Μικρή, πλην όζουσα Ελλάς

ΠΑΝΕ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ από τότε που η κ. Μαρινέλλα τραγουδούσε το «Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ΄ αγόρι μου» αλλά, στην πραγματικότητα, δεν έχει αλλάξει τίποτα. Αυτά πουλάμε ακόμα. Κρασί – ή τσίπουρο, αν προτιμάτε-, θάλασσα, αγόρια, κορίτσια και ηλιοβασιλέματα γεμάτα αναμνήσεις. Πώς το λέγανε παλιότερα; Η βαριά μας βιομηχανία είναι ο τουρισμός.

Ζήσε τον μύθο σου στην Ελλάδα κι άφησε τα ευρώ σου ή τα δολάριά σου σε μας. Και ζήσαμε εμείς καλά κι αυτοί καλύτερα. Ώσπου ήλθε το Κιότο.

«Μας διώξαν απ΄ το γάμο», που τραγουδούσαν παλιά οι μπουλουκτσήδες. Κοτζάμ ΟΗΕ έφτασε να συνεδριάζει για τη μικρή, πλην όζουσα Ελλάδα και να βγάζει κόκκινες κάρτες σαν διαιτητής σε ντέρμπι με βαθμολογικό ενδιαφέρον.

«Κύριοι, δεν τα πάτε καλά με το περιβάλλον». Ποιοι; Εμείς που εργοστάσιο αυτοκινήτων μία φορά είδαμε στην Ελλάδα- πριν από 20 χρόνια και καταφέραμε και το κλείσαμε κι αυτό. Τι μας έμεινε; Τα εργοστάσια της ΔΕΗ, μία Χαλυβουργική, κάτι διυλιστήρια, κάτι βυρσοδεψεία κι όξω απ΄ την πόρτα. Πώς τα καταφέραμε και βρωμίσαμε τον τόπο όλο;

Εμείς, που θα ΄πρεπε να ήμασταν οι πρώτοι οικολόγοι στην Ευρώπη και στα πέριξ. Πώς να ζήσει ο άλλος τον μύθο του στην Ελλάδα όταν ξέρει ότι έχει έλθει στην πηγή της ρύπανσης; Ζήσε τον μύθο σου στον Ασωπό…

ΒΕΒΑΙΩΣ, Η ΧΩΡΑ διαθέτει ισχυρή κυβέρνηση. Για την ακρίβεια, διαθέτει την κυβέρνηση εκείνη που τέσσερα χρόνια μετά την πρώτη της εκλογική νίκη, συνεδρίασε και αποφάσισε να υλοποιηθεί ο χωροταξικός σχεδιασμός για τους ΧΥΤΑ στην Αττική. Πότε; «Άμεσα»αλλά χωρίς χρονοδιάγραμμα.

Δηλαδή, κάποτε. Ή και ποτέ.

Άρα, τα σκουπίδια ξεχάστε τα- ώς την επόμενη απεργία των εργαζομένων στους δήμους. Όπως και τον Ασωπό- τουλάχιστον ώσπου να υπάρξουν μαζικές δηλητηριάσεις από το νερό που να δικαιολογούν δυναμική κυβερνητική παρέμβαση. Με σκληρές δεσμεύσεις που θα ξεχαστούν στη συνέχεια. Και με δρακόντεια μέτρα που δεν θα φοβίσουν κανέναν.