Σήμερα θα κέρδιζε η Σεγκολέν

Το πρώτο του προεδρικό κεράκι σβήνει σήμερα ο Νικολά Σαρκοζί. Πολλούς λόγους να γιορτάσει, όμως, δεν έχει. Εκεί όπου υπήρχε πέρυσι ελπίδα, υπάρχει πλέον μόνο απογοήτευση. Η δημοτικότητά του έχει σπάσει κάθε αρνητικό ρεκόρ. Και το κερασάκι στην τούρτα: εάν γίνονταν τώρα προεδρικές εκλογές, θα έχανε από τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ.

Στις 6 Μαΐου του 2007, ο Νικολά Σαρκοζί εξελέγη πανηγυρικά πρόεδρος της Γαλλίας εξασφαλίζοντας ποσοστό υψηλότερο του 53%. Έδειχνε να τα έχει όλα: μια άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία, τη συμπάθεια του 65% των Γάλλων, όρεξη και ενέργεια να επιφέρει τη πολυδιαφημισμένη «ρήξη» με το παρελθόν, καθώς και μια οικονομία που αναπτυσσόταν με αξιοπρεπείς ρυθμούς.

Ακριβώς έναν χρόνο αργότερα, οι δημοσκοπήσεις είναι τόσο απογοητευτικές ώστε το εορταστικό δείπνο με τους υπουργούς που έχει προγραμματιστεί για σήμερα στο προεδρικό μέγαρο μοιάζει σχεδόν ανάρμοστο. Μόλις 32%-38% (ανάλογα με το ινστιτούτο δημοσκοπήσεων) των πολιτών έχει ακόμα εμπιστοσύνη στον Σαρκοζί. Στην ιστορία της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας, κανένας άλλος πρόεδρος δεν είδε τα ποσοστά της δημοτικότητάς

ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ

Το 72% των Γάλλων δηλώνει πως θεωρεί αποτυχημένο το προεδρικό έργο αναφορικά με την οικονομία

του να πέφτουν τόσο χαμηλά έπειτα από μόλις 12 μήνες στα Ηλύσια Πεδία.

Καλούμενοι να κρίνουν το πρώτο έτος της θητείας Σαρκοζί, οι Γάλλοι δίνουν θετικό «πρόσημο» (και αυτό οριακά) μόνο στον τομέα της ευρωπαϊκής πολιτικής. Αντιθέτως, το 72% θεωρεί αποτυχημένο το προεδρικό έργο αναφορικά με την οικονομία και το 85% δηλώνει πως ο Σαρκοζί δεν τήρησε ούτε στο ελάχιστο την προεκλογική του υπόσχεση να γίνει «ο πρόεδρος της αγοραστικής δύναμης». Αποτυχία όσον αφορά το περιβάλλον (44%), αποτυχία όσον αφορά την απασχόληση (60%), αποτυχία όσον αφορά τη φορολογία (60%), αποτυχία και όσον αφορά τον ρόλο της Γαλλίας στον κόσμο (43%)… συνολικά, ο πρόεδρος δεν πιάνει σε βαθμολογία ούτε τη βάση. Οι δημοσκοπήσεις
Για του λόγου το αληθές, εάν γίνονταν ξανά προεδρικές εκλογές την ερχόμενη Κυριακή (και παρά το κακό χάλι στο οποίο βρίσκονται κατά γενική ομολογία οι Γάλλοι Σοσιαλιστές), τα αποτελέσματα θα ήταν αντίστροφα:

53% θα εξασφάλιζε η Σεγκολέν, 47% ο Σαρκοζί. Επειδή όμως οι επόμενες προεδρικές εκλογές θα γίνουν το 2012, το 62% των Γάλλων εκτιμούν πως η Γαλλία θα περάσει μια σοβαρή κρίση μέχρι το τέλος της θητείας του Νικολά Σαρκοζί. Για τον Μάιο προγραμματίζονται ήδη μαζικές διαδηλώσεις μαθητών και συνδικαλιστών- οι πρώτοι διαμαρτύρονται για την προτεινόμενη μείωση του διδακτικού προσωπικού και οι δεύτεροι για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος. Η πρώτη χρονιά της θητείας Σαρκοζί, σχολιάζει ο «Εconomist», θυμίζει θεατρικό έργο σε τρεις- αλλόκοτα ασύνδετες- πράξεις. Στην πρώτη πράξη ήταν «συναρπαστικός». «Ο υπερδραστήριος νέος πρόεδρος έβαλε το σορτσάκι του τζόγκινγκ, αποτίναξε τις σκονισμένες, παλιές προεδρικές συνήθειες, σχημάτισε μια πολυεθνοτική, πολυκομματική κυβέρνηση και έβαλε μπρος να καταπλήξει τους Γάλλους με τον πραγματισμό, την αποφασιστικότητα και τον σταράτο λόγο του». Ήταν η εποχή που θάμπωνε και την Ευρώπη, πρωταγωνιστώντας, μεταξύ άλλων, στην υιοθέτηση της νέας συνταγματικής συνθήκης. Στη δεύτερη πράξη, όμως, ο Σαρκοζί κατασπατάλησε τη δημοτικότητά του μετατρέποντας την ιδιωτική του ζωή σε σαπουνόπερα· έδειχνε να ενδιαφέρεται περισσότερο για την προσωπική του ζωή- το διαζύγιό του από τη Σεσιλιά, τη σχέση και κατόπιν τον γάμο του με την Κάρλα Μπρούνι-, παρά για τα προβλήματα των Γάλλων. Κατέληξε λοιπόν με το παρατσούκλι «president blingbling», «επιδειξιομανής πρόεδρος», και ένα γερό χαστούκι στις δημοτικές εκλογές.
Υποσχέσεις και λάθη

Η ΤΡΙΤΗ ΠΡΑΞΗ του «θεατρικού έργου» της θητείας του Σαρκοζί έχει μόλις αρχίσει. Για την ακρίβεια, άρχισε με ένα επίσημο ταξίδι στο Λονδίνο κατά το οποίο η Κάρλα Μπρούνι μάγεψε τους Βρετανούς και ικανοποίησε τους Γάλλους.

Τέλη Απριλίου, ο Σαρκοζί παραδέχθηκε δημοσίως ότι έγιναν λάθη και υποσχέθηκε έναν νέο γύρο μεταρρυθμίσεων· το νέο «λουκ» τον θέλει πιο σοβαρό, πιο σεμνό, πιο «προεδρικό», προς το παρόν όμως, βοηθουσών και των δυσμενών διεθνών οικονομικών συνθηκών, οι δημοσκοπήσεις παραμένουν σε δυσθεώρητα βάθη.

Ένας χρόνος είναι λίγος για να κρίνουμε τον Σαρκοζί σε σύγκριση με τους προκατόχους του- αναγνωρίζει η «Μonde»-, όχι όμως και για να τον κρίνουμε σε σύγκριση με τον ίδιο ως υποψήφιο για την προεδρία και για τις υποσχέσεις που έδωσε. Από αυτήν την άποψη…