[ Πρόσωπα ] Ο προστάτης των φαλαινών

«Μ΄ αρέσει να με λένε πειρατή, είμαι όμως ένας πειρατής του ελέους που καταδιώκει τους άπληστους κερδοσκόπους πειρατές» λέει ο πλοίαρχος Πωλ Ουώτσον, ο οποίος εμβολίζει φαλαινοθηρικά και από το καλοκαίρι θα βρίσκεται στη Μεσόγειο για να αντιμετωπίσει κι εδώ την παράνομη αλιεία.

O τρομερός Καναδέζος καπετάνιος είναι ο προστάτης των φαλαινών. Στα 57 του συνεχίζει ακούραστος τον αγώνα για να σταματήσει η σφαγή των κητών από «τους άπληστους κερδοσκόπους». «Επιπλέον δρω σύμφωνα με τον Χάρτη του ΟΗΕ για τη Φύση, ο οποίος δίνει σε πρόσωπα και οργανώσεις το δικαίωμα να επεμβαίνουν εναντίον παράνομων δραστηριοτήτων», λέει στο γαλλικό περιοδικό «Λε Πουέν» από το σκάφος του, το «Στηβ Ίργουιν», στο οποίο έχει υψώσει πειρατική σημαία. Την ερμηνεία του αυτή, δεν τη συμμερίζονται όμως όλοι. Ιδρυτικό μέλος της Γκρίνπις και μετά της οικολογικής οργάνωσης Θαλάσσιος Ποιμένας (Sea Shepherd), της οποίας είναι πρόεδρος, ο Ουώτσον είναι λίγο μεγαλομανής, τύραννος και φιλόσοφος, βίαιος και ποιητής, πρωταγωνιστής ομηρικών μαχών που έκαναν το όνομά του θρύλο μεταξύ των ακτιβιστών οικολόγων (η πιο πρόσφατη αντιπαράθεσή του με γιαπωνέζικο φαλαινοθηρικό ήταν στις 12 Ιανουαρίου). «Ο κόσμος έχει απελπιστικά ανάγκη από ανθρώπους όπως αυτός», λέει ο βιολόγος Κάρλος Πέρες, της ένωσης Οceana. «Μας θυμίζει πως τα περιβαλλοντικά προβλήματα εξελίσσονται μπροστά στα μάτια μας και πως δεν μπορούμε απλώς να καθόμαστε και να μιλάμε γι΄ αυτά, περιμένοντας να χαθούν τα πάντα. Μας κάνει να νιώθουμε αρκετά γενναίοι ώστε να σηκωθούμε και να αντιταχθούμε στα εγκλήματα εναντίον της Φύσης». Ο πλοίαρχος Πωλ Ουώτσον διοικεί με σιδηρά πυγμή ένα πλήρωμα από 34 εθελοντές, άνδρες και γυναίκες. Έχει εγκαταστήσει στο πλοίο του ένα τηλεσκοπικό έμβολο (το αποκαλεί ανοιχτήρι), με το οποίο τρυπάει τα «εχθρικά» σκαριά. Ώς τώρα έχει εμβολίσει μια δεκαριά φαλαινοθηρικά- ισλανδικά, ισπανικά, νορβηγικά και γιαπωνέζικα. «Τα βυθίζουμε όταν βρίσκονται στην αποβάθρα, χωρίς κανέναν μέσα» εξηγεί. «Μέσα σε τριάντα χρόνια, ουδέποτε έχω τραυματίσει άνθρωπο». Αν είχε, όμως, να διαλέξει ανάμεσα στο να σώσει τη ζωή μιας φάλαινας ή εκείνη ενός κυνηγού της; «Έχω αφιερώσει τη ζωή μου στη σωτηρία των φαλαινών και δεν έχω καμιά απολύτως επιθυμία να σώσω τους κυνηγούς τους» απαντά. «Είναι φονιάδες και έχω γι΄ αυτούς τόση συμπόνια όση θα είχα για έναν κατά συρροή δολοφόνο στα κελιά των μελλοθανάτων».

Η Γκρίνιπις λέει πως τον έδιωξε από τις τάξεις της, το 1977, επειδή υιοθετεί βίαιες μεθόδους. «Στην πραγματικότητα», απαντά εκείνος, «ο Ντέηβιντ Μακ Τάγκαρτ (ο πρώην επικεφαλής της Γκρίνπις) απομάκρυνε τους άλλους ιδρυτές για να πάρει τον έλεγχο της οργάνωσης. Ουδείς ρώτησε ποτέ να μάθει πώς ένας επιχειρηματίας που είχε πτωχεύσει, όπως αυτός, κατάφερε όντας επικεφαλής μιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης να αποσυρθεί εκατομμυριούχος στην Ιταλία…».