ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΥΡΚΟΣ Στόχος η προσέγγιση με το ΠΑΣΟΚ

Όποιοι ξορκίζουν την Κεντροαριστερά, απλώς δεν καταλαβαίνουν πόσο βάθος έχει αυτή η ιστορία. Το θέμα όμως υπάρχει και θα το συναντήσουμε μπροστά μας με τη μία ή με την άλλη μορφή τα επόμενα χρόνια.

O Λεωνίδας Κύρκος είναι πλέον ένας από τους ελάχιστους πολιτικούς που δείχνουν πως πιστεύουν πραγματικά στην υπόθεση της Κεντροαριστεράς. Στη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» μία ημέρα πριν από την κορυφαία εκδήλωση που διοργανώνεται προς τιμήν του, παρουσία του συνόλου της πολιτικής ηγεσίας- με εξαίρεση την ηγεσία του ΚΚΕ-, ανοίγει την καρδιά του και αποκαλύπτει ότι η έξοδός του από την ενεργό πολιτική ίσως ήταν λίγο βεβιασμένη και απροετοίμαστη…

Κύριε Κύρκο, σε τιμητική εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί αύριο στο «Παλλάς», το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας θα έρθει να σας τιμήσει και να μιλήσει για εσάς… Είναι μια δικαίωση;
Ευχαριστώ όλους που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση και την οργανωτική επιτροπή που συνέλαβε μια τέτοια ιδέα. Σπεύδω να πω ότι με δισταγμό δέχθηκα την πρωτοβουλία- όχι από καμιά υποκριτική σεμνότητα, αλλά γιατί θεωρώ ότι το μέγεθος της εκδήλωσης που οργανώνεται με υπερβαίνει. Δεν μου αρέσουν οι μεγαλοστομίες, τα μεγάλα λόγια, η υμνολογία. Τελικά, όμως, νομίζω ότι είναι προτιμότερο να λέμε τη γνώμη μας για τους ανθρώπους όσο ζουν, για να έχουν την ευκαιρία να ακούσουν και να χαρούν την κριτική που θα τους ασκηθεί και να μιλήσουν κιόλας σε κάποια στιγμή.

ΕΙΠΕ

ΓΙΑ ΤΟ ΚΚΕ

Δεν υπάρχουν περιθώρια σύγκλισης, όσο νομίζει ότι είναι ιδιοκτήτης της εργατικής τάξης

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

Αναβάλλουμε τη συζήτηση και στο τέλος ή θα κάνουμε κάτι βιαστικό και εκτρωτικό ή δεν θα κάνουμε τίποτα

Σε λίγο καιρό θα κυκλοφορήσει το νέο σας βιβλίο, «Στιγμές 2». Αναρωτιέμαι αν σε αυτό θα έχετε αναφορά στην καυτή πολιτική περίοδο του ΄89.

Όχι, το απέφυγα, γιατί δεν θέλω να αναμοχλεύσω οποιαδήποτε ένταση με τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ. Το αφήνω για αργότερα ή για την Ιστορία, η οποία θα πει και την τελευταία λέξη.

Δεν υπάρχει ούτως ή άλλως ένταση αυτήν την περίοδο με τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ;

Νομίζω πως όχι. Διαμορφώνονται πια ομαλές σχέσεις που μπορεί να διαταράσσονται από ατυχίες της μιας ή της άλλης πλευράς, άτυχες εκφράσεις, θυμικές εκρήξεις, αλλά πιστεύω ότι συνολικά υπάρχει μία ψυχική προσέγγιση των δύο χώρων.

Επομένως θεωρείτε ότι αυτή η ψυχική προσέγγιση μπορεί να οδηγήσει και σε μία πολιτική προσέγγιση εν ευθέτω χρόνω;

Το εύχομαι. Καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο. Δεν υπάρχουν πολιτικές προϋποθέσεις ακόμη, υπάρχει το βάρος που η νομενκλατούρα της κάθε πλευράς ασκεί και δεν απελευθερώνει το πεδίο ώστε να κερδίσουν έδαφος ιδέες προσέγγισης. Νομίζω όμως ότι το θέμα υπάρχει και θα το συναντήσουμε με τη μία ή με την άλλη μορφή στα χρόνια που έρχονται. Είναι κάτι που δεν μπορούμε να το αποφύγουμε κι όποιοι το ξορκίζουν απλώς δεν καταλαβαίνουν το βάθος που έχει αυτή η ιστορία.

Είστε από τους ελάχιστους πλέον που υπερασπίζονται την ιδέα της Κεντροαριστεράς. Εκπρόσωποι τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και του ΣΥΝ έχουν αρχίσει να απαξιώνουν τα κεντροαριστερά σχήματα. Πού αποδίδετε αυτήν τη στάση;

Βλέπουν τις δυσκολίες που υπάρχουν και μπροστά σ΄ αυτές θυσιάζουν τον μεγάλο στόχο, που όμως παραμένει ως ζητούμενο. Όσο αναβάλλεται μία έγκαιρη συζήτηση γύρω από αυτό το θέμα τόσο δυσκολότερο γίνεται να φτάσουμε σ΄ ένα επιθυμητό αποτέλεσμα. Ή στο τέλος θα κάνουμε κάτι βιαστικό και κατά συνέπεια εκτρωτικό ή δεν θα κάνουμε τίποτα. Κι άλλη μια φορά θα βρεθούμε κατώτεροι από τις απαιτήσεις και τις εξελίξεις.

Επομένως λέτε ότι θα έπρεπε οι δύο βασικοί πόλοι (ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ) να ορίσουν επιτροπές που θα αρχίσουν να συζητούν για προγραμματικά θέματα;
Θα ήταν ευκταίο να γίνει αυτό το πράγμα. Επαναλαμβάνω, καταλαβαίνω ότι είναι πολύ δύσκολο και γι΄ αυτό έχω χαμηλώσει κι εγώ τους τόνους, δεν θέλω να δημιουργώ αιρετικές δυσκολίες. Αφήνω τα πράγματα να ωριμάσουν με τον καιρό.

Με το ΚΚΕ, με το οποίο συμπράξατε στο παρελθόν, υπάρχει περιθώριο σύγκλισης σήμερα;

Όχι. Και το λέω κατηγορηματικά, μολονότι είμαι άνθρωπος του διαλόγου. Και στο παρελθόν υπήρχαν αντιθέσεις, αλλά μαζί με τον μακαρίτη τον Φλωράκη μπήκαμε σε μία δύσκολη φάση και συγκροτήσαμε τον Συνασπισμό. Το ΚΚΕ νομίζει ότι είναι ιδιοκτήτης της εργατικής τάξης και δεν ανέχεται να μιλάει κανείς άλλος στο όνομά της. Δεν υπάρχει περιθώριο συνεργασίας μέχρι τη στιγμή που η ηγεσία του ΚΚΕ αντιληφθεί ότι βρίσκεται σε λάθος δρόμο.