Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Δει δη χρημάτων

ΚΑΠΟΙΟΥΣ μήνες πριν, το χρηματοπιστωτικό σύστημα κολυμπούσε σε «ποταμούς ρευστότητας», οι τράπεζες με το πάτημα ενός πλήκτρου μπορούσαν να δανειστούν δισεκατομμύρια ευρώ από τις διεθνείς αγορές και όποιος ήθελε να πραγματοποιήσει ένα ντιλ ή μια εξαγορά δεν είχε παρά να ζητήσει χρηματοδότηση και μάλιστα με ευνοϊκούς όρους.

Η κρίση των subprime άλλαξε όμως τα δεδομένα και, εκτός από την εκτίναξη του κόστους δανεισμού, οι τράπεζες έγιναν ιδιαίτερα καχύποπτες στις μεταξύ τους συναλλαγές.

Οι κρουνοί της ρευστότητας έκλεισαν απότομα και πλέον δανειολήπτες αλλά και επιχειρηματίες βρέθηκαν εν μια νυκτί αντιμέτωποι με νέα δεδομένα. Η πρόσβαση στα μετρητά δυσκόλεψε, το κόστος του χρήματος ανέβηκε και τα φιλόδοξα σχέδια, από την αγορά ενός διαμερίσματος μέχρι την εξαγορά του κύριου ανταγωνιστή, έμειναν πλέον στα χαρτιά.

Σήμερα, οι δύο συνεχόμενες μειώσεις των επιτοκίων του δολαρίου και η αντίστοιχη πίεση προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχουν επαναφέρει τα διατραπεζικά επιτόκια στα επίπεδα πριν από την κρίση.

Όμως, η «πληγή» που προκάλεσε η κερδοσκοπία στις διεθνείς αγορές με «όχημα» τα δάνεια υψηλού κινδύνου παραμένει ακόμα ανοικτή. Η εμπιστοσύνη μεταξύ των εταιρειών του χρηματοπιστωτικού κλάδου δεν έχει επανέλθει και οι κρουνοί της ρευστότητας παραμένουν κλειστοί. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη απειλή για την ανάπτυξη στην Ευρωζώνη, καθώς αν τα νοικοκυριά σταματήσουν να δανείζονται και οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν τα επιχειρηματικά τους σχέδια το φάσμα της ύφεσης θα γίνει εντονότερο από ποτέ.