Το 5ο συνέδριο του Συνασπισμού

Φλερτ με το ΚΚΕ στο συνέδριο του ΣΥΝ

Με την εκλογή νέου προέδρου και νέας Κεντρικής Επιτροπής ολοκληρώνονται αύριο οι συνεδριακές διαδικασίες του Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας.

Oι δύο διεκδικητές της προεδρίας, Αλέξης Τσίπρας και Φώτης Κουβέλης, θα μιλήσουν ενώπιον του σώματος των 1.207 συνέδρων σήμερα το απόγευμα και πριν από την ψήφιση των πολιτικών θέσεων προκειμένου οι εκλέκτορες να σχηματίσουν σαφή θέση για τις πολιτικές απόψεις των δύο υποψηφίων.

Ουσιαστικά κατατέθηκε μία ενιαία εισήγηση πολιτικών θέσεων με την προσθήκη τριών τροπολογιών από την πλευρά της Ανανεωτικής Πτέρυγας (για τις σχέσεις με τους Οικολόγους, την εναλλακτική πρόταση εξουσίας και την Ευρωπαϊκή Ένωση) ενώ οι σχετικές ψηφοφορίες θα πραγματοποιηθούν αύριο το βράδυ.

Μεταξύ άλλων στις πολιτικές του θέσεις ο ΣΥΝ επισημαίνει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να ξεφύγει από την κρίση του με την πρόβλεψη ότι η υποχώρησή του δεν είναι συγκυριακή αλλά έχει βαθιές αιτίες. Για τον δικομματισμό τονίζεται ότι όπως αυτός εκφράστηκε με την εναλλαγή στη διακυβέρνηση παράγει φαινόμενα σήψης και παρακμής. Στα ίδια κείμενα τονίζεται ότι η άνοδος της επιρροής του ΣΥΝ δεν είναι τυχαία και συγκυριακή και αναφέρεται ότι η Κουμουνδούρου παρά τη στάση του ΚΚΕ θα συνεχίσει να μένει στα πλαίσια της Μεγάλης Αριστεράς. Έχει ενδιαφέρον ότι ο ΣΥΝ δηλώνει πως «θα αποκρούσει όποια προσπάθεια για δημιουργία νέων σχημάτων που θα έχουν ως μοναδικό στόχο να στηρίξουν τον συναινετικό δικομματισμό και να αποτρέψουν την πορεία προς τα Αριστερά».

Το συνέδριο του ΣΥΝ δεν κρύβει εκπλήξεις καθώς βάσει των καταγεγραμμένων συσχετισμών τον έλεγχο της Κεντρικής Επιτροπής θα εξασφαλίσει για μία ακόμη φορά το ισχυρό Αριστερό Ρεύμα του κόμματος, που υποστηρίζει συγχρόνως και την υποψηφιότητα του Αλέξη Τσίπρα.

Το Ρεύμα ελέγχει περί το 55% των συνέδρων και η Ανανεωτική Πτέρυγα το 35-38%. Τα υπόλοιπα ποσοστά διεκδικούν το Κοκκινοπράσινο Δίκτυο (που θα κατεβάσει ενιαία λίστα με το Ρεύμα), η Αριστερή Ανασύνθεση και ομάδα της πρώην Παρέμβασης του Συνασπισμού.


Εναλλακτική πολιτική χωρίς αποκλεισμούς

Μεγάλη συζήτηση για τη νέα πλειοψηφία που επιδιώκει ο Συνασπισμός ως εναλλακτική πρόταση εξουσίας γίνεται στο 5ο Συνέδριο. Το μεγαλύτερο ποσοστό συμφωνεί με την πρόταση του Νίκου Αλαβάνου για μία κυβέρνηση του Μεγάλου Συνασπισμού, που δεν περιλαμβάνει όμως το ΠΑΣΟΚ. Υπάρχει πάντως και μία μεγάλη μερίδα στελεχών που θωρεί ότι ο ΣΥΝ δεν μπορεί να αποκλείει από την εναλλακτική του πολιτική πρόταση τη γειτονιά του, δηλαδή και το ΠΑΣΟΚ.
Νίκος Βούτσης

Σαράντα χρόνια μετά την επώδυνη διάσπαση του ΄68 και 20 χρόνια μετά τη δημιουργία του ενιαίου Συνασπισμού, ήρθε η πάλι η ώρα της Αριστεράς. Ο δικομματισμός δοκιμάζεται κατά πρωτοφανή τρόπο με την έννοια της ταυτόχρονης συρρίκνωσης των δύο κομμάτων και την για πρώτη φορά μεταπολιτευτική εμφανή τάση τροφοδότησης των δυνάμεων της Αριστεράς. Πρέπει να αποφασίσουμε με ευθύνη για όλη την Αριστερά και οι ηγεσίες όλων των δυνάμεών της, συμπεριλαμβανομένου και του ΚΚΕ, να αναλάβουν τις ιστορικές ευθύνες που τους αντιστοιχούν. Το νέο πολιτικό τοπίο μπορεί να έχει στο επίκεντρο τη διαμόρφωση μιας μεγάλης Αριστεράς των συγκλίσεων και της κοινής δράσης.


Στ. Λεουτσάκος

Σήμερα βιώνουμε την κρίση του δικομματικού συστήματος. Ο ΣΥΝ απευθύνεται σε όλα τα κοινωνικά στρώματα που πιέζονται από αυτές τις πολιτικές και τα τα καλεί να αγωνιστούν από κοινού για την απόκρουσή τους και την ανατροπή του πολιτικού συσχετισμού, των πολιτικών δυνάμεων, υπέρ της Αριστεράς. Ο ΣΥΝ πιστεύει ότι μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει η λύση προς τα Αριστερά και όχι την Κεντροαριστερά. Για μία τέτοια λύση απευθυνόμαστε, για να συμβάλουν και να συνδιαμορφώσουν, σε όλες τις δυνάμεις της ριζοσπαστικής, ταξικής Αριστεράς και της οικολογίας, και σε όλες τις δυνάμεις που αποδεσμεύονται και διαφοροποιούνται από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, που δυσφορούν και αντιπαλεύουν τις κυβερνητικές πολιτικές.


Δημ. Στρατούλης

Βασική προτεραιότητά μας είναι η προώθηση της εναλλακτικής πρότασης εξουσίας της Αριστεράς σε αντιπαράθεση με τον νεοφιλελευθερισμό, τον δικομματισμό και την Κεντροαριστερά. Προϋποθέσεις για την προώθησή της είναι: Η διαμόρφωση ενός προγράμματος με βασικά χαρακτηριστικά την εναλλακτικότητα, τον ριζοσπαστισμό, αλλά και τη λαϊκότητα. Η ανατροπή του σημερινού πολιτικού τοπίου με την αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων υπέρ της Αριστεράς. Η πρότασή μας αυτή δεν απευθύνεται στο ΠΑΣΟΚ αλλά σε όλη την Αριστερά, στους αριστερούς ριζοσπάστες και κινηματικούς οικολόγους. Σε έναν χώρο ολόκληρο που αποδεσμεύεται από το ΠΑΣΟΚ και αναζητεί διεξόδους σε ριζοσπαστική, προοδευτική και αριστερή κατεύθυνση.


Παν. Λαφαζάνης

Δεν αποδεχόμαστε τις αντιλήψεις κυβερνητικής συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ. Δεν θέλουμε να διαχειριστούμε το σημερινό σύστημα, αλλά να το αλλάξουμε. Παλεύουμε για τις προϋποθέσεις μιας κυβερνητικής λύσης Αριστεράς και όχι Κεντροαριστεράς. Αγωνιζόμαστε για μια κυβέρνηση της Αριστεράς που θα στηριχθεί στη συνεργασία όλων των αριστερών δυνάμεων και σε δυνάμεις του σοσιαλιστικού χώρου που διαφοροποιούνται από τις επιλογές της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ. Θέλουμε μία αριστερή κυβέρνηση που θα στηριχθεί πρώτα απ΄ όλα στους κοινωνικούς αγώνες και τα κινήματα για μια προοδευτική εναλλακτική λύση με ορίζοντα τον σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία.
Μιχ. Σαμπατακάκης

Ο ΣΥΝ αναδείχτηκε προεκλογικά στην πιο ουσιαστική αντιπολίτευση και ανταμείφτηκε εκλογικά. Αυτό συνεχίζεται και μετεκλογικά. Η κυβέρνηση βρίσκεται σε κατάσταση ηθικής σήψης. Το ΠΑΣΟΚ αδυνατεί να ασκήσει ουσιαστική αντιπολίτευση και το ΚΚΕ παραπέμπει την επίλυση των προβλημάτων σε ένα φανταστικό μέλλον. Έτσι εμφανίζεται αυξημένο ενδιαφέρον της κοινωνίας προς τον ΣΥΝ. Όλο αυτό το τοπίο δημιουργεί την ιδέα μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας με σημαντικό ρόλο του ΣΥΝ. Η εμβάθυνση αυτής της ιδέας, είναι το βασικό μας καθήκον.


Δ. Χατζησωκράτης

Η λέξη πλειοψηφία είχε εξορκιστεί και εξαφανιστεί παντελώς από τα συνεδριακά κείμενα της πλειοψηφίας. Σήμερα, επειδή είναι προφανές ότι δεν είναι δυνατόν να γίνει συζήτηση για τις πολιτικές εξελίξεις χωρίς αυτή την αναφορά, επιχειρείται ένα άλμα (στο πού;). Αντιπροτείνεται η εκδοχή «Εναλλακτική κυβέρνηση της Αριστεράς», με τον ισχυρισμό μάλιστα ότι δεν είναι… ουτοπία! Διαφωνώ πλήρως με μια τέτοια προσέγγιση. Αλλά μέχρι τώρα ουδείς διανοούνταν να περάσει από την επίτευξη της ανατροπής του Σχεδίου της Ν.Δ. για την Αναθεώρηση του Συντάγματος στη μη… ουτοπία μιας εναλλακτικής κυβέρνησης της Αριστεράς. Η δική μου σκέψη επειδή διεκδικεί τον ρεαλισμό παραμένει εδώ.


Θόδ. Μαργαρίτης

Ο ΣΥΝ πρέπει να επιμένει στην προοπτική μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας με τις υπαρκτές πολιτικές δυνάμεις όπως το ΠΑΣΟΚ, το ΚΚΕ, οι Οικολόγοι-Πράσινοι. Σήμερα δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να πραγματοποιηθεί αυτό εξαιτίας των δεξιόστροφων θεωρήσεων του ΠΑΣΟΚ και του δογματισμού του ΚΚΕ. Όμως χρειάζεται να επιδιώξουμε να δημιουργηθούν αυτές οι προϋποθέσεις με ισχυροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ, με νέους σχηματισμούς και ανακατατάξεις στα άλλα κόμματα και με άνοδο των κοινωνικών κινημάτων. Η πρόταση για μια νέα πλειοψηφία δεν μπορεί να διατυπώνεται σε φαντασιακούς αποδέκτες, ούτε βέβαια ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί από μόνος του να γίνει πλειοψηφία. Η πολιτική δεν είναι ταινία επιστημονικής φαντασίας.
Η μεγάλη Αριστερά θέλει συμπράξεις

«Βάλτε τις διαφορές σας στο ψυγείο!». Αυτή είναι η συμβουλή που δίνει στα κόμματα της Αριστεράς στην Ελλάδα ο Λόταρ Μπίσκι. Ο ίδιος έκανε πράξη το σύνθημά του. Το κόμμα του, το ανατολικογερμανικό ΡDS, συνέπραξε με το δυτικογερμανικό WΑSG και εκείνος συμπροεδρεύει τώρα με τον Όσκαρ Λαφοντέν του κόμματος της Αριστεράς που ήδη «ψαρεύει» ψήφους από τη δεξαμενή των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών.

«Είναι πολύ απλό. Συμφωνείς σε τέσσερα- πέντε πολύ σημαντικά ζητήματα, είσαι σαφής πάνω σε αυτά και τα υπόλοιπα τα βάζεις στο ψυγείοκαι για δεκαετίες, αν χρειαστεί. Αυτή είναι η συνταγή της επιτυχίας της Αριστεράς στη Γερμανία: η σύμπραξη στα βασικά πολιτικά προβλήματα. Και πιστεύω πως το ίδιο θα μπορούσε να γίνει και στην Ελλάδα», λέει στα «ΝΕΑ» ο Λόταρ Μπίσκι, ο οποίος βρέθηκε στην Αθήνα για το Συνέδριο του Συνασπισμού.

Τη δημιουργία του νέου κόμματος προκάλεσε, σύμφωνα με τις περισσότερες εκτιμήσεις, η περιβόητη «Ατζέντα 2010» για τις μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας και την περικοπή των κοινωνικών παροχών του Γκέρχαρντ Σρέντερ. Η πολιτική αυτή στράτευσε πολιτικά εναντίον της διαφωνούντες από τους κόλπους των σοσιαλδημοκρατών (SΡD), και των συνδικάτων, οδηγώντας στη συγκρότηση της Εναλλακτικής Εκλογικής Πρωτοβουλίας για Εργασία και Κοινωνική Δικαιοσύνη (WΑSG) και στο «ναι» του προέδρου της Όσκαρ Λαφοντέν να συμπράξει με το ΡDS. Το 8,7% που έλαβε η σύμπραξη ΡDS-WΑSG στις εθνικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2005, υπήρξε για πολλούς η επιβράβευση της απόφασης των αριστερών δυνάμεων να συμπράξουν.

Πρέπει τα κόμματα της Αριστεράς να εξετάσουν το ενδεχόμενο συνεργασίας με τους σοσιαλδημοκράτες, ή έχουν απλώς αποφασίσει να παραμείνουν κόμματα διαμαρτυρίας; «Η διαμαρτυρία είναι δημοκρατική κατάκτηση», απαντά. Και προσθέτει: «Αν μπορεί, βέβαια, να συμπέσει σε βασικά ζητήματα με τις θέσεις των σοσιαλδημοκρατών, θα μπορούσαν να αναλάβουν τις κυβερνητικές ευθύνες από κοινού. Κάποια από αυτά τα ζητήματα είναι η νομοθέτηση του κατώτατου μισθού, η αντιμετώπιση της φτώχειας, το κλείσιμο της ψαλίδας ανάμεσα σε Ανατολικούς και Δυτικούς. Το χάσμα Δύσης και Ανατολής διχάζει τη Γερμανία. Υπάρχουν περιοχές όπου για μια θέση εργασίας υπάρχουν 35 υποψήφιοι. Εμείς είπαμε όχι στη νεοφιλελεύθερη ατζέντα του Σρέντερ, γιατί μειώνει τη φορολογία για τα ανώτατα εισοδήματα. Δεν έχουμε μαγικές συνταγές που να λύνουν τα προβλήματα. Έχουμε ιδέες που μπορούν να εφαρμοστούν, όπως η φορολόγηση των χρηματιστηριακών συναλλαγών, ο φόρος περιουσίας που καταργήθηκε και άλλα. Στη Γερμανία υπάρχουν περισσότεροι από 800.000 άνθρωποι που βγάζουν πάνω από ένα εκατομμύριο ευρώ τον χρόνο. Δεν μπορείς να φορολογείς μόνο τους μισθωτούς. Και επίσης ζητάμε τη μείωση των αμυντικών δαπανών. Γιατί να δουλεύουμε εμείς για την αμυντική βιομηχανία;».

Πιστεύει ότι η ανανέωση είναι θέμα ηλικίας, καθώς η συζήτηση στην Ελλάδα άνοιξε με αφορμή την υποψηφιότητα του 33χρονου Αλέξη Τσίπρα για την προεδρία του ΣΥΝ: «Η ηλικία δεν είναι ούτε θετικό ούτε αρνητικό στοιχείο. Όταν ήμουν πρόεδρος στο ΡDS είχα αντιπρόεδρο 23 ετών, η οποία ήταν ικανότατη. Είναι θέμα προσωπικότητας και όχι ηλικίας». Όσο για τη διαρχία που ίσως να εφαρμόσει ο ΣΥΝ, αλλά ήδη αποτελεί παράδοση στη Γερμανία, σημειώνει: «Η ιδέα της συμπροεδρίας είναι καλή. Πάρτε για παράδειγμα εμένα και τον Λαφοντέν. Έχει ο καθένας τις απόψεις του, αλλά προχωράμε μαζί και δεν πάει κόντρα ο ένας στον άλλον. Όλοι οι πολιτικοί είναι φιλόδοξοι, συμπεριλαμβανομένου και εμού. Αλλά δεν προχωράς αν δεν βάλεις τις φιλοδοξίες σου στην άκρη. Και για τη δική μας σύμπραξη έγινε πολλή σπέκουλα, αλλά τα πράγματα πάνε καλά. Είναι ζήτημα προσωπικού σεβασμού το να μη βάζεις τρικλοποδιές στον άλλον».

«Βάλτε τις διαφορές σας στο ψυγείο!»