[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Η κατακραυγή των μαθητών

O Ιάσονας, μαθητής της Γ΄ Λυκείου που ακολουθεί τη Θετική Κατεύθυνση, εθεωρείτο από την (αδιάφορη)

φιλόλογο στο (θεωρούμενο καλό) σχολείο του ότι έγραφε εκθέσεις «χάααλια!», όπως έλεγε χαρακτηριστικά στη μητέρα του όποτε την επισκεπτόταν. Εκείνη απογοητευμένη, τον έστειλε στο φροντιστήριο (της συνοικίας, παρακαλώ), όπου μια χαρισματική καθηγήτρια έκανε το (ανατριχιαστικό για το παιδί) μάθημα της Έκθεσης «πανηγύρι». Ο Ιάσονας έγραψε εφέτος μία από τις δέκα καλύτερες εκθέσεις στον πανελλήνιο ρητορικό διαγωνισμό!

Η ρήση της σοφής παιδιάτρου μας, ότι για την κακή σχολική απόδοση των μαθητών φταίνε πάντα οι δάσκαλοι και οι καθηγητές, επιβεβαιώθηκε ακόμα μία φορά. Αυτοί που δεν μπαίνουν στον κόπο να ανασύρουν από το παιδί τις ικανότητές του και να τις αξιοποιήσουν. Που- εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων- δεν ξενυχτάνε το προηγούμενο βράδυ για να διαβάσουν (ναι, να διαβάσουν!) και να βασανιστούν για το πώς θα κάνουν ελκυστική την παράδοση της επόμενης ημέρας. Που ασχολούνται με τους λίγους καλούς μαθητές της τάξης για να «ξεπετάξουν» εύκολα το μάθημα και μετά ρίχνουν τις ευθύνες στα παιδιά- και στους γονείς…

Διαβάζω το άρθρο του αγαπημένου μου καθηγητή Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο και τέως πρύτανη κ. Γεώργιου Μπαμπινιώτη, προέδρου της Επιτροπής του προγράμματος «Βουλή των Εφήβων», στο «Βήμα της Κυριακής»: Διαπιστώθηκε- γράφει τις εντυπώσεις του από τη ζωντανή επαφή του με τους «έφηβους βουλευτές» από όλη την Ελλάδα- μια βαθιά πικρία, που γινόταν συχνά καταγγελία, των μαθητών εις βάρος των καθηγητών τους. Τους καταλογίζουν αδιαφορία, μειωμένο επαγγελματισμό και ανεπαρκή κατάρτιση (συγκρίνοντάς τους συχνά με τους φροντιστές τους!). Αυτή η εκτεταμένη κραυγή και κατακραυγή των μαθητών για τους δασκάλους τους πρέπει να μας προβληματίσει ως κοινωνία- τονίζει ο κ. Μπαμπινιώτης- όσο και αν είναι άδικη ως υπεργενίκευση.

Και προσθέτει: «Η γεύση που μένει από τους λόγουςκαι τα ιδιωτικά λόγια- των μαθητών είναι μια απώθηση για το σχολείο, εξαιτίας κυρίως του ισχύοντος εκπαιδευτικού συστήματος και μιας αίσθησης υπερβολικού φόρτου, άγχους και κόπωσης». Εν τω μεταξύ, υπουργείο Παιδείας και καθηγητές σφυρίζουν αδιάφορα…