Φάλαινες κυνηγούν στην ξηρά!

Μια όρκα έξι τόνων κολυμπάει με ταχύτητα προς την ακτή, το πτερύγιό της σκίζει τη θάλασσα της Παταγονίας. Ρίχνεται πάνω στην άμμο προκαλώντας έκρηξη νερού και αφρών. Πριν το νερό ηρεμήσει, η δολοφόνος φάλαινα κουνάει πέρα- δώθε το τεράστιο κεφάλι της κρατώντας στα σαγόνια ένα μωρό θαλάσσιου λέοντα. Μετά παίρνει θέση για να επωφεληθεί από το κύμα που θα τη σπρώξει πίσω, στη θάλασσα.

Πρόκειται για σπάνιο θέαμα. Μια φάλαινα μοιάζει να αψηφά το ένστικτό της και βγαίνει στην ξηρά, διακινδυνεύοντας τη ζωή της αν παγιδευτεί στην αφιλόξενη παραλία. Μόνο επτά όρκες στον κόσμο είναι γνωστό ότι κυνηγούν με αυτό τον τρόπο, όλες μέλη ενός κοπαδιού που αυτή την εποχή του χρόνου περιπολεί στην ακτή της χερσονήσου Βαλδές της Παταγονίας. Κυνηγούν έτσι σχεδόν αποκλειστικά τον Μάρτιο και τον Απρίλιο- πρώιμο φθινόπωρο στο Νότιο Ημισφαίριο-, όταν τα μωρά των θαλάσσιων λεόντων μαθαίνουν να κολυμπούν. Ένα από τα σημεία που προτιμούν για το κυνήγι είναι η παραλία Πούντε Νόρτε, στη βόρεια άκρη της χερσονήσου, όπου ένας βαθύς υδάτινος δίαυλος οδηγεί στην άμμο όπου

ΟΙ ΕΙΔΙΚΟΙ

μιλούν για επτά φάλαινες που γνωρίζουν την τεχνική, από τις οποίες οι πέντε διδάσκουν τους νεώτερους του κοπαδιού

γεννούν τα θαλάσσια λιοντάρια περνώντας ανάμεσα από δύο βραχώδεις περιοχές. Τα μωρά των θαλάσσιων λιονταριών μαθαίνουν να κολυμπούν διασχίζοντας τον δίαυλο ανάμεσα στα βράχια. Όταν μάθουν, κολυμπούν γρήγορα και είναι πολύ ευκίνητα για να τα πιάσει η όρκα. Τα πιο μικρά όμως, τα οποία μένουν στην άμμο, είναι τέλεια θηράματα.

Σόναρ και υπολογισμοί
Παρ΄ ότι το κυνήγι αυτό είναι επικίνδυνο, οι όρκες βγαίνουν στην παραλία αρκετές φορές την ημέρα. Οι φάλαινες πεθαίνουν αν παραμείνουν έξω από το νερό, έτσι πρέπει να χρονομετρούν τα κύματα και να υπολογίζουν προσεκτικά τις αποστάσεις. Στο κυνήγι τους χρησιμοποιούν σόναρ- οι όρκες, μολονότι αποκαλούνται φάλαινες δολοφόνοι, ανήκουν στην οικογένεια των δελφινιών- και βγαίνουν μόνο στην πλημμυρίδα, σε παραλίες με βότσαλα που τις βοηθούν να επιστρέψουν στη θάλασσα.

Οι όρκες είναι πολύ κοινωνικές και ζουν πολλά χρόνια. Οι θηλυκές φτάνουν τα 80 και οι αρσενικές σχεδόν τα 60 χρόνια. Οι αγέλες όμως αυξάνονται αργά επειδή οι όρκες χρειάζονται τουλάχιστον 15 χρόνια για να ωριμάσουν, οι θηλυκές γεννούν μικρά μόνο κάθε πέντε χρόνια και πολλά από τα μικρά τους πεθαίνουν νέα.

«Είναι μια κουλτούρα που κινδυνεύει», λέει γι΄ αυτή τη μέθοδο κυνηγιού ο Ρομπέρτο Μπούμπας, έχοντας 15 χρόνια εμπειρία στην παρατήρηση αυτών των φαλαινών στην Παταγονία. Επισημαίνει πως από τις επτά, μόνο οι πέντε διδάσκουν την τεχνική στα νεώτερα μέλη. Τον Μελ, την αρσενική όρκα των 9 μέτρων που έπιασε το μικρό θαλάσσιο λιοντάρι στην ακτή, ακολουθούσε από κοντά ένας μικρότερος μαθητής του, ο οποίος απόλαυσε τη λεία του κυνηγιού και ακολούθησε τον μεγάλο ειδικό μέχρι κοντά στην άμμο, αλλά δεν τόλμησε να βγει και αυτός.

LΙΝΚ:

http://www.orca-puntanorte.com/

Πρόβλημα από τους τουρίστες

ΟΙ ΟΡΚΕΣ, τα θαλάσσια λιοντάρια και οι πιγκουίνοι προσείλκυσαν 340.000 τουρίστες στη χερσόνησο Βαλδές πέρυσι, όταν 36 κρουαζιερόπλοια έκαναν σταθμό στην περιοχή, τρεις φορές περισσότεροι από όσοι το 2002. Οι βόλτες στις παραλίες απαγορεύονται στο μεγαλύτερο μέρος του καταφυγίου, που εκτείνεται σε 4 εκατ. στρέμματα. «Ο τουρισμός αυξάνεται διαρκώς. Το πρόβλημα είναι πώς να ελέγξεις όλους αυτούς τους ανθρώπους που δεν ξέρουν πώς να σεβαστούν τα ζώα στην ακτή», λέει ο Χουάν Κοπέγιο, στην οικογένεια του οποίου ανήκε η γη στην παραλία Πούντε Νόρτε. Άνθρωποι όπως ο Κοπέγιο, που ήταν ιδιοκτήτες γης στη χερσόνησο πριν μετατραπεί σε καταφύγιο, μπορούν να παραμένουν, αλλά πρέπει να συνεργάζονται με την κυβέρνηση για να προστατεύουν την άγρια ζωή. «Σε μέρη όπου οι άνθρωποι πήγαιναν στην παραλία, τα ζώα έφυγαν αναζητώντας πιο ήσυχες περιοχές», λέει ο Κοπέγιο, ο οποίος διευθύνει ένα μικρό περίπτερο και είναι παρατηρητής φαλαινών για την ομάδα Ρunta Νorte Οrca Research, επικεφαλής της οποίας είναι η Νεοζηλανδή ερευνήτρια Ίνγκριντ Βίσερ.