Κατακτά τη Νέα Υόρκη με τις «συνταγές της μαμάς»

«Ο πατέρας μου με συμβούλευε πάντα να διαλέξω όποιο επάγγελμα επιθυμώ. Ήμουν έτοιμος να σπουδάσω νομική αλλά με κέρδισε το εστιατόριο. Δεν ξέρω αν έχω καταφέρει να θεωρούμαι ένας από τους πιο διάσημους σεφ στη Νέα Υόρκη, αλλά είμαι υπερήφανος γιατί έφερα το ελληνικό φαγητό στο προσκήνιο», λέει στα «ΝΕΑ» ο ομογενής κ. Μιχάλης Ψιλάκης.

Σεφ και ιδιοκτήτης δύο ελληνικών εστιατορίων («Αnthos» και «Κefi») και ενός ιταλικού («Μia Donna») στο Μανχάταν ο Μιχάλης Ψιλάκης, παρά τη μετριοπάθειά του, είναι ο άνθρωπος που έκανε τα περισσότερα περιοδικά γεύσης να μιλούν για την ελληνική κουζίνα και τους Νεοϋορκέζους να τη λατρέψουν.

Ήταν μόλις 24 χρόνων όταν αγόρασε το πρώτο εστιατόριό του και σήμερα στα 38 του δηλώνει με μεγάλο ενθουσιασμό «κάθε μέρα που ξυπνάω ονειρεύομαι να

ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 24 ΕΤΩΝ

αγόρασε το πρώτο εστιατόριό του και σήμερα, στα 38 του, έχει άλλα δύο στο Μανχάταν

καταφέρω να ανοίξω και ένα ακόμη στην Ελλάδα!». Δεν παρακολούθησε ποτέ μαθήματα μαγειρικής και ούτε είχε σκεφτεί να γίνει σεφ. «Μια εφιαλτική στιγμή πριν από επτά χρόνια κατέληξε να γίνει ένα πραγματικό όνειρο. Ο Ιταλός σεφ που είχα προσλάβει στο πρώτο μου εστιατόριο ξαφνικά ένα βράδυ έφυγε με δύο ακόμη από την ομάδα για να ανοίξει το δικό του μαγαζί. Δεν είχα άλλη επιλογή, ανέλαβα την κουζίνα και εφάρμοσα απλά αυτά που είχα μάθει με τα χρόνια μεγαλώνοντας στην κουζίνα της μητέρας μου και της γιαγιάς μου. Αμέσως όμως κατάλαβα ότι ήμουν γεννημένος για αυτή τη δουλειά, ένιωθα όπως την πρώτη φορά που ερωτεύτηκα».

Το φαγητό είναι γι΄ αυτόν τέχνη και η μαγειρική ταλέντο και δεν έχει καμία εξήγηση για το πώς τα καταφέρνει τόσο καλά: «Συχνά με ρωτούν πώς ξέρω ότι τα πιάτα που δημιουργώ θα έχουν επιτυχία. Η απάντησή μου είναι ότι απλά το ξέρω, ακόμη και πριν το μυρίσω». Το μυστικό του είναι πολύ απλό, όπως δηλώνει, «είναι το έντονο πάθος μου γι΄ αυτό που κάνω». Αυτή η αγάπη για τις γεύσεις και τις μυρωδιές της ελληνικής κουζίνας άρχισε μέσα από τις κατσαρόλες της μητέρας του και τα μεγάλα οικογενειακά τραπέζια: «Σαν παιδί παραδοσιακής ελληνικής οικογένειας μεταναστών εδώ στην Αμερική έμαθα τη σημασία της φιλοξενίας, είχαμε πολύ συχνά συγγενείς και φίλους στο σπίτι και το επίκεντρο όλων αυτών των συγκεντρώσεων ήταν το φαγητό. Αργότερα κατάλαβα ότι το φαγητό είναι ένα δώρο, το οποίο μοίραζαν οι γυναίκες της οικογένειας σε όλους απλόχερα».

Αν και η πελατεία των μαγαζιών του αποτελείται από όλες τις εθνότητες που κατοικούν στο «Μεγάλο Μήλο», τη Νέα Υόρκη δηλαδή, οι θαμώνες τους είναι κυρίως μεσογειακής καταγωγής όπως παραδέχεται. Οι αυστηρότεροι κριτές του επισημαίνει πως είναι οι Έλληνες «που έχουν τη γαστρονομική παιδεία να κρίνουν πέρα από το αν έχει ωραία γεύση ή όχι». Συχνά, όπως λέει, το ύφος της μαγειρικής του «προκαλεί τους παραδοσιακούς Έλληνες, αλλά δεν θα έπρεπε, γιατί η βάση για να ξεκινήσω ήταν τα παραδοσιακά πιάτα που ήταν το έναυσμα για να μπορέσω να αποτυπώσω την ίδια την ουσία της ελληνικής κουζίνας και σε νέες και πιο δημιουργικές προτάσεις».


«Η ελληνική κουζίνα δεν είναι απλώς μόδα»

Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΨΙΛΑΚΗΣ Δηλώνει πως η ελληνική κουζίνα είναι κάτι πέρα από μόδα πλέον στη Νέα Υόρκη και διεκδικεί επάξια μια θέση ανάμεσα στις διάσημες στη γαστρονομία κουζίνες, όπως τη γαλλική και την ιταλική. Και συμπληρώνει: «Ο στόχος μου είναι να την κάνω τόσο αναγνωρίσιμη όσο η ιταλική. Δεν τα έχουμε καταφέρει ακόμη αλλά είναι απλά θέμα χρόνου». Πιστεύει ότι τα ελληνικά προϊόντα είναι μοναδικά και υπέροχα και ζητά από την Ελλάδα να εξάγει ό,τι καλύτερο έχει προς όλο τον κόσμο: «Είναι σίγουρο ότι θα μας ανταμείψουν αν το κάνουμε.

Αλήθεια, είμαι σίγουρος ότι θα λατρέψουν τα αγνά ελληνικά προϊόντα».


ΟΙ ΣΠΕΣΙΑΛΙΤΕ ΤΟΥ

Μουσακάς
ΕΝΑΣ ΚΥΛΙΝΔΡΙΚΟΣ πύργος από μελιτζάνες, πατάτα, γίδα τσιγαρισμένη σε μαύρη τρούφα, μακαρόνια και μπεσαμέλ που σερβίρεται με σαλάτα από πικραλίδες (πικρο-μάρουλα), τρούφα και κρεμμυδάκια τουρσί Ωμός μεζές
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΔΟΧΗ μιας γιαπωνέζικης λιχουδιάς του «sashimi». Ψάρι (πλευρονήκτης, το οποίο μοιάζει αρκετά με τη γλώσσα) με καπνιστή σκορδαλιά, σταφύλια, γιαούρτι και τραγανά τηγανητά αμπελόφυλλα