Ο άρχοντας των μπονζάι

«Δεν υπάρχει πιο όμορφο θέαμα να βλέπεις το πρωί όταν ξυπνάς από το φυτό που έχεις περιποιηθεί με όλη σου την αγάπη και έχει πετάξει καινούργια κλαδιά. Συχνά μιλάω στα φυτά μου και αυτά μου αποκρίνονται με τον τρόπο τους. Πολλές φορές, τους λέω “καλημέρα” και νιώθω ότι μου απαντούν με το να πετάξουν φυλλαράκια».

O κ. Μανόλης Παπαδάκης, συλλέκτης, παραγωγός και συντηρητής φυτών μπονζάι, μιλάει με ενθουσιασμό για τα φυτά που- όπως λέει- του έχουν κλέψει την καρδιά. Από μικρό παιδί λάτρευε τους κήπους και πριν από περίπου 25 χρόνια, εργαζόταν σε φυτώριο όταν παρέλαβε έναν κέδρο μπονζάι, ηλικίας 40 ετών και ύψους μικρότερο από ένα μέτρο, ανακάλυψε έναν καινούργιο κόσμο. Από τότε αφιέρωσε τη ζωή του στη μελέτη και την περιποίηση του άγνωστου μέχρι και σήμερα στη χώρα μας, πανέμορφου φυτού.

ΜΑΓΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ

Ο κ. Παπαδάκης έχει περισσότερα από 350 φυτά μπονζάι, ενώ το καμάρι του είναι ένας κέδρος 145 ετών ύψους ενός μέτρου

Στην εξοχική του κατοικία στην Ερέτρια Ευβοίας έχει περισσότερα από 350 φυτά μπονζάι και σχεδόν καθημερινά φυτεύει καινούργια. Το καμάρι του είναι ένας κέδρος μπονζάι 145 ετών, που φτάνει το ένα μέτρο.

«Από την αρχή ήμουν περίερ- γος να μάθω πώς πρέπει να περιποιούμαι το φυτό. Αγόρασα πολλά βιβλία για να μάθω την ιστορία του, μελέτησα πολύ και μπορώ να πω ότι συνεχίζω να μαθαίνω διαρκώς καινούργια πράγματα. Κάθε φυτό έχει δικό του στυλ και ύφος, δική του προσωπικότητα. Χρειάστηκα περίπου 10 χρόνια μαθητείας για να φτάσω σε επίπεδο να ξέρω πώς πρέπει να περιποιούμαι τα μπονζάι», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Παπαδάκης.

Ιστορία 10 αιώνων
Η ιστορία των μπονζάι αρχίζει πριν από πολλά χρόνια. Υπολογίζεται πως τον 10ο αιώνα Κινέζοι μοναχοί μετέφεραν τα φυτά στην Ιαπωνία, όπου και δίδαξαν την τέχνη της περιποίησής τους ως θρησκευτικού αντικειμένου και μέσου πνευματικής εκπαίδευσης.

Με τη σειρά τους οι Ιάπωνες ανέπτυξαν την τεχνοτροπία τους και από αυτούς διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο, δημιουργώντας λανθασμένα την εντύπωση πως εκείνοι το ανακάλυψαν.

Τα μπονζάι αρχικά μαζεύονταν από τους απότομους γκρεμούς και τις βουνοκορφές, λόγω της ιδιομορφίας του κλίματος που ευνοούσε την ανάπτυξή τους. Είναι φυτό που ζει πάρα πολλά χρόνια και συνήθως μεταφέρεται ως κλη ρονομιά στις επόμενες γενεές. Αξίζει να σημειωθεί ότι σήμερα υπάρχει μπονζάι που ξεπερνά σε ηλικία τα 600 χρόνια.

«Για να αναπτυχθεί το φυτό χρειάζεται πολλή υπομονή αφού απαιτούνται περίπου 4-5 χρόνια. Αρχικά πρέπει να προσαρμοστεί στον χώρο όπου το έχεις τοποθετήσει και στη συνέχεια να υπάρχουν οι συνθήκες για να αναπτυχθεί. Η γλάστρα του πρέπει να είναι πάντοτε στο ένα τρίτο του ύψους του και ανάλογα αν είναι εσωτερικού ή εξωτερικού χώρου, πρέπει πάντα να προσέχει κανείς να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες. Να έχει αρκετό φως, δροσιά και υγρασία. Δεν πρέπει να ποτίζεται ανεξέλεγκτα, αλλά στην κατάλληλη δοσολογία. Τα μπονζάι εξωτερικού χώρου ποτίζονται τον χειμώνα μία φορά το πρωί, τα εσωτερικού χώρου μία- δύο φορές την εβδομάδα», σημειώνει.

Τα μυστικά
Κάθε… κηπουρός μπορεί να δώσει στο μπονζάι όποιο σχήμα επιθυμεί, αρκεί να ξέρει σε ποια σημεία πρέπει να το κλαδέψει για να ρυθμίσει το πώς θα αναπτυχθεί, αλλά και να δέσει με σύρμα τα κλαδιά του με τρόπο, ώστε να τα κατευθύνει όπως επιθυμεί. «Αρκεί να ξέρεις τα βασικά της κηπουρικής.

Από εκεί και πέρα χρειάζεται υπομονή και σωστή καθημερινή περιποίηση και σε μερικά χρόνια θα έχεις το φυτό όπως το επιθυμείς», επισημαίνει ο κ. Παπαδάκης.

Χρειάζεται φροντίδα, όχι χρήμα

ΠΟΛΥΣ ΚΟΣΜΟΣ δεν γνωρίζει πολλά για το μπονζάι και το αντιμετωπίζει με επιφύλαξη, πιστεύοντας πως είναι πάρα πολύ ακριβό. Ωστόσο, αυτό δεν ισχύει πάντα. «Δεν χρειάζεται να ξοδέψεις μια περιουσία για να το αγοράσεις. Αρκεί να έχεις το σωστό σχήμα στο μυαλό σου και με ένα ποσό 25-30 ευρώ μπορείς να αγοράσεις ένα μικρό φυτό και να το μετατρέψεις σε μπονζάι όπως θέλεις. Το πιο συνηθισμένο φυτό που αγοράζει κανείς είναι ο κέδρος. Βεβαίως, τα αυθεντικά, και ειδικά αυτά που έχουν ηλικία αρκετών δεκαετιών μπορεί να κοστίζουν χιλιάδες ευρώ, αλλά τις περισσότερες φορές ο ιδιοκτήτης τους δεν τα πουλά. Αν κάποιος ασχοληθεί μαζί του το θεωρεί κομμάτι της οικογενείας του και δύσκολα θέλει να το αποχωριστεί», συμπληρώνει ο κ. Παπαδάκης.