Στα θανάσιμα αμαρτήματα, η ρύπανση και το εμπόριο ναρκωτικών

ΕΠΤΑ ΘΑΝΑΣΙΜΑ αμαρτήματα που συνδέονται με την εποχή της παγκοσμιοποίησης προστίθενται στη λίστα του Βατικανού. «Προσβάλλετε τον Θεό όχι μόνο κλέβοντας, βλασφημώντας ή λαχταρώντας τη γυναίκα του πλησίον σας, αλλά και καταστρέφοντας το περιβάλλον, πραγματοποιώντας αμφιλεγόμενα επιστημονικά πειράματα ή επιτρέποντας γενετικούς χειρισμούς που οδηγούν στην αλλοίωση του DΝΑ ή στην καταστροφή εμβρύων», επισήμανε ο επίσκοπος Τζανφράνκο Τζιρότι, επικεφαλής του σώματος του Βατικανού που ασχολείται με την εξομολόγηση και τον σωφρονισμό, ανοίγοντας έτσι τον κατάλογο των επτά νέων θανάσιμων αμαρτημάτων. Ο κατάλογος συμπληρώνεται από τη χρήση ή το εμπόριο ναρκωτικών και την κοινωνική αδικία, που προκαλεί φτώχεια και «υπερβολική απόκτηση πλούτου από τους λίγους». Στον ίδιο κατάλογο όμως ανήκουν η άμβλωση- ένα αμάρτημα που έχει απασχολήσει και στο παρελθόν το Βατικανό- γιατί προσβάλλει την «αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα των γυναικών» και η παιδεραστία που έχει προσβάλει και το σώμα των κληρικών, εκθέτοντας έτσι «την ανθρώπινη αλλά και τη θεσμική ευθραυστότητα της Εκκλησίας».

Ο κατάλογος
Ο νέος κατάλογος είδε το φως της δημοσιότητας μέσω της εφημερίδας του Βατικανού «L΄ Οsservatore Romano». Αν και δεν είναι οριστικός, πολλοί πιστοί στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία δέχονται ως θανάσιμες τις αμαρτίες που ονομάτισε τον 6ο αιώνα ο Πάπας Γρηγόριος: πλεονεξία, πόθος, λαιμαργία, οκνηρία, οργή, φθόνος, εγωισμός. Η Εκκλησία διαχωρίζει τις αμαρτίες σε αφέσιμες ή λιγότερο σοβαρές και σε θανάσιμες που απειλούν την ψυχή με αιώνια καταδίκη, εκτός κι αν συγχωρεθούν πριν από τον θάνατο με εξομολόγηση και μετάνοια.

Όπως πάντως παραδέχτηκε ο Τζιρότι, όλο και λιγότεροι καθολικοί εξομολογούνται πλέον. Επικαλούμενος έρευνα του Πανεπιστημίου του Μιλάνου, ανέφερε πως ποσοστό που φτάνει στο 60% των πιστών έχει σταματήσει να εξομολογείται στην Ιταλία. Από την ίδια έρευνα έγινε γνωστό πως το 30% των Ιταλών πιστών πιστεύει ότι δεν υπάρχει ανάγκη μεσολάβησης του ιερωμένου ενώ το 20% δεν νιώθει άνετα να μιλά για τις αμαρτίες του σε άλλον.