[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Μυαλά στην τρίχα

Μπαίνω μέσα σχεδόν πάντα με σκυφτό το κεφάλι. Στόχος, εξάλλου, είναι να βγω από εκεί με το κεφάλι ψηλά. Καθώς λοιπόν τα μάτια μου μένουν καρφωμένα στο πάτωμα, τα παπούτσια αποκτούν αυτόματα μεγαλύτερη βαρύτητα.

Μακράν των άλλων οι γόβες κλέβουν την παράσταση. Συνήθως με τακούνι στιλέτο οκτώ πόντων συγχρονίζονται με τον ήχο που κάνουν οι σελίδες των περιοδικών καθώς γυρίζουν.

Η μία γόβα αγκιστρώνεται στο σίδερο κάτω από τον καθρέφτη και η άλλη αιωρείται ρυθμικά, άλλοτε δεξιά κι άλλοτε αριστερά, ανάλογα με το σταυροπόδι. Τα πόδια, όμως, που φορούν ίσια μαλακά μοκασίνια πηγαινοέρχονται βιαστικά ενώ εκείνα που έχουν ορθοπεδικά πέδιλα ή παντόφλες μοιάζουν βιδωμένα στο μισό μέτρο πίσω από κάθε καρέκλα.

Στο σύγχρονο εργοστάσιο παραγωγής γυναικείων ονείρων η καθεμιά μας διαλέγει ρόλο και είδωλο. Οι παραγγελίες πολλές και ευφάνταστες: «Θέλω αφέλειες αλλά μη βγω σαν τη Μαφάλντα». «Κόψ΄ τα ανάλαφρα αλλά δώσ΄ τους όγκο για να μου χαρίζουν δύο- τρεις πόντους που μου λείπουν».

«Καρέ με μύτες μπροστά για να μου κόβουν τα μάγουλα». «Θέλω φυσικό ξανθό με μελί πινελιές και μαύρη ρίζα για να δείχνω δυναμική και σέξι μαζί!».

Όμως ο θαυμαστός κόσμος των κομμωτηρίων δεν εξαντλείται στα όνειρα και τους ευσεβείς, αν και ματαιόδοξους, στόχους. Αγγίζει την ψυχανάλυση και συχνά επεκτείνεται στον χώρο της ομαδικής ψυχοθεραπείας. Οι εξομολογήσεις πάνε πακέτο με τη βαφή, το κούρεμα και το χτένισμα. Μία από αυτές δίνει πάντα την αφορμή για ανοιχτή συζήτηση με βλέμματα από καθρέφτη σε καθρέφτη και τσιριχτές φωνές που προσπαθούν να καλύψουν τον θόρυβο από το πιστολάκι. Μέχρι να τελειώσει το ρετούς στην κουπ, έχουν βγει όλα τα άπλυτα στη φόρα και καμιά δεκαριά διαζύγια, συλλήβδην.

Καθεμιά μας φεύγοντας ρίχνει μια τελευταία επιδοκιμαστική ματιά στον καθρέφτη ενώ τη λούζει ένα σύννεφο από λακ. Περπατάμε και πετάμε βγαίνοντας. Το ηθικό μας έχει ανέβει σαν να το κρεπάραμε μαζί με τη φράντζα. Τώρα το κεφάλι είναι ψηλά όπως και η αυτοπεποίθησή μας. Χαλάλι τους λοιπόν και η προσαύξηση λόγω του δώρου για το Πάσχα. Καμιά φορά αρκεί μια…

βούρτσα!