Ο μεγάλος πόλεμος των γενεών

Η μάχη Ομπάμα- Κλίντον συνεχίζεται με ένταση, αλλά στο στρατόπεδο των Ρεπουμπλικανών το τοπίο έχει ξεκαθαρίσει: ο Τζον ΜακΚέιν έχει σχεδόν εξασφαλίσει το χρίσμα. Πώς θα είναι η προεκλογική εκστρατεία στην περίπτωση που κερδίσει το χρίσμα των Δημοκρατικών ο Μπάρακ Ομπάμα; Οι δύο άνδρες διαφωνούν σε πολλά, ανήκουν σε εντελώς διαφορετικές γενιές και πριν από 2 χρόνια είχαν μια έντονη αντιπαράθεση.

Η διαφορά ηλικίας μεταξύ του 46χρονου Ομπάμα και του 71χρονου ΜακΚέιν θα είναι η μεγαλύτερη στην ιστορία των προεδρικών εκλογών. Μέχρι σήμερα το ρεκόρ κατέχει η εκλογική αναμέτρηση του 1996: ο Μπομπ Ντόουλ ήταν 23 χρόνια μεγαλύτερος από τον Μπιλ Κλίντον. Πριν ακόμα γεννηθεί ο Ομπάμα, ο ΜακΚέιν προκαλούσε σοκ στους συναδέλφους του στο ναυτικό φέρνοντας μια στριπτιζέζ ονόματι «Φήμη της Φλόριντα» στη Λέσχη Αξιωματικών.

Οι δύο άνδρες, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο υποψήφιο Δημοκρατικό ή Ρεπουμπλικανό, έχουν μεγάλη απήχηση στους ανεξάρτητους ψηφοφόρους ακόμα και όταν οι απόψεις τους σε βασικά ζητήματα απέχουν παρασάγγας. Από τις 10 πανεθνικές δημοσκοπήσεις που έχουν γίνει τις τελευταίες δύο εβδομάδες μεταξύ ΜακΚέιν και Ομπάμα, ο μαύρος γερουσιαστής φαίνεται να προηγείται του βετεράνου του Βιετνάμ στις 9. Κάποιες από αυτές μάλιστα, τον φέρνουν να βρίσκεται μπροστά ακόμα και 7 μονάδες. Ο μέσος όρος των 10 αυτών δημοσκοπήσεων δίνει στον Μπάρακ Ομπάμα 47,6% και στον Τζον ΜακΚέιν 43,5%.

Σε θέματα όπως το Ιράκ, οι φόροι, η υγειονομική περίθαλψη και το Ανώτατο Δικαστήριο οι δύο πολιτικοί έχουν πολύ διαφορετικές προσεγγίσεις. Ο ΜακΚέιν θα ήθελε να βάλει στο επίκεντρο της προεκλογικής εκστρατείας το θέμα της εθνικής ασφάλειας και της τρομοκρατίας, ενώ ο Ομπάμα την οικονομική ανασφάλεια και εσωτερικά ζητήματα.

Πρόσωπο με πρόσωπο. «Μια προεκλογική εκστρατεία μεταξύ αυτών των δύο πολιτικών θα ήταν πολύ ενδιαφέρουσα», σχολιάζει ο Τομ Μαν πολιτικός επιστήμονας στο Ινστιτούτο Μπρούκινγκς της Ουάσιγκτον. «Θα βρεθούν αντιμέτωπες η αλλαγή απέναντι στην εμπειρία και η τόλμη της ελπίδας απέναντι στις πατρογονικές αρχές».

Οι δύο πολιτικοί βρέθηκαν αντιμέτωποι πρόσωπο με πρόσωπο στις αρχές του 2006, όταν ο καθένας ήταν εκπρόσωπος του κόμματός του στη συζήτηση για το νομοσχέδιο περί δεοντολογίας στη Γερουσία. Η ηγεσία των Δημοκρατικών πίεζε τον νεαρό γερουσιαστή από το Ιλινόι να μην συνεργαστεί με τον ΜακΚέιν. Ο Ομπάμα συναίνεσε στέλνοντας επιστολή στον ΜακΚέιν την οποία όμως έσπευσε να δώσει πρώτα στον Τύπο.

Ο βετεράνος του Βιετνάμ δεν άργησε να εκραγεί. Δημοσιοποίησε την απάντησή του στον Τύπο πριν την στείλει στον Ομπάμα. Τον κατηγόρησε για «κομματική πόλωση που βοηθά μόνο τον ίδιο» και μετά τον ειρωνεύτηκε ζητώντας συγγνώμη «επειδή υπέθεσα ότι οι προσωπικές σας διαβεβαιώσεις προς εμένα για την επιθυμία σας να συνεργαστούμε ήταν ειλικρινείς».

Αυτή η υπόθεση απασχόλησε επί ημέρες την Ουάσιγκτον, μια πόλη που λατρεύει τις συγκρούσεις μεταξύ πολιτικών με φωτογένεια. Αποτέλεσε μια πρώτη αποκάλυψη της αφέλειας του Ομπάμα και του έντονου χαρακτήρα του ΜακΚέιν, χαρακτηριστικά που σήμερα αποτελούν στόχο για τους αντιπάλους τους.

Πάντως λίγο καιρό αργότερα, οι δυο τους κατέθεσαν μαζί σε επιτροπή της Γερουσίας και αστειεύτηκαν για την «δι΄ αλληλογραφίας» σχέση τους. Αν τελικά βρεθούν αντιμέτωποι, θα έχουν μάθει από τα λάθη τους. Και όπως σχολιάζουν πολιτικοί παρατηρητές, μια μεταξύ τους μάχη δεν θα βασισθεί σε πολλές προσωπικές επιθέσεις, αλλά θα είναι κυρίως ανταλλαγή διαφορετικών απόψεων για τα προβλήματα των ΗΠΑ και του κόσμου.
Ντιμπέιτ για Κούβα και υγεία

Άλλο ένα ντιμπέιτ, στο Όστιν αυτήν τη φορά, λίγο πριν από τις κρίσιμες προκριματικές εκλογές στο Τέξας είχαν χθες τα ξημερώματα (ώρα Ελλάδας) οι υποψήφιοι για το χρίσμα των Δημοκρατικών Χίλαρι Κλίντον και Μπάρακ Ομπάμα. Η συζήτησή τους περιστράφηκε γύρω από τις εξελίξεις στην Κούβα, τον πόλεμο στο Ιράκ και το πρόγραμμα υγείας, καθώς η Κλίντον προτείνει ένα σύστημα που θα καλύπτει όλους τους Αμερικανούς πολίτες, ενώ ο Ομπάμα θεωρεί πως η κάλυψη πρέπει να είναι υποχρεωτική μόνο για τα παιδιά. Η Κλίντον ολοκλήρωσε την ομιλία της με μια φράση που προκάλεσε πολλές συζητήσεις: «Ό,τι κι αν γίνει, όσα κι αν περνάω δεν συγκρίνονται με όσα βλέπω να συμβαίνουν καθημερινά στις ζωές των Αμερικανών». Οι υποστηρικτές της μίλησαν για έκφραση συναισθημάτων και οι επικριτές της θεώρησαν ότι αποδέχεται πλέον το ενδεχόμενο να ηττηθεί.