Νέοι Δίσκοι

Κορίτσια,κιθάρες και φλας μπακ

Ένα αστείο κάναμε- ας αλλάξει λίγο ο ρυθμός. Με το που άρχισε το Βegging να παίζει ακόμη μια φορά- εκατοστή τριακοστή έκτη αν δεν κάνω λάθος που το ακούσαμε τελευταία- ξεκινήσαμε το παιχνίδι, να μαντεύουμε ποιο τραγούδι θα ακολουθήσει. Είπαμε Ντάφι, έπαιξε Ντάφι, είπαμε Έιμι, έπαιξε Έιμι, είπαμε Ντάστι και – ναι- έπαιξε Ντάστι. Κερδίσαμε όλοι. Ένα χειροκρότημα για τον ντιτζέι με τις εκπλήξεις του. Ζούμε σε εποχές Φράνκι Βάλι- Τα 60ς είναι εδώ. Μind Τhe Gap.

Η Ντάστι Σπρίνγκφιλντ, όμως «επέστρεψε» να πάρει τη ρεβάνς των revival. Όλοι αγαπούν την Ντάστι για το πόσο ωραία περνούσε από την κουζίνα της ποπ στο σαλόνι της σόουλ, πάνω σε ένα τραγούδι που έκανε δικό της από όπου κι αν το είχε πάρει. Και ο τρόπος που τραγουδούσε ακούγεται και σήμερα ξεχωριστός.

Γι΄ αυτό η Σέλμπι Λιν ξέρει καλά τον λόγο της επίσκεψής της σε εκείνα τα μέρη. Το «Just Α Little Loving» είναι αφιερωμένο στην Ντάστι Σπρίνγκφιλντ, από τη Σέλμπι με αγάπη, η οποία έρχεται από την κάντρι και τις ροκ κιθάρες της αφού πήρε τα εύσημα μιας αληθινής κάντρι ροκ φωνής και δικαιούται να ψάξει ακόμη πιο πολύ προς τα εκεί που την πάει η έμπνευση. Μ΄ αρέσει, όχι μόνο επειδή τα τραγούδια είναι έξοχα (που είναι και θέλεις να τα ακούς ξανά και ξανά και δεν πειράζει που τα έχεις ακούσει τόσες φορές πάλι- για το «Look Οf Love», το «Υοu Don΄ t Ηave to Say Υou Love Μe», το «Ι Οnly W ant to Βe With You» λέω, κλασικά της lounge pop κομμάτια) αλλά και επειδή η Σέλμπι μπαίνει σε αυτό τον κόσμο με θάρρος και σεβασμό στη μεγάλη κυρία, κρατάει την απόσταση που πρέπει από τους θρύλους της μουσικής και φτιάχνει τα δικά της μικρά κομψοτεχνήματα, αφαιρετικά, μίνιμαλ, λιτά-γυμνά και διάφανα τραγούδια, σαν νερό που τρέχει μέσα σε καινούργιο ντιζαϊνάτο δοχείο.

Η Σέλμπι Λιν είναι άλλωστε ξεχωριστή περίπτωση. Κι έχει τη φρεσκάδα του παλιού που σε κάνει να νιώθεις ωραία.


Έξι για επανάληψη ώς την επόμενη εβδομάδα

● «Just Α Little Lovin» με την Dusty Springfield από το κλασικό «Dusty Ιn Μemphis».

● «Νο Εasy Way Down» με την Dusty από τον ίδιο δίσκο, γιατί δεν φεύγεις εύκολα απ΄ αυτόν.

● «Who΄ s Sorry Νow» από την Connie Francis. Αγαπημένη Connie.

● «Lipstick Οn Υour Collar», και πάλι Connie. Για τους άπιστους.

● «Ι΄m Gonna Go Fishing», Ρeggy Lee. Καλή ιδέα.

● «Working Μy W ay Βack Τo You», Frankie Valli & the Four Seasons

●… αλλά όχι άλλο Βegging (πλιζζζζζ)


Σκόνη από μακριά…

Κάτω στον Νότο τα μπλουζ είναι βρώμικα, συχνάζουν σε περίεργα μέρη και μπλέκουν σε καβγάδες χωρίς να νοιάζονται αν λερωθούν ακόμη πιο πολύ. Δεν είναι δηλαδή μέρος για καλά κορίτσια αυτό. Η Μichelle Μalone διαφωνεί. Και εδώ αρχίζει το πράγμα και έχει ενδιαφέρον. Η κιθάρα βγάζει φωτιές, ο Νότος «καίγεται» και τα μπλουζ ετοιμάζονται να πέσουν πιο βαθιά στη λάσπη. Μαθημένη να ακούει γκόσπελ από μικρή, να δίνει στη συνέχεια τη μια συναυλία μετά την άλλη, η Μισέλ Μαλόν με τη γλυκιά slide κιθάρα της και τα τραγούδια του Sugarfoot (Α&Ν) φέρνει ως και τη σκόνη από εκείνα τα μέρη. Την αντιληφθήκατε φαντάζομαι. Όσο χρειάζεται η «Καζαμπλάνκα» χρώμα, άλλο τόσο χρειάζονται τα μεγάλα τραγούδια νέες ερμηνείες. Στη μουσική όμως ποτέ δεν προέκυψε θέμα ανάγκης, και η Deana Carter, μαχητικό κορίτσι της κάντρι σκηνής, έχει την άποψή της πάνω σε τέτοια κλασικά. Εδώ που τα λέμε μπαίνει και σε μια άλλη τροχιά η ιστορία του Τhe Chain (Vanguard)

όταν η μις Κάρτερ κάνει ντουέτο με τον Κρις Κριστόφερσον (στο «Ηelp me make it through the night»), την Ντόλι Πάρτον («Love is Like a butterfly»), αλλά και με τον Πολ Σάιμον, τον Τζορτζ Τζόουνς, τον Σούτερ Τζένιγκς. Αν είσαι κάντρι ψυχή, θα λυγίσεις.


… και στ΄ ασημικά

Και ενώ οι νύχτες ζεσταίνουν, τα μεσημέρια μεγαλώνουν και οι δίαιτες μπαίνουν σε πρόγραμμα, το «Κeep Υour Silver Shined» (Τiny Αngel) της Devon Sproule παίζει όλο και πιο πολύ, σαν νέο-ρετρό τζουκμπόξ με ψηφιακές λειτουργίες. Η 26χρονη Ντίβον με vintage κάντρι, φολκ τζαζ και την ακουστική κιθάρα της φτιάχνει τραγούδια που σου φέρνουν στο μυαλό φράουλες με κονιάκ. Stop by Αnytime.

Σίγουρα, καλή μου.