Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Αυτό θα πει δώρο

Αγαπητή Φοίβη, Σας επισυνάπτω ένα απόσπασμα από εσωτερικό έντυπο που κυκλοφορεί σε τμήμα της επιχείρησης στην οποία εργάζομαι, όπου ο γράφων προσφέρει μια συνταγή για εκείνες τις γυναίκες που αντιμετωπίζουν το δίλημμα «καριέρα ή οικογένεια».

«… Υπάρχει μια κατηγορία γυναικών που αποφασίζουν να βάλουν πάνω απ΄ όλα την προσωπική τους καριέρα και σε δεύτερη προτεραιότητα την προσωπική τους ζωή και τη μητρότητα και απολαμβάνουν τα πλεονεκτήματα που τους χαρίζει η καριέρα τους μπροστά σε υπολογιστές, γεύματα εργασίας, meetings και αεροδρόμια. Η πλειονότητα των γυναικών δεν έχουν καταλήξει ακόμα και συνεχίζουν να αμφιταλαντεύονται ανάμεσα στην καριέρα και την οικογένεια και να μοιράζονται στα δύο μετακινώντας το κέντρο βάρους πότε στη μία και πότε στην άλλη πλευρά. Και, τέλος, υπάρχει μια τρίτη κατηγορία γυναικών που κατορθώνουν να συνδυάσουν διπλό και τριπλό ρόλο, της γυναίκας-στελέχους με αυτόν της γυναίκας-συζύγου και μητέρας. Πώς άραγε το καταφέρνουν; Υπάρχουν κάποιες απλές παραδοχές που, αν μια γυναίκα τις ακολουθήσει, ίσως τελικά να καταφέρει να βγει από το δίλημμα “καριέρα ή οικογένεια” και να είναι επιτυχημένη και στα δύο. Ας τις δούμε:

● Μην παρασύρεστε από το στερεότυπο επαγγελματική εξέλιξη = αποτυχημένη μητέρα. ● Αδιαφορήστε για τη λίγη σκόνη που υπάρχει στο σπίτι. ● Εκπαιδεύετε τα παιδιά να μη νιώθουν μίζερα γιατί η μαμά λείπει από το σπίτι. ● Γίνετε συνδρομητές του πιο κοντινού παραδοσιακού εστιατορίου. ● Οργανώστε τις υποχρεώσεις του σπιτιού όπως το αρχείο ενός υπολογιστή.

Αν σε όλα αυτά προσθέσει κανείς την αποφασιστικότητα, τη φιλοδοξία και το πείσμα που συνήθως διακρίνει αυτή την τρίτη κατηγορία γυναικών, τότε μάλλον έχει μια καλή συνταγή επιτυχίας. Ούτως ή άλλως ο συνδυασμός σπίτι-σύζυγος-παιδιά-δουλειά-καριέρα είναι μια πραγματικά δύσκολη υπόθεση και απαιτεί την απόλυτη αφοσίωση των γυναικών στον στόχο».

Δεν σχολιάζω τίποτα. Τα συμπεράσματα δικά σας! Ευχαριστώ πολύ Γεώργιος Ριζόγλου τ. Εμμ.

Άγ. Σύλλας, Ηράκλειο Κρήτης Τι να σχολιάσετε, αγαπητέ Γεώργιε; Πρόκειται για μνημείο φαλλοκρατισμού, υπεροψίας και εργασιακών πιέσεων απέναντι στις γυναίκες εργαζόμενες, ώστε να γίνουν και αυτές το ίδιο «παραγωγικές» με τους άνδρες χωρίς να αφήσουν τις δουλειές του σπιτιού! Βρήκε τη λύση καθώς φαίνεται, ο συντάκτης του μανιφέστου, πώς να μεγαλώνουν τα παιδιά χωρίς να μειώνει κανείς από τους γονείς την αφοσίωσή του στην εργασία: η λύση, λοιπόν, είναι η μεν γυναίκα να κάνει υπερπροσπάθεια (για τον άνδρα δεν συζητιέται), το δε παιδί να μη… μιζερεύει όταν λείπει η μαμά. Πρέπει να διδάσκεται στα πανεπιστήμια το κείμενο αυτό. Α, και να μοιραστεί σε κάθε σπίτι με αφορμή τη γιορτή της γυναίκας, σε τρεις ημέρες από σήμερα. Υπάρχει καλύτερο δώρο;


Θεάρεστο έργο

Δεν μπορεί κανείς παρά να χειροκροτήσει την πρόθεση του νέου Αρχιεπισκόπου να αφήσει κατά μέρος τα σχέδια για Συνοδικό Μέγαρο και να δώσει χρήματα της Εκκλησίας για τη δημιουργία κέντρων αποτοξίνωσης. Ανεξάρτητα από το αν κάποιοι θα πουν ότι οι τοξικομανείς είναι και πιθανή «πελατεία» για την Εκκλησία- οι άνθρωποι ψάχνουν κάπου να πιαστούν- το θέμα είναι ότι το πρώτο που χρειάζονται είναι να σωθούν. Η φυσική τους σωτηρία πρέπει να είναι το πρώτο μέλημά μας και, αν θελήσουν μετά να σώσουν και την ψυχή τους με τη θρησκευτική έννοια του όρου, γιατί όχι; Άλλωστε, είναι βέβαιο ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος- που πιστώνεται με ανάλογο κοινωνικό έργο ως Μητροπολίτης- δεν φαίνεται να έχει δεύτερες σκέψεις. Δείχνει άνθρωπος τον οποίο μπορεί κανείς να εμπιστευθεί. Και να του εμπιστευθεί και ρόλους- όπως στο μεγάλο πρόβλημα των ναρκωτικών- εκεί που το κράτος, όπως φαίνεται, δεν επαρκεί. Αυτό ναι, είναι θεάρεστο έργο!


Πρόστιμα και ισονομία

Όταν σε δύο πολίτες επιβάλλεται για το ίδιο αδίκημα χρηματικό πρόστιμο ή εγγύηση και ο ένας έχει τη δυνατότητα να πληρώσει ενώ ο άλλος δεν έχει τη δυνατότητα αυτή και φυλακίζεται, αυτοί οι δύο πολίτες είναι ίσοι απέναντι στον νόμο; Για τη Δημοκρατία που κτίζουμε, επιτρέπεται να φυλακίζονται στις ημέρες μας πολίτες με μοναδικό κριτήριο, τελικά, την οικονομική τους δυνατότητα; Γιατί αυτός που δεν έχει τη δυνατότητα να πληρώσει εγγύηση ή πρόστιμο χρήζει σωφρονισμού; Η μεγαλύτερη ανισότητα μεταξύ των πολιτών δημιουργείται- κατά την άποψή μου- από αυτή τη φιλοσοφία του νόμου που αντιμετωπίζει τους πολίτες σαν να έχουν όλοι το ίδιο εισόδημα. Ποια είναι η άποψή σας και γιατί πιστεύετε πως αδρανεί ο πολιτικός και δημοσιογραφικός κόσμος με αυτή την αντισυνταγματική λειτουργία των δικαστηρίων;

Ευχαριστώ για τον χρόνο σας Γιώργης Μουρούτσος Χωρίς να είμαστε ειδικοί, θεωρούμε ότι επί της αρχής έχετε απόλυτο δίκιο. Νομίζω πως το γνωρίζουν και οι δικαστές αυτό, αλλά σκεφτείτε ότι η ποινή είναι κατ΄ αρχήν ποινή φυλάκισης που εξαγοράζεται, γιατί αυτό το μέτρο είχαν κάποτε οι νομοθέτες επινοήσει για την αποσυμφόρηση των φυλακών από καταδικασθέντες που δεν χρειάζονται ακριβώς σωφρονισμό- άλλο το θέμα αν «σωφρονίζεται» κανείς στις φυλακές, ούτως ή άλλως. Είναι όμως σωστό ότι αυτό είναι νομοθετική πρόβλεψη από την οπτική μιας εξουσίας που, σε παλιότερες εποχές, δεν είχε ποτέ το βλέμμα στραμμένο στους πραγματικά φτωχούς. Και, όπως φαίνεται, η στρέβλωση αυτή συνεχίζεται με όχημα μια μάλλον ύποπτη αδιαφορία.