Φαινόμενα

Πάμε Γιουροβίζιον ή Γιουροντίσνεϊ

Ναι! Ναι! Θα στείλουμε στη Γιουροβίζιον τη Μίνι Μάους ντυμένη Παπαρίζου. Τέλειο! Ευφυές!

Τώρα αν το «πακέτο» Καλομοίρα με τη φωνούλα που θυμίζει παιδική χορωδία, με την παιδική φιγούρα που μιμείται τη γυναικεία ντυμένη τα σέξι σουσούμια του παπαρίζειου βραβείου είναι για τον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον ή για ατραξιόν της Γιουροντίσνεϊ, είναι άλλο θέμα. Πάντως, η εμφάνιση της τρισχαριτωμένης νεαρής εκπληρώνει ταυτοχρόνως δύο μεγάλα ιδανικά τού εν λόγω διαγωνισμού, το καρτουνίστικο σέξι και τις πασιφανείς αντιγραφές μελωδίας και κίνησης.

Ανάμεσα στον Μαρτάκη, ντυμένο μικρός χιονούλης, και τη Χρύσπα που θύμιζε σόου σε νυχτερινή πίστα, η εμφάνιση της Καλομοίρας υπήρξε πληρέστερη και απέδωσε θαυμάσια το «κλασικό» πλέον γιουροβιζιονικό μας κόνσεπτ. Η αλήθεια είναι πως στέλνουμε στη Γιουροβίζιον το ίδιο ακριβώς μοντέλο τα τελευταία τέσσερα χρόνια (με μικρό και αδιάφορο διάλειμμα τη συμμετοχή της «απόλυτης»), εναλλάσσοντας απλώς στη σκηνή το φύλο του αοιδού: αγόρι (Sakis)- κορίτσι (Παπαρίζου)- αγόρι (Σαρμπέλ)- κορίτσι (Καλομοίρα). Το τραγούδι συρραφή διάφορων ξεσηκωτικών θεμάτων από πασίγνωστα ποπ τραγούδια, ο ερμηνευτής χορεύει (μέχρι λαχανιάσματος) και τον πλαισιώνει μπαλέτο αποτελούμενο από χορευτές του αντίθετου φύλου, με τους οποίους προσποιείται το παιχνίδι του σέξι. Ωστόσο οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι το Καλομοιράκι είναι η προσωποποίηση της Γιουροβίζιον: μακιγιαρισμένη αφέλεια, λιγωτική γλύκα και παιδιάστικη φιγούρα που μιμείται τη γυναικεία, ενώ η ανάδειξή της από τραγουδιστικό ριάλιτι συμπληρώνει το «πακέτο» ενός σύγχρονου τάλεντ προς κατανάλωση, τουλάχιστον εσωτερική, γιατί απομένει να διαπιστώσουμε αν οι γιουροβιζιονιστές συγκινούνται από την ελληνική ομογένεια και τη ζαχαρένια χαριτωμενιά μιας νεαρής, η οποία μοιάζει στη σκηνή σαν νά ΄βαλε τα τακούνια της μαμάς. Όσο για το σόου της ΕΡΤ, έχει την πείρα, της λείπει πάντα η φαντασία. Από την κριτική επιτροπή αρχίζοντας, η οποία συντίθεται πάντα «εκ των ενόντων», ανεξαρτήτως της μουσικής εμπειρίας και των γνώσεων αυτών που ψηφίζουν, με εξαίρεση και άλλοθί της πάντα τον Μίμη Πλέσσα. Στο ίδιο πνεύμα και η ανάθεση της παρουσίασης στις αφές Μαγγίρα (μασκότ πλέον των ΕΡΤικών διαγωνισμών, αφού είχαν αναλάβει και το Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης, εμφανίζοντας ήδη από τότε την αδυναμία να συνδεθούν με την ατμόσφαιρα του διαγωνισμού που παρουσιάζουν). Αυτό που τους λείπει δεν είναι η άνεση, αλλά η έμπνευση. Γράφοντας οι ίδιες τα κείμενά τους, ουδόλως βοήθησαν τους εαυτούς τους, παρουσιάζοντας αντιγραφές από τετριμμένα επιθεωρησιακά νούμερα για τη Γιουροβίζιον. Χιούμορ κοινότοπο και παλιωμένο με πινελιές αμερικανικού κιτς στο ενδυματολογικό σκέλος.

Σε αυτό επικεντρώθηκαν και για τη γιουροβιζιονική τους σάτιρα, κάτι όμως που έχουν κάνει και όλοι οι προηγούμενοι παρουσιαστές της βραδιάς.

Ξαναείδαμε πάλι τις γιουροβιζιονικές καρναβαλίστικες φορεσιές όλων των εποχών, που όλα τα ανάλογα σόου έχουν αναδείξει (με κορυφαίο και πρωτότυπο τότε, των Καπουτζίδη- Μακρυπούλια).

Σχεδόν 1,9 εκατ. τηλεθεατές είδαν από την ΕΡΤ προχθές το βράδυ τη διαδικασία επιλογής του τραγουδιού που θα μας εκπροσωπήσει στον 53ο διαγωνισμό τραγουδιού της Γιουροβίζιον

Το μόνο ενδιαφέρον ήταν η σκέψη να στηριχθούν οι Έλληνες σχεδιαστές, γιατί Γιουροβίζιον εκτός των άλλων σημαίνει και στήριξη των επιμέρους αγορών της σοουμπίζνες, μέρος των οποίων αποτελεί και η παραγωγή των ντόπιων μόδιστρων. Τα κοστούμια των αφών Μαγγίρα άλλωστε είχαν την υπογραφή του Βασίλειου (Κωστέτσου), ο οποίος θύμωσε γιατί, λέει, δεν έγινε «σωστή αναφορά στα ρούχα του». Και έκανε μούτρα. Και αυτός κοινότοπος. Επανέλαβε τον περσινό εαυτό του. Τά ΄χουμε καταφέρει να μεταφερθεί ο γιουροβιζιονικός ετήσιος καβγάς από τα τραγούδια στα μοδιστράδικα. Κάτι είναι κι αυτό.


Έλαμψε η απουσία χειροκροτημάτων

Η πιο εντυπωσιακή στιγμή της βραδιάς ήταν η συμμετοχή του Αζερμπαϊτζάν με τις έξοχες φωνές σε ένα κομμάτι με ροκ επιρροές και ενδυματολογική πρωτοτυπία. Εξίσου καλή και η συμμετοχή της Ρουμανίας με ξεχωριστή την αντρική ερμηνεία από τραγουδιστή της όπερας.

Παγωμένη η αίθουσα, δεν χειροκρότησε καμιά από τις δύο (ήταν απασχολημένη να ψηφίζει στο κινητό), επιδεικνύοντας ανεπίτρεπτη αγένεια. Σιγά μη δώσουμε σημασία στις υπόλοιπες συμμετοχές. Μετά μπορούμε να γκρινιάζουμε που δεν μας ψηφίζουν και αυτό σόου είναι. Ο φακός έκανε συχνά κοντινά πλάνα στα τραπέζια, όπου οι τηλεκουτσομπόλες σε διασταυρώσεις καναλιών και εκπομπών αλίευαν υλικό για την επομένη. Άλλωστε αυτό αποτελεί το μεγάλο γιουροβιζιονικό εγχώριο σόου με τους πανελίστες να ουρλιάζουν για το αν ορθώς επιλέχτηκε η Καλομοίρα ή αν έπρεπε να βγει ο Μαρτάκης.