Δίκτυο

Ξέχασαν τη Δωδώνη

Άκαρπη- σχεδόν- παρήλθε η τετραετία του Γ΄ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης για το Θέατρο της Δωδώνης, που «θρυμματίζεται» μέρα με τη μέρα και κανείς δεν τολμά να βάλει το μαχαίρι στο κόκαλο. Για να συντηρηθεί και να αποκατασταθεί το αρχαίο θέατρο, πρέπει να «σηκωθούν» από τις λάθος θέσεις τους τα λίθινα έδρανα και να επανέλθουν στις σωστές, καθώς και να στερεωθεί και να εξυγιανθεί το αποσαθρωμένο υπέδαφος του κοίλου με τον λίθο που έχει γίνει «σουρωτήρι». Πού πήγαν τα τέσσερα εκατομμύρια ευρώ που διατέθηκαν ώς τώρα για τη συντήρηση; Σε μελέτες και επείγοντα έργα, που πολύ απέχουν από τη ριζική λύση. Όπως υπογραμμίζουν σε ερώτηση προς τον υπουργό Πολιτισμού οι βουλευτές Τηλέμαχος Χυτήρης και Μαρία Δαμανάκη, οι ελπίδες μετατίθενται τώρα στο Δ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης και απαιτούνται πλέον δέκα εκατομμύρια ευρώ και δουλειά τεσσάρων-πέντε χρόνων. Η καθυστέρηση κοστίζει διπλά.


Ματωμένος «Άμλετ»

Τρίτη και- για μένα- η πιο δυνατή θεατρικά στιγμή των εκδηλώσεων του Ευρωπαϊκού Βραβείου Θεάτρου στη Θεσσαλονίκη, ο «Άμλετ» του Οσκάρας Κορσουνόβας. Είχα δει στην Πάτρα/ Πολιτιστική Πρωτεύουσα, το 2006, τον «Οιδίποδα τύραννο» που είχε κάνει ο Λιθουανός σκηνοθέτης και δεν είχα τρελαθεί- το μεταμοντέρνο σε έξαρση, σωρεία συμβόλων… Εδώ, στη μιάμιση ώρα που έδειξε, ως γουόρκ ιν πρόγκρες, ο Κορσουνόβας- η πρεμιέρα της ολοκληρωμένης παράστασης θα γίνει τον Σεπτέμβριο στη Νορβηγία-, ο σκηνοθέτης μοιάζει να επανανακαλύπτει τη λιτότητα και να ξεκινάει από το μηδέν. Οκτώ ηθοποιοί και οκτώ λευκά τραπεζάκια του μακιγιάζ- καμαρινιού-, με τους καθρέφτες και τα φώτα τους, πάνω σε ροδάκια: αυτό είναι όλο κι όλο. Και το κείμενο του Σαίξπηρ κεντρωμένο σε έναν άξονα που φέρνει σε πρώτο πλάνο το στοιχείο του θεάτρου, ακουμπώντας στις σκηνές των θεατρίνων και στην παράσταση που στήνεται μέσα στο έργο. Καταπληκτικάκαι καθόλου εφετζήδικα, ευρήματα! Όπου, στη σκηνή της παράστασης, να μακιγιάρονται και να παίζουν τους ρόλους ο ίδιος ο Κλαύδιος, η Γερτρούδη και οι αυλικοί εις βάρος των οποίων στήνει, για να δει τις αντιδράσεις τους, την υπαινικτική παράσταση ο Άμλετ. Ένας ίλιγγος δεξιοτεχνίας και ένα συγκλονιστικό φινάλε με τον baby face, «ακατάλληλο» ως φιζίκ αλλά και γι΄ αυτό, ίσως, σπουδαίο, Άμλετ- Ντάριους Μεσκάουσκας να επαναλαμβάνει, εγκλωβισμένος στον αιματηρό κύκλο στον οποίο βίαια τον ανάγκασαν να μπει, σκληρά, βίαια, σε απόγνωση, βουτηγμένος στο αίμα, με ένα σποτ μόνο να του φωτίζει το πρόσωπο, τον μονόλογο «Να ζει κανείς ή να μη ζει;». Ζω με την ελπίδα πως το Φεστιβάλ Αθηνών θα εντάξει τον επόμενο χρόνο την παράσταση αυτή- που θα είναι πια ολοκληρωμένη- στο πρόγραμμά του.


Ημέρα δικαιωμάτων

Τα πνευματικά δικαιώματα αποτελούν ένα φλέγον θέμα για τους συγγραφείς, και όχι μόνο, καθώς η χώρα μας έχει πολλά να κάνει ακόμα μέχρι να ευθυγραμμιστεί με τα στάνταρτ των προηγμένων χωρών. Γι΄ αυτό και έχει ενδιαφέρον η αυριανή συζήτηση στον Ιανό, στις 12.30, για «τα Πνευματικά δικαιώματα στην ψηφιακή εποχή», με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα του Βιβλίου και των Πνευματικών Δικαιωμάτων. Την διοργανώνει ο Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης Έργων του Λόγου, ο οποίος φιλοδοξεί άλλωστε να παίξει τον ρόλο που παίζει η ΑΕΠΙ στο τραγούδι. Ο νομικός του σύμβουλος Ζάννος Γεωργαντρέας, μαζί με τον γραμματέα της Εταιρείας Συγγραφέων Γιώργο Ξενάριο και τον νομικό σύμβουλο της ΠΟΕΒ Δημήτρη Σπυρόπουλο, θα έχουν το δίχως άλλο πολλά να πουν.