«Τα ντοκιμαντέρ δίνουν φωνή στους αδύναμους»

Πραγματοποιούμε «περιπετειώδη ταξίδια σ΄ ένα τοπίο δύσκολα προσεγγίσιμο: το ανθρώπινο», δήλωσαν οι πολυβραβευμένοι Αμερικανοί ντοκιμαντερίστες Τζο Μπέρλιντζερ και Μπρους Σινόφσκι, τιμώμενοι από το 10ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης
Πάνω από 15 χρόνια είναι «ζευγάρι» και δημιουργούν μαζί τα περισσότερα ντοκιμαντέρ τα οποία έχουν γυρίσει όλο τον κόσμο- κάποια από αυτά παίζονται εδώ, στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Ο 48χρονος Τζο Μπέρλιντζερ παραδέχθηκε ότι «περνάμε πιο πολύ καιρό ο ένας με τον άλλον παρά με τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου» (παρόντες κι αυτοί στη συνέντευξη), ενώ ο 52χρονος Μπρους Σινόφσκι ομολόγησε ότι «αυτή η συνεργασία μας είναι μια σχέση ζωής, καθώς μας έχει μάθει να βλέπουμε με κοινή ματιά τον κόσμο και τα προβλήματά του».

Το αφιέρωμα στους δύο Αμερικανούς δημιουργούς περιλαμβάνει τα έργα «Φύλακας του αδελφού μου», «Χαμένος παράδεισος 1 και 2», «Φαιά ουσία»- για την ανατριχιαστική αποκάλυψη ενός χιτλερικού γιατρού που δολοφόνησε 700 παιδιά με πνευματική ή σωματική αναπηρία σ΄ ένα πρόγραμμα «ευθανασίας» και ζει ακόμα ελεύθερος«Μetallica», «Εικονοκλάστες: Σον Πεν, Τζον Κρακάουερ, Κουέντιν Ταραντίνο, Φιόνα Απλ». Ταινίες που έχουν προβληθεί σε πολλά κανάλια και σε κινηματογραφικές αίθουσες χωρών και στην Ελλάδα βρίσκονται σε διαπραγμάτευση για την προώθησή τους στην εμπορική αγορά…

ΙΝFΟ

Το 10ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης ολοκληρώνεται στις 16 Μαρτίου. Ίντερνετ: http:
//www.
filmfestival. gr/

Τι σημαίνει για εσάς ντοκιμαντέρ; Υπάρχει αντικειμενική προσέγγιση ενός γεγονότος;

Τζο Μπέρλιντζερ: Δεν μπορείς να συλλάβεις και να καταγράψεις με απόλυτο τρόπο την αλήθεια. Υπάρχει η υποκειμενική ματιά σου πάνω σε αυτήν, που καθορίζει από ποια πλευρά θα φωτίσεις το κάθε γεγονός.

Μπρους Σινόφσκι: Χωρίς να στρεβλώνουμε τα γεγονότα και χωρίς να εξαπατούμε τους θεατές, προσεγγίζουμε τα προβλήματα των ηρώων μας, που συνήθως είναι απλοί άνθρωποι που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, μέσα από μια ασυνείδητη αλήθεια περί αισθήματος του δικαίου.

Ζούμε σε εποχές παγκοσμιοποίησης,αλλά οι φτωχοί- και στη Δύση- αυξάνονταιαντί να μειώνονται.Πώς το κρίνετε εσείς;

Τζ. Μπ.: Ζούμε σε ταραγμένες εποχές και με πιάνει τρόμος για τον κόσμο στον οποίο θα ζήσουν αύριο τα παιδιά μας γιατί, τουλάχιστον στις ΗΠΑ, όλο και λιγότεροι άνθρωποι ενδιαφέρονται να δραστηριοποιηθούν για τα κοινά, ενώ διεθνώς αυτό που λέγεται παγκοσμιοποίηση είναι μια αυταπάτη, καθώς η ψαλίδα μεταξύ πλουσίων και φτωχών μεγαλώνει αντί να μικραίνει.

Μπ. Σ.: Στόχος μας μέσα από τις ταινίες μας είναι να βοηθήσουμε το κοινό να δει καλύτερα- πιο βαθιά και ουσιαστικά- τα προβλήματα. Δεν διδάσκουμε ούτε νουθετούμε. Απλώς, δίνουμε φωνή σε κάποιες φτωχές ομάδες ανθρώπων που δεν έχουν πρόσβαση στα κέντρα στα οποία παίρνονται οι αποφάσεις.

Μπορεί ο κινηματογράφος, και πολύ περισσότερο το ντοκιμαντέρ, να αλλάξει τα κακώς κείμενα της κοινωνίας, τα οποία θίγει;

Τζ. Μπ.: Τα ντοκιμαντέρ μπορούν να οδηγήσουν σε δημόσιο διάλογο, να αλλάξουν αντιλήψεις, να ευαισθητοποιήσουν συνειδήσεις.

Μπ. Σ.: Είναι πολύ ευχάριστο ότι την τελευταία δεκαετία το ντοκιμαντέρ σαν είδος γνωρίζει άνθηση σε όλο τον κόσμο. Αλλά, σίγουρα, δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο- κάποτε το πιστεύαμε. Μπορεί όμως να αλλάξει δεδομένα, άδικες αποφάσεις- όπως στην περίπτωση της απόφασης για εκτέλεση ενός ήρωα της ταινίας «Χαμένος παράδεισος», που δεκαπέντε χρόνια μετά την ταινία δεν έχει εφαρμοστεί.


Η ώρα των «κομμένων»

Σήμερα το μεσημέρι οι «κομμένοι» του Φεστιβάλ θα παραβρεθούν στην εκδήλωση στην οποία έχουν προσκληθεί από τον διευθυντή του Φεστιβάλ Δημήτρη Εϊπίδη και θα φανεί, φαντάζομαι, αν έχουν δίκιο ή όχι (οι ταινίες τους παίζονται στην αίθουσα «Μέγας Αλέξανδρος» ως ένα είδος «αντιφεστιβάλ»).

Τους 23.532 έφτασαν οι θεατές που παρακολούθησαν τις προβολές του 10ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ τις πρώτες έξι μέρες και, παρά το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας, υπήρξε αύξηση 5,62% από πέρυσι. Επίσης υπήρξε αύξηση στις πωλήσεις της κάρτας μέλους κατά 7,80%.