Δίκτυο

Με παιχνιδιάρικη διάθεση…

Ένα βράδυ Παρασκευής από αυτά που η άνοιξη τα κάνει να υπόσχονται πολλά, πήγα στο Rex να δω το πρόγραμμα της Ελευθερίας Αρβανιτάκη και της Δήμητρας Γαλάνη. Και ενώ έχω πει πολλές φορές ότι δεν αντέχω το στρίμωγμα στα ελάχιστα τετραγωνικά καρέκλας που αναλογούν στον καθένα μας (προκειμένου να… ξεστριμωχτεί για λίγη ώρα η ψυχή μας), όλο κάτι συμβαίνει και αθετώ τα μεγάλα λόγια περί κλισέ της νύχτας και καταναλωτικής διασκέδασης. Ένα ξέρω. Κλισέ, ξεκλισέ, το ντουέτο Γαλάνη- Αρβανιτάκη δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσει σώμα ακούνητο μέσα στο Rex.

Γιατί είναι και οι δύο σε μεγάλες φόρμες. Η Αρβανιτάκη πιο εξωστρεφής, πιο γελαστή, πιο επικοινωνιακή από ποτέ. Η Γαλάνη, όπως πάντα πληθωρική, σαρωτική. Μια σόου γούμαν με την παλιά έννοια του όρου (όταν το σόου έβγαινε από τη φωνή και την προσωπικότητα του τραγουδιστή). Το πρώτο μέρος του προγράμματος δεν είναι πρωτότυπο, αλλά γιατί να είναι; Το ρεπερτόριο και των δύο είναι τεράστιο, πολλά από τα τραγούδια επιτυχίες, οι στίχοι γνωστοί: «Ο έρωτας κι ο ουρανός», «Δυνατά, δυνατά», «Στις άκρες απ΄ τα μάτια σου», «Ζω», «Στερεότυπα», «Τράβα σκανδάλη» κ.ά. Χαίρεσαι να τις βλέπεις και να τις ακούς. Η «χημεία» τους έχει αποτέλεσμα. Το Rex φίσκα, ο κόσμος τις κοιτάζει στα μάτια, ψιθυρίζει στίχους, συμμετέχει. Στο δεύτερο μέρος, λαϊκά κομμάτια (Ζαμπέτας, Τσιτσάνης, Άκης Πάνου κ.λπ.) και μια διάθεση παιχνιδιάρικη με το κοινό: το μικρόφωνο σε όποιον από τους θαμώνες πιστεύει ότι τα καταφέρνει στο τραγούδι, οι στίχοι σε ένα μεγάλο πανό και η ορχήστρα να παίζει…


Αναζητείται παλιός φίλος

Φιλολογικό μνημόσυνο για την ηθοποιό Πίτσα Μπουρνόζου που χάθηκε στις 5 του περασμένου Ιανουαρίου, στα 62 της χρόνια, ετοιμάζει για τον Μάιο η αφοσιωμένη στη μνήμη της αδελφή της- η οποία, μάλιστα, ενσωμάτωσε στην Wikipedia του Διαδικτύου ένα πληρέστατο άρθρο για την Πίτσα Μπουρνόζου. Με αυτή την αφορμή επιθυμεί να επικοινωνήσει με τον κ. Γεώργιο Π. Καραλή που είχε βρεθεί κοντά στην Πίτσα Μπουρνόζου στα πρώτα της βήματα στο θέατρο, όταν έπαιξε την Αμάντα σε μία ερασιτεχνική παράσταση του «Γυάλινου κόσμου» του Τενεσί Ουίλιαμς στο ινστιτούτο αγγλικών ΙΑS με σκηνοθέτη τον, επίσης στα πρώτα του βήματα, Σταμάτη Φασουλή που έπαιζε και τον Τομ. Ο κ. Καραλής που έπαιζε τότε τον Τζιμ, όταν έμαθε το θάνατο της παλιάς του φίλης, μας έστειλε ένα φορτισμένο από συγκίνηση γράμμα που δημοσιεύτηκε στη στήλη «Φοίβη Αθηναίου», στις 26/1/2007. Αν διαβάσει τις γραμμές αυτές ας επικοινωνήσει με την κ. Λουκία Μπουρνόζου στο τηλ. 210-8048.526.


Χρυσός πυρήνας

Είναι και οι άνθρωποι που αγοράζουν ακόμη δίσκους. Που θέλουν να περιεργαστούν το εξώφυλλο, να δουν τους στίχους. Κατά τον Διονύση Σαββόπουλο οι άνθρωποι αυτοί είναι η «φυσική αριστοκρατία». Που πάνε κόντρα στο ρεύμα. Που αντιστέκονται. Γι΄ αυτούς, καλοδέχτηκε και τον χρυσό «Πυρήνα- Ζωντανή Ηχογράφηση» που του απένειμε η Lyra (του Ομίλου Γιαννίκου), με δεκαεννιά σαββοπουλικά τραγούδια που ηχογραφήθηκαν ζωντανά στο «Gazarte» (με τους Γιώτη Κιουρτσόγλου και Σταύρο Λάντσια).

Όταν κάτι αξίζει, ο κόσμος αγοράζει…