Στον αστερισμό της ατάκας ο Συνασπισμός

Μια νέα πολιτική γλώσσα, που ξεφεύγει από τα κλισέ και την πεπατημένη, λανσάρει το τελευταίο διάστημα η Κουμουνδούρου. Με τσιτάτα, καλοζυγισμένες ατάκες και εκφράσεις που ενίοτε λειτουργούν με «αυθάδεια» απέναντι στο πολιτικό σύστημα, η ηγεσία του Συνασπισμού εκφέρει τον πολιτικό της λόγο προκαλώντας αντιδράσεις, σχόλια και- ορισμένες φορές- κριτική.

Η νέα «σχολή» εγκαινιάστηκε αρχικώς από τον Αλέκο Αλαβάνο, με πρόσφατη την πολυσυζητημένη φράση του «καλώς τα παιδιά», με την οποία υποδέχθηκε την πρόταση μομφής του ΠΑΣΟΚ κατά της κυβέρνησης και υιοθετήθηκε με ιδιαίτερη ευκολία από τον διάδοχό του στην ηγεσία της Κουμουνδούρου, Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος επέλεξε να απαντήσει σε μια άλλη πρόταση του Γ. Παπανδρέου για συνεργασία των δύο χώρων, λέγοντας: «Ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε». Μάλιστα ο πρόεδρος του Συνασπισμού απάντησε με έναν στίχο γνωστού – στη νεολαία- τραγουδιστή, στην ανακοίνωση Βγενόπουλου πως κατέθεσε αγωγή και του ζητάει 1 εκατ. ευρώ ως αποζημίωση: «Σιγά μην κλάψω- σιγά μη φοβηθώ»… Η πολιτική της ατάκας δεν άργησε να γίνει μόδα ανάμεσα στα στελέχη του Συνασπισμού. Τα περισσότερα από τα ηγετικά στελέχη μιλάνε με όρους που χαρακτηρίζονται «πιασάρικοι» και απευθύνονται κατά κύριο λόγο σε ένα ειδικό κομμάτι της κοινωνίας, που πεισματικά έως τώρα γυρνούσε την πλάτη του στη λεγόμενη «ξύλινη γλώσσα» της πολιτικής. Πολλοί πάντως μιλούν για πολιτικό λόγο κομμένο και ραμμένο για τις ανάγκες της ΤV. Στον Συνασπισμό η γραμμή που έχει χαράξει η ηγεσία έχει διχάσει τα στελέχη ως προς την ερμηνεία της: «Ο Αλέκος είναι ένας ευφυής άνθρωπος. Δεν μπορεί να μην καταλαβαίνει ότι θα

Υπάρχει και η αγωνία:
«Μπορούμε, άραγε, να τα βγάλουμε πέρα μόνο με ατάκες και Βγενόπουλους;»

δημιουργήσει αντιδράσεις. Ή μήπως ποντάρει σ΄ αυτό;», σχολιάζουν στελέχη, ενώ στον αντίποδα κάποιοι άλλοι σύντροφοί τους παρατηρούν ότι ο Αλαβάνος ανέκαθεν μιλούσε με ατάκες, «απλούστατα αυτό τώρα γίνεται πιο έντονο λόγω και της προβολής της οποίας τυγχάνει ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ».

Σύμφωνα με την εξήγηση που δίνει προβεβλημένο στέλεχος της Κουμουνδούρου, η ηγεσία του κόμματος επενδύει «στο ότι υπάρχει ένα κομμάτι στις νεώτερες γενιές που περνάει μέσα από το “σιχτίρισμα” του κατεστημένου» κι αυτό το κομμάτι έχει επιλέξει να κερδίσει το ηγετικό δίδυμο του Συνασπισμού. Το ίδιο στέλεχος, όμως, διατυπώνει παράλληλα και την αγωνία του γι΄ αυτήν τη στρατηγική: «Μπορούμε, άραγε, να τα βγάλουμε πέρα μόνο με ατάκες και Βγενόπουλους;».