Φαινόμενα

Πεδίο αλίευσης σκανδάλων

Τεστ DΝΑ στην υπηρεσία της πατρότητας που ζητεί επιβεβαίωση. Πρόβλημα κοινωνικό, που εξελίσσεται σε τηλεοπτική μόδα για ζουμερά ριάλιτι
Στην πραγματικότητα η αμφισβήτηση της πατρότητας αποτελεί κενό της κουλτούρας και φαίνεται πως έχει πάρει διαστάσεις πολύ μεγαλύτερες από όσο επιτρέπουν η σοβαρότητα και η υπευθυνότητα, οι οποίες θα έπρεπε να χαρακτηρίζουν τις σχέσεις που οδηγούν στην απόκτηση παιδιού.

Ωστόσο οι υποθέσεις ελέγχου DΝΑ αποδεικνύονται ένα νέο πεδίο αλίευσης ανθρώπινων σκανδάλων για την τηλεόρασή μας.

Όχι μόνο οι υποθέσεις του Πασχάλη και του Τόλη Βοσκόπουλου, που επίσης αμφισβητεί την πατρότητα της κόρης του από τον προηγούμενο γάμο, οι οποίοι είναι διασημότητες, αλλά και ιστορίες παρόμοιες «κοινών θνητών» που θα μπορούσαν να αναδείξουν την κοινωνική διάσταση ως δυσχέρεια συνεννόησης και έλλειμμα εμπιστοσύνης των ανθρώπων, όλες αντιμετωπίζονται με την ίδια σκανδαλιστική προσέγγιση.

Με το θέμα ασχολήθηκε το «Αξίζει να το δεις» της Τατιάνας, όπου και πληροφορηθήκαμε ότι σχεδόν χίλια ζευγάρια τον χρόνο καταφεύγουν σε τεστ DΝΑ για να ελεγχθεί η πατρότητα του παιδιού. Γιατροί δήλωσαν το αυτονόητο, ότι δηλαδή το μεγαλύτερο ποσοστό των σχέσεων που καταφεύγουν σε τεστ DΝΑ διαλύονται ακόμη και αν τα αποτελέσματα είναι θετικά για τον άντρα, δηλαδή αποδειχθεί ότι το παιδί που αμφισβητεί είναι δικό του. Ποια άλλη θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη απόδειξη του πραγματικού κοινωνικού προβλήματος, που είναι το βαθύ χάσμα μεταξύ ανθρώπων οι οποίοι υποτίθεται έχουν σχέση. Πρόκειται από τη μια για μεγάλο έλλειμμα εμπιστοσύνης, αλλά προφανώς και υπευθυνότητας, αφού αν ισχύουν αυτά και για τους δύο ανθρώπους που συνάπτουν σχέση και κάνουν παιδί είναι μάλλον απίθανο να υπάρξει αμφισβήτηση πατρότητας.

Αντί να διερευνηθούν λοιπόν το κοινωνικό πρόβλημα της ανευθυνότητας σε όλες τις μορφές της, οι νοοτροπίες που οδηγούν τους ανθρώπους σε εκρηκτικές καταστάσεις αμφιβολιών, η έκπτωση των συναισθημάτων ώστε φτάνουν να ζητούν αποδείξεις μέσω μεθόδων της γενετικής και η ανθρώπινη ανασφάλεια που θεριεύει και ξεσπά ακόμη και μέσω της αμφισβήτησης των παιδιών, το «Αξίζει να το δεις» ανακάλυψε την ευκαιρία για ένα σχεδόν δακρύβρεχτο ριάλιτι. Παρουσίασε παντρεμένο ζευγάρι που δίνει από κοινού τη μάχη να αποδείξει ότι το τεστ DΝΑ, το οποίο επιβεβαίωσε ότι ο σύζυγος είναι πατέρας του παιδιού μιας νεαρής γυναίκας, ήταν λάθος. Καλεσμένη και η νεαρή γυναίκα που έχει κερδίσει όλα τα δικαστήρια.

Η Τατιάνα επιβεβαίωσε την απόλυτη αδυναμία της να επεκτείνει έστω και ελάχιστα μια σκέψη, να δώσει έστω και τις προφανέστερες ευρύτερες ανθρώπινες διαστάσεις, αναγνωρίζοντας ως ανθρώπινο το… μελό. Αναμάσαγε τις λέξεις «πόνος» και «βάσανο», μίλαγε αργά αργά για να δώσει δραματικό τόνο, επαναλαμβάνοντας πολλές φορές τις ίδιες φράσεις όπως «είναι πόνος να αμφισβητείται η πατρότητα», «είναι βάσανο η διαδικασία» και «ελάτε να μοιραστούμε μαζί τους (σ.σ.: με το καλεσμένο ζευγάρι και τη νεαρή μητέρα) τον Γολγοθά που έχουν βιώσει». Η μισή εκπομπή πέρασε μέχρι να αρθρώσει τις πέντε ίδιες φράσεις η Τατιάνα, σέρνοντας τις συλλαβές και εμπλουτίζοντάς τες με πλήθος αντιτηλεοπτικά «εεεεεεε» και «ααααααα».

Φυσικά η εκπομπή κατέληξε σε ξεκατίνιασμα των δύο πλευρών, της πολύ νεαρής μάνας που έχει δικαιωθεί από το δικαστήριο και του παντρεμένου ζεύγους με τη σημερινή σύζυγο εκείνου να πρωτοστατεί στις επιθέσεις και στα επιχειρήματα ότι πιθανόν το τεστ DΝΑ δεν είναι ακριβές.


Τεστ ελλείμματος υπευθυνότητας

Εικόνα παλιά, τηλεόραση συνηθισμένη στην κουτσομπολίστικη διερεύνηση των ανθρωπίνων, η οποία αδυνατεί να εμβαθύνει στο πραγματικό πρόβλημα, αυτό που είναι και το πιο πιεστικό και που είναι η νοοτροπία της κλειστής συμμαχίας του παντρεμένου ζεύγους εναντίον της απειλής της ευτυχίας τους από το παιδί της άλλης. Στην πραγματικότητα η «απειλή» προέρχεται από έναν δικαιούχο, με άλλα λόγια, μέρους της ευτυχίας τους. Η συμπάθεια που γεννούσε η νεαρή μητέρα, που βγήκε με το πρόσωπό της στον φακό, ήταν και το μόνο απολύτως τηλεοπτικό αποτέλεσμα σε μια υπόθεση που το τελευταίο το οποίο έχει νόημα είναι η συμπάθεια προς το πρόσωπο του ενός ή του άλλου γονιού, ενώ απαιτείται η επίδειξη υπευθυνότητας και από τους δύο. Και οι δικαστικές διαμάχες με τη βοήθεια της γενετικής είναι απόδειξη αυτού ακριβώς του σοβαρότατου ελλείμματος.