απομόνωσε το LSD από έναν μύκητα το 1938 και πέθανε την περασμένη εβδομάδα σε ηλικία 102 ετών, ήταν από τους πρωτοπόρους στη Δύση όσον αφορά τη χρήση φυσικών συστατικών στην ιατρική. Ανήκε στη «σχολή της ερυσίβης», που απομόνωσε και τροποποίησε τοξικά συστατικά για να μας δώσει πολύ σημαντικά φάρμακα- για τον τοκετό με τεχνητούς πόνους, κατά της αιμορραγίας και για τη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον.


Τονώνεται το ενδιαφέρον

ΜΟΛΟΝΟΤΙ έχει αποδειχθεί δύσκολο να συμβαδίσουν η παραδοσιακή και η δυτική ιατρική, πρόσφατα τονώθηκε το ενδιαφέρον για την ανάπτυξη νέων φαρμάκων προερχόμενων από συστατικά που υπάρχουν στη φύση- σε αντίθεση με τα πολλά φάρμακα που παρασκευάζονται από συστατικά που δημιουργούνται τεχνητά. Εταιρείες όπως η Chi-Μed στην Κίνα και η Νicolas Ρiramal στην Ινδία έχουν κάνει μερικές από τις πιο ελπιδοφόρες έρευνές τους με φυσικά συστατικά που δεν συνδέονται με ιστορικές θεραπείες. Οι στατίνες, τα πιο ευπώλητα φάρμακα κατά της χοληστερίνης, απομονώθηκαν αρχικά από τη μούχλα. Η κυκλοσπορίνη, που χρησιμοποιείται για να εμποδιστεί η απόρριψη μεταμοσχευμένων οργάνων, προήλθε από ένα δείγμα νορβηγικού εδάφους.

Το Τamiflu, το ευπώλητο αντιγριπικό, συντίθεται από ένα υλικό που προέρχεται από ένα είδος κινεζικού άνηθου. Σε πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε από τον Ντέιβιντ Νιούμαν του τμήματος φυσικών προϊόντων του Εθνικού Καρκινολογικού Ινστιτούτου των ΗΠΑ, αναφέρεται πως από τις 1.000

νέες χημικές οντότητες που καταγράφηκαν στο διάστημα 1981-2006, περισσότερες από το ένα τέταρτο ήταν φυσικά προϊόντα ή παράγωγα φυσικών προϊόντων. Στα αντικαρκινικά φάρμακα, η αναλογία φτάνει στο μισό.