Ασθένεια «δύο ταχυτήτων»

Σημαντικές διαφορές μεταξύ των πασχόντων με σοβαρό και με μη σοβαρό άσθμα εντόπισαν Αμερικανοί επιστήμονες, οι οποίοι πιστεύουν πως τα ευρήματά τους μπορούν να εξηγούν γιατί οι ασθενείς με σοβαρό άσθμα δεν ανταποκρίνονται πάντοτε καλά στις θεραπείες.

Όπως γράφουν στην «Επιθεώρηση Εφαρμοσμένης Φυσιολογίας» (JΑΡ), μελέτησαν 287 ασθενείς με σοβαρό άσθμα και 382 με ήπιο ή μέτριο. Όπως διαπίστωσαν, τα άτομα με σοβαρό άσθμα ήταν πιθανότερο να παρουσιάζουν ενδείξεις «παγίδευσης του αέρα» στους πνεύμονες- μιας κατάστασης που εμποδίζει την πλήρη εκπνοή.

Επιπλέον, όσοι είχαν σοβαρό άσθμα ήταν πιθανότερο να παρουσιάζουν απόφραξη των αεραγωγών, ακόμα και με τη μέγιστη δυνατή θεραπεία. Οι διαφορές αυτές υποδηλώνουν πως το σοβαρό άσθμα μπορεί να αποτελεί ξεχωριστή μορφή της νόσου, τόνισαν οι ερευνητές.

Στην πραγματικότητα, «τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν πως κάτι εντελώς διαφορετικό συμβαίνει στους ανθρώπους που αναπτύσσουν σοβαρό άσθμα, είτε αυτό είναι κάτι στη φυσιολογία του οργανισμού τους είτε στους αεραγωγούς», είπε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Ρόναλντ Σόρκνες, φυσιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Ουϊσκόνσιν, στο Μάντισον.

Υπολογίζεται ότι με τα υπάρχοντα φάρμακα ρυθμίζεται το 90% έως 95% των κρουσμάτων άσθματος, αλλά ποσοστό 5-10% των ασθενών έχει σοβαρή μορφή της νόσου η οποία δεν ανταποκρίνεται θετικά στη θεραπεία.

Οι ασθενείς αυτοί είναι πιθανό να παρουσιάζουν περισσότερες κρίσεις άσθματος και διατρέχουν αυξημένες πιθανότητες μιας μοιραίας κρίσεως.