Η γραφειοκρατία τορπιλίζει τα υδροπλάνα

Πήγε βόλτες με τα υδροπλάνα του σχεδόν το…
μισό Υπουργικό Συμβούλιο! Όλοι τον συνεχάρησαν για το σχέδιό του και για την απόφασή του στα τέλη του 2003 να φέρει τα υδροπλάνα στην Ελλάδα, ένα νέο μεταφορικό μέσο που ευνοείται ιδιαίτερα από τη γεωγραφία της χώρας.

Τέσσερα χρόνια μετά, ο ίδιος δηλώνει πλήρως απογοητευμένος από την πορεία της επένδυσής του, καθώς εξακολουθεί να βρίσκεται αντιμέτωπος με βουνό προβλημάτων. Βασική πηγή των προβλημάτων του, όπως δηλώνει, είναι «η απίστευτη γραφειοκρατία του δημόσιου τομέα, η οποία είναι ικανή όχι μόνο να παρακάμπτει, αλλά και να μεταβάλλει την όποια πολιτική βούληση της κυβέρνησης». Όλα αυτά συμβαίνουν, παρά το γεγονός ότι αρκετά κυβερνητικά στελέχη έχουν επανειλημμένα υπογραμμίσει ότι θέλουν να δουν τα υδροπλάνα στα άγονα νησιά και του υπόσχονταν κάθε βοήθεια.

Ο Ελληνοκαναδός επιχειρηματίας κ. Μιχ. Πατέλλης (γεννημένος και μεγαλωμένος στην Κάλυμνο), πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας υδροπλάνων ΑirSeaLines, προσπαθεί μάταια επί τέσσερα ολόκληρα χρόνια να καθιερώσει το συγκεκριμένο μεταφορικό μέσο στην πρώτη πατρίδα του.

«Η υπόθεση των υδροπλάνων αποτελεί θλιβερό παράδειγμα για το πώς το ελληνικό κράτος αντιμετωπίζει σήμερα την επιχειρηματικότητα», λέει με πικρία ο κ. Πατέλλης και προσθέτει: «Οι μεγαλόστομες υποσχέσεις για δήθεν διευκόλυνση των επενδύσεων στην Ελλάδα και η πάταξη της γραφειοκρατίας, δυστυχώς, παραμένουν γράμμα κενό. Από το καλοκαίρι του 2004 μέχρι σήμερα, τα υδροπλάνα της εταιρείας μας παραμένουν… εξόριστα στο Ιόνιο. Πετούν μόνο δύο, συνδέοντας καθημερινά τα νησιά του Ιονίου με την Πάτρα και τα Ιωάννινα. Όμως, αυτό δεν αρκεί για να στηρίξει την ανάπτυξη ενός πενταετούς επιχειρηματικού πλάνου ύψους δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων».

Επενδυτικός γολγοθάς. Η Ελλάδα, λόγω της γεωμορφολογίας της και με την πληθώρα των νησιών που διαθέτει, θεωρείται από τους ειδικούς ιδανική για τη λειτουργία υδροπλάνων. Το εγχείρημα, όμως, να πετάξουν υδροπλάνα στη χώρα μας αποδείχθηκε επενδυτικός γολγοθάς για τον κ. Πατέλλη και τους Καναδούς συνεταίρους του στην ΑirSeaLines.

Ειδικότερα, οι Καναδοί επενδυτές, που έχουν επενδύσει μέχρι τώρα 22 εκατ. ευρώ, έχουν μείνει άφωνοι με την ελληνική γραφειοκρατία, με τις κόντρες ανάμεσα σε συναρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες, όπως είναι η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) και το Λιμενικό, αλλά και με τις μεγάλες καθυστερήσεις της κυβέρνησης να ολοκληρώσει το απαραίτητο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας των υδροπλάνων στη χώρα μας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο νόμος για τα υδροπλάνα (3333/05) προέβλεπε πως η ρύθμιση σημαντικών θεμάτων (π.χ. συχνότητες δρομολογίων, εκτέλεση πτήσεων τσάρτερ ή διακομιδής ασθενών) θα γινόταν με προεδρικό διάταγμα, το οποίο θα εκδιδόταν εντός έξι μηνών. Ωστόσο, έχουν περάσει δύο χρόνια και δεν έχει εκδοθεί! Το αποτέλεσμα είναι η εταιρεία να λειτουργεί βάσει μεταβατικών διατάξεων, οι οποίες όμως δεν της επιτρέπουν να εκτελεί περισσότερες από τρεις πτήσεις την ημέρα ανά προορισμό.

«Στα λόγια η κυβέρνηση μάς ενθάρρυνε, αλλά στην πράξη τα γραφειοκρατικά εμπόδια που συναντούμε είναι τεράστια, χωρίς κανείς να αναλαμβάνει πρωτοβουλία να ξεπεραστούν», λέει ο κ. Πατέλλης και συμπληρώνει: «Θα μπορούσαν να μας πουν από την αρχή να μην προχωρήσουμε στην επένδυση. Δεν μπορεί, όμως, κάθε φορά που ξεπερνάμε κάποιο εμπόδιο να εμφανίζεται ξαφνικά ένα νέο».

Η Μάλτα… προηγείται. Πάντως, σε αντίθεση με την Ελλάδα, άλλες χώρες της Ε.Ε. κινήθηκαν ταχύτατα για να προσελκύσουν ανάλογες επενδύσεις. Η Μάλτα απέκτησε πλήρες νομοθετικό πλαίσιο λειτουργίας υδροπλάνων μέσα σε διάστημα μόλις έξι μηνών! «Κι επειδή αναγνώρισε ότι ο Καναδάς κατέχει την πιο πλήρη τεχνογνωσία για κάτι τέτοιο, υιοθέτησαν δικά του πρότυπα λειτουργίας υδροπλάνων, ενώ επιτρέπουν στα υδροπλάνα να πετούν ακόμα και με καναδικά χαρτιά (Αoc)», αναφέρουν στελέχη της εταιρείας στην Ελλάδα.

Δύο χρόνια καθυστερεί το προεδρικό διάταγμα για τη λειτουργία της εταιρείας

Ασύμφορο το Λαύριο, ναυάγιο στον Φλοίσβο

Η ΑirSeaLines άρχισε τις πτήσεις της στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο του 2004 και μέχρι σήμερα έχει πραγματοποιήσει 6.500, μεταφέροντας 167.000 επιβάτες. Η εταιρεία έχει εξασφαλίσει μέχρι σήμερα άδειες και έχει δημιουργήσει 10 υδατοδρόμια (θαλάσσιους διαδρόμους για την προσθαλάσσωση- αποθαλάσσωση των υδροπλάνων και λυόμενες εξέδρεςπροβλήτες για την ασφαλή αποβίβασηεπιβίβαση των επιβατών) σε νησιά του Ιονίου και του Αιγαίου. Με προτροπή μάλιστα του προηγούμενου υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας Μ. Κεφαλογιάννη, η εταιρεία έχει κάνει την απαραίτητη προεργασία για τη δημιουργία ανάλογων υποδομών (υδατοδρομίων) για υδροπλάνα σε άλλα 29 μικρά νησιά με πληθυσμό έως 1.500 κατοίκους!

Όμως, το μεγαλύτερο πρόβλημα για την εταιρεία είναι η δημιουργία κατάλληλης βάσης στην Αττική. Η παραχώρηση τμήματος του λιμανιού του Λαυρίου για τη δημιουργία υδατοδρομίου αποδείχθηκε ασύμφορη για πολλούς λόγους. Η πρόσβαση των επιβατών στο Λαύριο απαιτεί πολύ χρόνο και κοστίζει ακριβά (30 ευρώ κοστίζουν μόνο τα εισιτήρια των ΚΤΕΛ), ενώ και το υδατοδρόμιο όταν επικρατούν μελτέμια δεν είναι ασφαλές για την εκτέλεση πτήσεων.

Ναυτιλιακά συμφέροντα. Οι σχεδιασμοί της εταιρείας για τη δημιουργία βάσης στην περιοχή μεταξύ του Φλοίσβου και του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας (ΣΕΦ), που θεωρείται ιδανικός χώρος για την εξυπηρέτηση υδροπλάνων και επιβατών, δεν έχουν ακόμα ευοδωθεί καθώς σκοντάφτουν σε διάφορες υπηρεσίες του Δημοσίου. Πάντως, δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι πίσω από το… άβατο του Φλοίσβου για τα υδροπλάνα κρύβονται επιχειρηματικά-ναυτιλιακά συμφέροντα που εκμεταλλεύονται τις γραμμές του Αιγαίου με γρήγορα πλοία.

Όπως αναφέρει ο κ. Πατέλλης, το επιχειρηματικό πλάνο της ΑirSeaLines, στο οποίο μετέχουν και άλλοι Καναδοί επενδυτές, προέβλεπε την επένδυση περίπου 70 εκατ. δολαρίων για την ανάπτυξη στόλου 50 υδροπλάνων στον ελλαδικό χώρο, καθώς επίσης και τη δημιουργία βάσεων συντήρησης και υποστήριξης του μέσου αυτού σε διάφορα σημεία της νησιωτικής Ελλάδας.

Το ίδιο πλάνο προέβλεπε ότι εντός του πρώτου έτους λειτουργίας θα έπρεπε να πετούν στην Ελλάδα τουλάχιστον έξι υδροπλάνα. Αντί γι΄ αυτό σήμερα υπάρχουν μόνο δύο υδροπλάνα.