Η μεγάλη αγάπη της Άννας Φρανκ

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ του Πέτερ Σιφ, του 13χρονου αγοριού που η Άννα Φρανκ περιγράφει στο ημερολόγιό της ως τη «μεγάλη αγάπη» της, θα εκτίθεται στο εξής στο μουσείο του Άμστερνταμ, καθώς ένας παλιός συμμαθητής του αναγνώρισε το πρόσωπό του από τις περιγραφές της. Η Άννα Φρανκ ήταν 11 χρόνων όταν γνώρισε τον Πέτερ Σιφ. Ήταν καλοκαίρι του 1940 και ο Πέτερ την περίμενε μια μέρα έξω από την τάξη για να την καλέσει στο σπίτι του. Η τελευταία τους συνάντηση ήταν τον Ιούλιο του 1942.

«Μας βλέπω ακόμη να περπατάμε χέρι χέρι στον δρόμο», έγραφε η Άννα στο ημερολόγιό της, όταν πλέον είχε διαφύγει με την οικογένειά της από τη Γερμανία για να κρυφτεί σε μια σοφίτα στο Άμστερνταμ.

Η Άννα Φρανκ κατάφερε να μείνει κρυμμένη για δύο χρόνια. Όταν ανακαλύφθηκε από τους ναζί μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν Μπέλσεν, όπου έχασε τη ζωή της το 1945. Ο Πέτερ Σιφ θανατώθηκε στο στρατόπεδο του Άουσβιτς. Ο Έρνστ Μικαέλις κατάλαβε ότι το αγόρι «με τα σκούρα μαλλιά, τα όμορφα καφέ μάτια και τα ροδοκόκκινα μάγουλα» ήταν ο παιδικός του φίλος, όταν διάβασε το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ για δεύτερη φορά. Τη φωτογραφία τού την είχε δώσει ως ενθύμιο ο Πέτερ και ο 81χρονος Μικαέλις ταξίδεψε ο ίδιος από τη Βρετανία στην Ολλανδία για να παραδώσει τη φωτογραφία στο μουσείο.