Επιχείρηση «Βγείτε από την πρίζα»

Ήταν δύσκολο. Όμως το πήρα απόφαση. Αυτό το Σάββατο θα ήταν για μένα μια «πραγματική» αργία.
Έσβησα τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, άφησα το κινητό μου κλειστό και το παράτησα στην τσάντα της δουλειάς, έβαλα στο αθόρυβο ακόμη και το σταθερό τηλέφωνο. Επί 24 ώρες βγήκα από την πρίζα.

O λόγος αυτής της αλλαγής; Επιστρέφοντας αεροπορικώς στις ΗΠΑ από την Ευρώπη πριν από λίγους μήνες, πέρασα την πιστωτική κάρτα μου από τη σχισμή του τηλεφώνου στο κάθισμα του αεροπλάνου, έλεγξα τα e-mails μου και… έχασα το ένα από τα δύο τελευταία άσυλά μου. Στο σημείο που βρισκόμουν, το μόνο άλλο μέρος στο οποίο μπορούσα να δραπετεύω, ήταν ο ύπνος μου. Όμως είχα αποκτήσει τη συνήθεια να αφήνω έναν λάπτοπ δίπλα στο κρεβάτι μου ώστε να μπορώ να ελέγχω τα emails μου- το τελευταίο που έκανα κάθε βράδυ και το πρώτο κάθε πρωί. Ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.

Το όνομά μου είναι Μαρκ και είμαι εθισμένος στην τεχνολογία. Όμως μετά την εμπειρία μου στο αεροπλάνο, αποφάσισα να κάνω κάτι γι΄ αυτό. Έτσι άρχισαν για μένα τα «λαϊκά Σάββατα»- ένας όρος που βρήκα στα μπλογκ-, μια μέρα την εβδομάδα κατά την οποία είμαι ελεύθερος από οθόνες, ήχους κλήσης και μπιπ. Μία από αυτές τις παλιές, καλές ημέρες που ήταν αφιερωμένες, όχι μόνο στην ανάπαυση, αλλά και στην ανακούφιση από την καθημερινότητα.

Το όνομά μου είναι Άριελ και είμαι εντελώς εξαρτημένη από το Ίντερνετ. Στη φωτογραφία είμαι αυτή με τις ροζ κοτσίδες που στέλνει μήνυμα και ελέγχει τα e-mail της με το κινητό της αγνοώντας τους φίλους δίπλα της

(από το μπλογκ http: //electrolicious.
com/unplugged)

Η συνήθεια.
Όπως και πολλοί άλλοι, όμως, αναρωτιόμουν αν η αλλαγή των συνηθειών μου θα ήταν μόνο ευεργετική. Ανησυχούσα για συναδέλφους, φίλους, κόρες, γονείς και πάει λέγοντας που βασίζονταν σε μένα, για τους ανθρώπους που ήξεραν πως είτε ήμουν σπίτι είτε κάπου μακριά θα τους απαντούσα, αν όχι την ίδια στιγμή, τότε σίγουρα πριν τελειώσει η μέρα. Κι αν συνέβαινε κάτι σημαντικό, κάτι που δεν θα μπορούσε να περιμένει 24 ώρες; Ή μήπως ήμουν απλώς ένας απ΄ αυτούς τους Αμερικανούς που έχουν αναπτύξει το τελευταίο από τα αμερικανικά προβλήματα, τη διαταραχή εθισμού στο Ίντερνετ;

Στο πρώτο Σαββατοκύριακό μου, το περασμένο φθινόπωρο, τα έκλεισα όλα από το βράδυ της Παρασκευής και πήγα στο κρεβάτι να διαβάσω. Ξύπνησα νευρικός, ψάχνοντας για το λάπτοπ μου. Καθώς αυτό ήταν απαγορευμένο, στράφηκα προς το τηλέφωνο. Όχι, ούτε αυτό. Να στείλω ένα SΜS; Όχι. Γρήγορα συνειδητοποίησα ότι αισθανόμουν όπως όταν κόβεται το ρεύμα και μόλις διαπίστωνα πως μια συσκευή δεν λειτουργεί, πήγαινα αμέσως στην επόμενη. Ήμουν νευρικός, σπασμωδικός. Όμως τα κατάφερα. Διάβασα ολόκληρη την εφημερίδα χωρίς να κάνω ούτε ένα «κλικ».

Βόλτες και διάβασμα. Προσπάθησα να μην κάνω τίποτε, πράγμα που οδήγησε σ΄ ένα μακρύ περίπατο χωρίς ΜΡ3, έναν υπνάκο και λίγο ακόμη διάβασμα. Ήπια πράσινο τσάι (η καφεΐνη δεν βοηθούσε) και κάθησα να κοιτάζω από το παράθυρο. Προσπάθησα να πείσω τον εαυτό μου να μη νοιάζεται για το τι συσσωρεύεται στον προσωπικό κυβερνοχώρο μου και να μη σκέπτομαι πόση δουλειά θα είχα το επόμενο πρωί. Μαγείρεψα και μετά πήγα στο κρεβάτι και διάβασα κι άλλο. Και σταδιακά, εκείνο το Σαββατοκύριακο και τα δύο επόμενα- ένα από τα οποία επεκτάθηκε από το βράδυ της Παρασκευής ώς το πρωί της Δευτέρας, σαν τον παλιό καλό καιρό- προσαρμόστηκα. Όπως επισήμανε η Αντρέα Μπάουερ, εκπαιδεύτρια στελεχών επιχειρήσεων στο Σαν Κάρλος της Καλιφόρνιας, μπορεί να ακούγεται παράξενο, αλλά θέλει δουλειά για να σταματήσεις να δουλεύεις.


Κίνημα της αποσύνδεσης

● ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ στον κόσμο αισθάνονται την ανάγκη να «κλείσουν τον διακόπτη», να προσπαθήσουν να επανασυνδεθούν με τους ανθρώπους πραγματικά μάλλον και όχι εικονικά, να αποστασιοποιηθούν από το μάρκετινγκ και από το μεγάλο βάρος που δημιουργεί το να βρίσκεσαι συνεχώς σε επαφή ● ΣΤΟ ΜΠΛΟΓΚ http://electrolicious.

com/unplugged, η Άριελ Μίντοου Στόλινγκς καυχάται ότι κλείνει την οθόνη μια μέρα την εβδομάδα στο πλαίσιο ενός πειράματος που έχει ονομάσει «52 νύχτες αποσυνδεδεμένη» ● Ο ΝΕΪΘΑΝ ΖΕΛΝΤΙΣ, προϊστάμενος μηχανικός στην Ιntel (εκεί οι εργαζόμενοι διαβάζουν ή στέλνουν 3 εκατ. e-mail καθημερινά) διεξάγει δύο πειράματα: ένα όπου οι εργαζόμενοι περνούν ένα πρωινό την εβδομάδα στη δουλειά χωρίς σύνδεση στο Ίντερνετ και ένα άλλο όπου οι εργαζόμενοι μειώνουν συνειδητά την παραγωγή τους σε e-mail.

● ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ, το Τoday Show του ΝΒC έκανε ένα πείραμα. Ζήτησε από έναν αρχισυντάκτη του περιοδικού «Forbes», τον Ντένις Νιλ, να ζήσει για μια εβδομάδα χωρίς τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, το κινητό και το ΒlackΒerry του. Πριν καν συμπληρωθεί το δεύτερο 24ωρο «απεξάρτησης», ο Νιλ είχε ξεσπάσει σε κλάματα! Δείτε το σχετικό βιντεάκι στο: http:

//www.youtube.com/watch?v=vmΕΕrhy7ΑΙc