[ Πρόσωπα ] [ Πρόσωπα ] ΜΟΥΜΙΑ ΑΜΠΟΥ-ΤΖΑΜΑΛ Μια πρώτη νίκη

Το Εφετείο της Φιλαδέλφειας επικύρωσε την ενοχή του Μουμία Αμπού-Τζαμάλ για τον φόνο ενός λευκού αστυνομικού, το 1981 στη Φιλαδέλφεια, όμως ακύρωσε την καταδίκη του σε θάνατο για τυπικούς, δικονομικούς λόγους.

Συγκεκριμένα το Εφετείο έκρινε πως στη διάρκεια της δίκης, το 1982, δόθηκαν στους ενόρκους οδηγίες που τους έκαναν να πιστέψουν ότι έπρεπε να συμφωνήσουν ομόφωνα στα ελαφρυντικά που θα μπορούσαν να γλιτώσουν τον κατηγορούμενο από τη θανατική ποινή, ενώ στην πραγματικότητα δεν χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Ωστόσο ο Μουμία, την αναθεώρηση της δίκης του οποίου υποστηρίζει η Διεθνής Αμνηστία και πολλές διεθνείς προσωπικότητες, μπορεί να καταδικαστεί και πάλι σε θάνατο. Η απόφαση του Εφετείου σημαίνει πως η Εισαγγελία μπορεί να προσφύγει και πάλι ενώπιον ορκωτού δικαστηρίου για να πετύχει τη θανατική καταδίκη του, διαφορετικά η ποινή θα μετατραπεί αυτομάτως σε ισόβια. Οι δικηγόροι του, οι οποίοι επιδιώκουν μια νέα δίκη για τον διάσημο πελάτη τους, δήλωσαν πως θα ασκήσουν και πάλι έφεση, ώς το ομοσπονδιακό Ανώτατο Δικαστήριο, αν χρειαστεί. Σήμερα στη Νέα Υόρκη, οι υποστηρικτές του 54χρονου Μουμία πραγματοποιούν διαδήλωση υπέρ του. Ο Μουμία, ο οποίος έχει μείνει ήδη 26 χρόνια στη φυλακή, είναι θύμα του ρατσισμού της αστυνομίας και των δικαστών. Στη δίκη του, το 1982, υπήρχαν μόνο δύο μαύροι ένορκοι και όλοι οι υπόλοιποι ήταν λευκοί. Σύμφωνα μάλιστα με γραπτή κατάθεση που έδωσε το 2001 μια στενογράφος στη δίκη, ο πρόεδρος του δικαστηρίου Άλμπερτ Σάμπο είπε την ώρα που οι ένορκοι αποσύρονταν για να διαβουλευθούν: «Θα τους βοηθήσω να ψήσουν τον νέγρο στην ηλεκτρική καρέκλα». Επιπλέον, οι συνθήκες του φόνου για τον οποίο καταδικάστηκε παραμένουν συγκεχυμένες. Όπως έγινε γνωστό μετά τη δίκη και έπειτα από πολυετείς έρευνες, οι τρεις αυτόπτες μάρτυρες του φόνου έπεσαν σε σειρά αντιφάσεων που ουδέποτε επισημάνθηκαν στους ενόρκους. Ένας αστυνομικός διέψευσε ότι ο Μουμία ομολόγησε τον φόνο μετά τη σύλληψή του, όπως υποστηρίχθηκε στο δικαστήριο· και βαλλιστική έρευνα έδειξε πως οι σφαίρες που βρέθηκαν στον τόπο του εγκλήματος δεν προέρχονταν από το περίστροφο του Μουμία.

Μαύρος Πάνθηρας στην εφηβεία του, ραδιοφωνικός ρεπόρτερ και πρόεδρος της Ένωσης Μαύρων Δημοσιογράφων της Φιλαδέλφειας, ο Μουμία ήταν στην πόλη του «η φωνή αυτών που δεν έχουν φωνή» και βρισκόταν από το 1969 υπό την επιτήρηση του FΒΙ. Συμπλήρωνε το εισόδημά του δουλεύοντας τις νύκτες ως οδηγός ταξί και σε μια βάρδιά του φέρεται ότι σκότωσε τον αστυνομικό Ντάνιελ Φώκνερ. Στα 28 του καταδικάσθηκε σε θάνατο σε μια δίκη στην οποία, κατά τη Διεθνή Αμνηστία, «παραβιάστηκαν ακόμη και οι στοιχειώδεις προδιαγραφές της δίκαιης δίκης». Στα χρόνια που ακολούθησαν ενσαρκώθηκε στο πρόσωπό του η μάχη κατά της θανατικής ποινής και των ρατσιστικών στρεβλώσεων της αμερικανικής δικαιοσύνης.