[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Αντώνης Καρακούσης

(ο αρθρογράφος, για την κεντροδεξιά «πανστρατιά» που συγκροτήθηκε για τις εκλογές του 2004)

Θα ήταν τέλη του 2001, ίσως και αρχές του 2002, όταν άρχισε να συνειδητοποιείται στους κύκλους της πολιτικής ότι ο Κώστας Σημίτης και το ιδεολόγημα του εκσυγχρονισμού μπορούν να ηττηθούν. Τότε ακριβώς τα κέντρα ισχύος της Κεντροδεξιάς εκήρυξαν πανστρατιά. Συγκεντρώθηκαν οι δυνάμεις- κομματικές, φίλιες, καιροσκοπικές και άλλες, ένας αχταρμάς, που απέδωσε σώμα ανομοιογενές μεν, αλλά φανατικό και επιθετικό μαζί-, εντοπίστηκαν οι κρίσιμες περιοχές και οργανώθηκαν πάραυτα δίκτυα συνδεδεμένα και απολύτως παρεμβατικά στη ζώνη της πολιτικής, της επικοινωνίας, της Δικαιοσύνης, των Σωμάτων Ασφαλείας και της Εκκλησίας ακόμη. Ενετάχθησαν πολλοί σε εκείνα τα δίκτυα της πολιτικής και της παραπολιτικής. Στελέχη, κομματάρχες, φερέλπιδες νεαροί με καλές σπουδές και φλόγα στα μάτια υπέρ της φιλελεύθερης επιλογής, πολλοί δημοσιογράφοι, άλλοι πικραμένοι, άλλοι παραμελημένοι και άλλοι απλώς του σχοινιού και του παλουκιού, βρέθηκαν στις τάξεις της στρατιάς των ατάκτων, που ορκιζόταν στην «απαλλαγή» και ήθελε να τελειώσει το «καθεστώς». Σύνθημά τους «όλα στο φως», να λάμψει η αλήθεια, να καταδικασθούν οι διεφθαρμένοι. Επιστρατεύθηκαν σε εκείνα τα δίκτυα συνταξιούχοι δικαστές, «χτίστηκαν» λασποφυλλάδες, ακόμη και εταιρείες δημοσκοπήσεων συνδέθηκαν και υπηρέτησαν, ηθελημένα ή αθέλητα, τον μέγα σκοπό. Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ ένιωθαν από τότε την τερατογένεση, γνώριζαν τις παρασυναγωγές και τις εξ αυτών συντονισμένες παρεμβάσεις σε έντυπα, ΜΜΕ, στη Δικαιοσύνη την ίδια ακόμη.

(«Το Βήμα»)