ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Κοινωνική ισορροπία

O λόγος τους αναγνώστες.

Ο Δ.Φράγκος, Κηφισίας 104, γράφει:

«Η σημερινή κυβέρνηση έχει σαν μόνο σκοπό να κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Στις δύο διακριτές τάξεις των εργοδοτών και των εργαζομένων δημιουργεί συνθήκες που είναι πολύ κακές για τους δεύτερους. Δίνουν τις κρατικές εταιρείες σε ιδιώτες, αλλά οι ιδιώτες ούτε ταγμένοι είναι να λύνουν τα κοινωνικά προβλήματα ούτε καμιά όρεξη έχουν γι΄ αυτό. Η πρόνοια της κοινωνικής ισορροπίας είναι δουλειά του κράτους. Η πρώτη ενέργεια για την πώληση μιας κρατικής επιχείρησης είναι η εθελουσία έξοδος των παλαιών υπαλλήλων που έχουν μεγάλους μισθούς. Έτσι, εξασφαλίζουν κέρδη για τον επόμενο ιδιώτη ιδιοκτήτη. Αλλά το κόστος συνταξιοδότησης το φορτώνουν στα Ταμεία, που τα συντηρούν οι εργαζόμενοι στο μέγιστο ποσοστό. Οι εργοδότες, ό,τι δίνουν στα Ταμεία, το βγάζουν από την εργασία των εργαζομένων. Το κόστος της εθελουσίας εξόδου πέφτει τους εργαζόμενους. Αυτοί που θα προσληφθούν, αν προσληφθούν, θα έχουν μικρούς μισθούς, άρα το ολικό μερίδιο από την εργασία μειώνεται.

Το πλουσιότερο των πλουσίων και το φτωχότερο των εργαζομένων είναι προγραμματισμένο, και όχι απόρροια των οικονομικών συνθηκών. Και όμως, ένα μεγάλο κομμάτι των εργαζομένων τούς ψηφίζει. Θα διερωτηθείτε, πώς πέφτει έξω ο σοφός λαός; Δεν χρειάζεται να εκπλαγούμε για το πώς αυτές τις αυτονόητες αλήθειες δεν τις καταλαβαίνει. Ο λαός αυτός, όταν η πατρίδα από τη διορατικότητα του Ελ. Βενιζέλου είχε τουλάχιστον διπλασιαστεί και καταστήσει ελεύθερους υπόδουλους ομοεθνείς, όταν την είχε οδηγήσει στην ομάδα των νικητών του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τον καταψήφισε με την υπόσχεση της επαναφοράς των στρατιωτών στα σπίτια τους. Ο πόλεμος είχε τελειώσει. Ο στρατός ήταν στη Μ. Ασία με τη Συνθήκη των Σεβρών σαν τοποτηρητής. Η συνθήκη έδινε στην Ελλάδα Ανατολική Θράκη, Ίμβρο, Τένεδο και προέβλεπε δημοψήφισμα για μια αυτόνομη περιοχή της Σμύρνης. Όλα αυτά είχαν προέλθει από την ικανότητα του Ελ. Βενιζέλου.

Και όμως, οι αντίπαλοί του που είχαν καταφανώς ταχθεί στο πλευρό του ηττημένου, πήραν την αρχή υποσχόμενοι ότι θα φέρουν τους στρατιώτες στα σπίτια τους. Αντί γι΄ αυτό, κατήγγειλαν τη Συνθήκη των Σεβρών και εξακολούθησαν τον πόλεμο με κραυγές υπέρ του έθνους. Το καταφύγιο των μετριοτήτων είναι ο πατριωτισμός. Επακολούθησε η Μικρασιατική Καταστροφή. Και όμως, πριν στεγνώσει το αίμα στον Σαγγάριο ο λαός τούς ξαναψήφισε. Φαίνεται ότι ο λαός δεν είναι και τόσο σοφός».

Ακόμη, σημειώνει: «Άραγε ο εισηγητής της καθιέρωσης της συνέντευξης θα μπορούσε να φαντασθεί τις παρενέργειές της; Αν δεν είχε ανακαλυφθεί αυτός ο τρόπος της απόρριψης των ικανών και της προώθησης των μετριοτήτων (το συνδικάτο τους, κατά τον μακαρίτη Α. Βεάκη, είναι πανίσχυρο), ο κ. Ζαχόπουλος αντί για το μαρτυρικό κρεβάτι θα ήταν στη θέση του. Η αποτυχούσα στη συνέντευξη γραμματέας του, επίσης. Οι συγκατηγορούμενοί της, στα γραφεία τους. Τα κυβερνητικά στελέχη στη μακαριότητά τους και η ζωή στην ομαλότητά της».