Το πνεύμα το τόνου

Βαγγέλης Καζάν

Καλό ταξίδι φίλε, συνονόματε, συνάδελφε, συνοδοιπόρε στα χιονισμένα, δύσβατα κινηματογραφικά μονοπάτια του Αγγελοπουλικού «Θιάσου»! Καλό κατευόδιο θείε Αίγισθε, μισητέ και αγαπημένε! Δώσε πολλά χαιρετίσματα στον λατρεμένο πατέρα Αγαμέμνονα (Στράτο Παχή), στην απεχθή, εντός πλάνου και αγαπημένη φίλη στη ζωή, μητέρα Κλυταιμνήστρα (Αλίκη Γεωργούλη), στην άβουλη, ερωτιάρα, καλή μου αδελφή Χρυσόθεμι (Μαρία Βασιλείου), στους καρατερίστες φίλους μας (Νίνα Παπαζαφειροπούλου), (Γιάννη Φύριο (ακορντεονίστα).

Αποδεκατιστήκαμε Βαγγέλη! Πάει το «Μπουλούκι» μας!

Μείναμε εμείς κι εμείς, ο Ορέστης (Πέτρος Ζαρκάδης) εξαφανισμένος στις άκρες του κόσμου, στ΄ ορκίζομαι δεν τον έστειλα εγώ, ο Πυλάδης (Γρηγόρης Ευαγγελάτος) κι εγώ, η μόνη κι έρημη Ηλέκτρα να θρηνεί τους χαμένους, χωρίς ίχνος εκδίκησης πια, και βέβαια και ο δημιουργός «πατέρας» μας, Θόδωρος Αγγελόπουλος, που συνεχίζει να πλάθει ιστορικές κινηματογραφικές περσόνες. Ηθοποιοί! Πλάσματα της φαντασίας, φτιαγμένα από τα υλικά των ονείρων, περαστικά, φευγαλέα, αφήνουμε κάποια ελάχιστα αποτυπώματα της εφήμερης τέχνης μας για «μια αιωνιότητα και μια μέρα», κάποιες στιγμές, κάποιες μνήμες που έγραψαν ιστορία ή βυθίστηκαν στη λήθη.

Όπου κι αν είσαι, Βαγγέλη, όπου κι αν πας, μη μας ξεχνάς. Κάποια μέρα θα ξανασυναντηθούμε και θα ξανατραγουδήσουμε όλοι μαζί το περίφημο «Γιαξεμπόρε», καλώντας στην τελευταία παράσταση όλη την πολυπληθή Συντεχνία των ηθοποιών που πλανώνται στο αχανές των ουρανών.