[ ΞΕΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ] Αναδρομική διαύγεια πνεύματος

ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ είναι ταυτόχρονα συγγραφέας, σκηνοθέτης, βοηθός σκηνοθέτη, παραγωγός, υπεύθυνος για τον φωτισμό και ο μοναδικός ηθοποιός ενός έργου, είναι λογικό να δέχεται όλα τα μπράβο. Ή όλα τα γιουχαΐσματα. Αυτήν τη μοίρα επιφυλάσσει πλέον το κοινό στον πανταχού παρόντα πρόεδρο που μας κυβερνά: τη μοίρα ενός πανταχού παρόντος αποδιοπομπαίου τράγου. Τόσο, που φτάνει κανείς σε σημείο να αναρωτιέται αν η εκπληκτική πτώση της δημοτικότητας που παρασύρει τον Νικολά Σαρκοζί προς την άβυσσο δεν έχει κάτι το υπερβολικό. Ουαί τοις ηττημένοις… Ίσως να έπρεπε να διαβάζει ο πρόεδρος καλύτερα τη «Liberation»: τα λάθη που εμείς καταγγέλλαμε εξαρχής μνημονεύονται σήμερα ως προάγγελοι του κακού από τους ίδιους ανθρώπους που τα είχαν χειροκροτήσει. Αναδρομική διαύγεια πνεύματος. Το θέμα είναι το εξής: ανάμεσα στον λαό και τις διασημότητες, οι σχέσεις είναι διφορούμενες. Τους παρατηρούμε, δεν τους σεβόμαστε όμως και πολύ. Ένα δίδαγμα για όλους τους πολιτικούς που διψούν για δημοσιότητα.